Το 2010 με τον στατιστικό νόμο ιδρύθηκε η ΕΛ.ΣΤΑΤ. ως ανεξάρτητη αρχή, για να αντικαταστήσει την "αμαρτωλή" Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδας, την ΕΣΥΕ, μια Γενική γραμματεία του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, δηλαδή, με επικεφαλής γενικό γραμματέα υπό τον υπουργό, υπόλογη στην κοινή γνώμη μετά τη σχετική προπαγάνδα, για τα μέχρι τότε ανακριβή ελληνικά στατιστικά.
Σκοπός της ίδρυσης της ΕΛ.ΣΤΑΤ. ήταν η αποκατάσταση της αξιοπιστίας των ελληνικών στατιστικών.
Στον στατιστικό νόμο προβλεπόταν η ΕΛ.ΣΤΑΤ. να διοικείται από 7μελές διοικητικό συμβούλιο.
Όσο πιο αποκεντρωμένη η εξουσία, τόσο το καλύτερο.
Η μέθοδος επιλογής των μελών του συμβουλίου κι αυτή με τη σειρά της έτεινε να εξασφαλίσει τη μέγιστη δημοκρατική νομιμοποίηση.
Στον νόμο προβλεπόταν οι πρόεδρος, αντιπρόεδρος και δύο ακόμη μέλη του συμβουλίου να προτείνονται από τον υπουργό μετά από αίτηση ενδιαφερόμενων μέσω Open Gov, και να εγκρίνονται από τα 4/5 της συνόδου των προέδρων της βουλής, ένα να διορίζει ο υπουργός οικονομίας, ένα ο διοικητής της τράπεζας της Ελλάδας και ένα μέλος να είναι εκπρόσωπος των εργαζομένων στην ΕΛ.ΣΤΑΤ .
Ας σημειωθεί εδώ ότι το διοικητικό συμβούλιο που στελεχώθηκε το 2010 είχε αποστολή
Α.να υπολογίσει το έλλειμμα το 2009 και
Β.να συντονίσει απογραφή πληθυσμού
Στην πορεία ο νόμος υπέστη διάφορες μεταβολές, οι αρμοδιότητες του διοικητικού συμβουλίου πέρασαν στον πρόεδρο και η ΕΛ.ΣΤΑΤ. κατέληξε να διοικείται από ένα πρόσωπο, όπως γινόταν και στην προκάτοχο ΕΣΥΕ.
Με άλλα λόγια, αντί η ΕΛ.ΣΤΑΤ. να γίνει η ανεξάρτητη αρχή που θα εγγυόταν την ποιότητα των ελληνικών στατιστικών στοιχείων, έγινε ο φορέας που μεταβίβασε την εξουσία απ το υπουργείο εθνικής οικονομίας στη διεφθαρμένη Eurostat όπως θα δούμε στη συνέχεια.
Καταγγελίες Γεωργαντά και πόρισμα Πεπονή
Το φθινόπωρο του 2011 η Ζωή Γεωργαντά κατήγγειλε στην διαρκή επιτροπή για οικονομικά θέματα της Βουλής, ότι ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου Ανδρέας Γεωργίου διεβίβασε παράνομα στη Eurostat άκυρα και ψευδή στατιστικά στοιχεία, που παρουσίαζαν τεχνητά διογκωμένο έλλειμμα, προκειμένου η Ελλάδα να μπει στην περιπέτεια των μνημονίων και της επιτήρησης.
Τις καταγγελίες στήριζαν και τα άλλα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, άλλα στελέχη της ΕΛ.ΣΤΑΤ., καθώς και ο πρώην γενικός γραμματέας της ΕΣΥΕ, Εμ. Κοντοπυράκης.
Με αφορμή τις καταγγελίες Γεωργαντά, ο εισαγγελέας οικονομικού εγκλήματος Γρηγόρης Πεπονής ανέλαβε αυτεπάγγελτα να ερευνήσει την υπόθεση.
Μετά περίπου ένα χρόνο ενδελεχούς έρευνας, άσκησε ποινική δίωξη κατά Γεωργίου, δύο συναυτουργών και κατά παντός υπευθύνου, για
● Ψευδή βεβαίωση κατά συναυτουργία εις βάρος του Δημοσίου, υπό την ιδιαζόντως επιβαρυντική περίσταση της ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας του αντικειμένου του εγκλήματος (κακούργημα) και για
● Παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση (πλημμελήματα).
Το κουκούλωμα που δεν πέτυχε
Η δικογραφία διαβιβάστηκε στην ανακρίτρια του 5ου ειδικού τμήματος Σθηνών, Έλενα Πεδιαδίτη, με παραγγελία διενέργειας κύριας ανάκρισης.
Διαρκούσης της ανάκρισης η κυρία Πεδιαδίτη καταδικάστηκε πειθαρχικά και παύθηκε δύο φορές για δύο διαφορετικές κολάσιμες πράξεις της σχετικές με αυτή την υπόθεση, που φανερώνουν την πρόθεσή της να συγκαλύψει το κακούργημα που συντελέστηκε στην ΕΛ.ΣΤΑΤ. με θύμα τον ελληνικό λαό και την ελληνική πολιτεία:
●Πρώτον για το ότι απαίτησε φορτικά να συναντήσει, και συνάντησε, τους βασικούς μάρτυρες κατηγορίας εκτός γραφείου, βράδυ, στο σπίτι της και παρέλειψε να συμπεριλάβει στη δικογραφία, τις καταθέσεις και τα στοιχεία που της παρέδωσαν, και
●Δεύτερον, για υπεξαγωγή εγγράφων, επειδή είχε αφαιρέσει σημαντικά επιβαρυντικά για τους κατηγορούμενους έγγραφα και στοιχεία από την δικογραφία.
Για αυτό το δεύτερο μάλιστα, εκτός από την πειθαρχική ποινή που της επιβλήθηκε, εκκρεμούσε και η άσκηση ποινικής δίωξης.
Το πόρισμα της κυρίας Πεδιαδίτη που υποβλήθηκε στην εισαγγελία εφετών Αθηνών, κατέληγε ότι δεν υπήρχαν αρκετές ενδείξεις για να παραπεμφθούν οι κατηγορούμενοι.
Παρά το ότι οι πειθαρχικές περιπέτειες της ανακρίτριας ήταν σε γνώση του εισαγγελέα που ανέλαβε την υπόθεση, το 2014 εκείνος βασίστηκε στο πόρισμά της για να συμφωνήσει να μην παραπεμφθούν οι κατηγορούμενοι.
Η πρότασή του όμως δεν έγινε δεκτή από το Συμβούλιο Εφετών και επεστράφη για συμπληρωματική ανάκριση.
Λίγες μέρες αφότου έγινε γνωστό πως η υπόθεσή του, παρά τις αφιλότιμες προσπάθειες Πεδιαδίτη - Κούτρα, δεν μπαίνει στο αρχείο, ο Γεωργίου ανάρτησε ένα δελτίο τύπου στο site της ΕΛ.ΣΤΑΤ. όπου, ούτε λίγο ούτε πολύ έβριζε "στατιστικούς απατεώνες" τους Εμ. Κοντοπυράκη και Ν. Στρόμπλο.
Για αυτήν του την ανάρτηση θα καταδικαστεί αργότερα σεενός έτους φυλάκιση με αναστολή και 50.000 ευρώ αποζημίωση, μετά από μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση που υπέβαλε εναντίον του ο Ν. Στρόμπλος.
Την υπόθεση ανέλαβε άλλος εισαγγελέας, ο κ. Λιόγας, που κατέληξε να κάνει την ίδια απαλλακτική πρόταση του Κούτρα, την οποία και υιοθέτησε εν μέρει το συμβούλιο εφετών στο 1149/2015 βούλευμά του, με το οποίο ομόφωνα
● Δεν παραπέμπει για παραποίηση στοιχείων
● Παραπέμπει για παράβαση καθήκοντος κατ' εξακολούθηση και ορίζεται δικάσιμος τον Σεπτέμβριο του 2015.
Αντίστοιχα, έναν περίπου χρόνο αργότερα, πάλι λίγες μέρες αφότου εκδόθηκε το βούλευμα του 2015 που τον παρέπεμπε για τα πλημμελήματα, ο Γεωργίου υπέβαλε αιφνιδίως παραίτηση και ένα μήνα πριν καθίσει στο εδώλιο αναχώρησε για τις Η.Π.Α., πριν ακόμη βρεθεί αντικαταστάτης του και αφού αυθαιρέτως βάφτισε πρόεδρο (!) τον συγκατηγορούμενό του. Και μονοπρόσωπη και δυναστεία η ΕΛ.ΣΤΑΤ. !
Υπερασπιστική γραμμή Γεωργίου
"Νιώθω ότι ζω σε έναν παράδοξο κόσμο όπου έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Αυτοί που παράγουν αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία που έχουν επικυρωθεί πολλές φορές από διεθνείς οργανισμούς διώκονται, την ώρα που όσοι είναι απέναντι και ήταν υπεύθυνοι για τη νοθεία των στατιστικών στοιχείων κατά το παρελθόν δεν αμφισβητούνται." ,είπε ο Γεωργίου σε τηλεφωνική του συνέντευξη στους F.T. από το σπίτι του στις Η.Π.Α. .
Οι εγγυήσεις της Eurostat και το δήθεν "ύποπτο παρελθόν" όσων τον κατηγορούν, δηλαδή. Σε αυτό συνοψίζονται τα υπερασπιστικά του επιχειρήματα.
Στην προσπάθειά του να απαξιώσει τους μάρτυρες κατηγορίας ο Γεωργίου έκανε διάφορες ενέργειες μεταξύ των οποίων μια ακόμη, εκτός από τη δυσφήμηση, ήταν ότι κατηγόρησε τον Ν. Λογοθέτη, τον αντιπρόεδρο της ΕΛ.ΣΤΑΤ. που τον αμφισβητούσε, ότι του υπέκλεψε προσωπικά δεδομένα από τον υπολογιστή του. Κατηγορία για αδίκημα σε βαθμό κακουργήματος. Η δικαστική διαδρομή αυτής της υπόθεσης κατέληξε στην αθώωση του Λογοθέτη.
Σε γενικές γραμμές δηλαδή ο Γεωργίου έχει δείξει ότι υπερασπίζεται τον εαυτό του με κούφια λόγια, όπως για παράδειγμα τη δήλωση των συνηγόρων του ότι "ο κ. Γεωργίου είναι βέβαιος για την αθωώτητά του", λες και είναι δικαστής κι όχι κατηγορούμενος και με συκοφαντίες.
Την ίδια τακτική ακολουθούν και τα διεθνή Μ.Μ.Ε. και οι εκπρόσωποι της Ε.Ε. Όλοι τους επαναλαμβάνουν το ίδιο τροπάριο Γεωργίου: "Εμείς που παράγουμε τα έγκυρα στατιστικά και οι απατεώνες του παρελθόντος που μας συκοφαντούν για να καλύψουν τα δικά τους καμώματα" και επικαλούνται την "ανεξαρτησία της ΕΛ.ΣΤΑΤ ". Που ουδείς αμφισβητεί. Αυτό που ελέγχεται είναι η εντιμότητα, όχι η ανεξαρτησία της ΕΛ.ΣΤΑΤ..
Κι αν κάποιος την παραβιάζει συστηματικά, αυτός είναι η Eurostat. Για να το πούμε όσο καθαρότερα γίνεται: η Eurostat σε αυτή την υπόθεση είναι ύποπτος για ηθική αυτουργία, όχι δικαστής. Δεν έχει καμία δουλειά να αποφαίνεται επί της πλαστογραφιας την οποία φέρεται να διέπραξε ο Γεωργίου. Και μάλιστα κατ εντολήν της από ότι φανερώνουν τα στοιχεία της δικογραφίας.
Στο σημείο αυτό είναι ευκαιρία να σημειώσουμε κάποια πράγματα:
● Πρώτον ότι η πλευρά Γεωργίου/Eurostat απέτυχε να αποδείξει τον ισχυρισμό, που κυκλοφορεί και σε διεθνούς εμβέλειας Μ.Μ.Ε., ότι οι Ν. Στρόμπλος, διευθυντής Εθνικών Λογαριασμών επί 25ετία, μόνος καθ ύλην αρμόδιος για τον υπολογισμό του ελλείμματος και Εμ. Κοντοπυράκης, πρώην γενικός διευθυντής της ΕΣΥΕ, δηλαδή οι μάρτυρες που υπονοούσε ο Γεωργίου λέγοντας "η απέναντι πλευρά", είχαν κάποια σχέση με παραποίηση στοιχείων από το 2005 ως το 2009. Αντιθέτως για αυτόν του τον ισχυρισμό καταδικάστηκε ως συκοφάντης. Επαναλαμβάνω: η Eurostat απέτυχε να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό της ότι τα στοιχεία της ΕΣΥΕ για την περίοδο 2005 - 2009 ήταν μαγειρεμένα!
Δεύτερον, τα δύο πρώην μέλη του Δ.Σ. που τον καταγγέλλουν, η Ζωή Γεωργαντά, καθηγήτρια Οικονομετρίας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, με πολύ πλούσιο βιογραφικό που περιλαμβάνει συνεργασία με πανεπιστήμια όπως το Κέιμπριτζ και το Χάρβαρντ, με πλούσιο ερευνητικό και συγγραφικό έργο και ο Νίκος Λογοθέτης, με ομοίως πλούσιο βιογραφικό και δημοσιεύσεις, προσλήφθηκαν στην ΕΛ.ΣΤΑΤ. το 2010.
Τρίτον: Ο Ανδρέας Γεωργίου είναι ένας οικονομολόγος, χωρίς ειδίκευση στη στατιστική, χωρίς δημοσιεύσεις, ένα μεσαίο στέλεχος του Δ.Ν.Τ., που ο Παπακωνσταντίνου το παρουσίασε ψευδώς σαν ανώτερο.
Τα τεκμήρια ενοχής φαίνεται ότι είναι αδιάσειστα, εξ ού και η σπουδή της πλευράς γεωργίου να μην φτάσει η υπόθεση στο ακροατήριο.
Υπάρχουν, λέει η Ζωή Γεωργαντά, μέχρι και 200 σελίδες emails που τεκμηριώνουν την συμπαιγνία. Από ότι έχει κυκλοφορήσει σχετικά με emails που κατατέθηκαν στη βουλή και τους ανακριτές η πλευρά Γεωργίου θα δυσκολευτεί πολύ να δώσει εξηγήσεις σε ένα δικαστήριο που προσπαθεί να αποφύγει.Το πεδίο που δίνουν τη μάχη τους Κομισιόν, ΕΛ.ΣΤΑΤ., Eurostat και όσοι άλλοι κρύβονται στα παρασκήνια, είναι η κοινή γνώμη, όχι τα δικαστήρια. Χαρακτηριστικό είναι ότι σε άρθρο των F.T. γίνεται αορίστως αναφορά σε "eu officials" όταν επαναλαμβάνουν τις συκοφαντίες για τις οποίες έχει ήδη καταδικαστεί ως συκοφάντης ο Γεωργίου.
Σε αυτή την περίπτωση όμως, η Δικαιοσύνη δεν δείχνει να πείθεται από την προπαγάνδα αλλά να ερευνά στοιχεία. Δυστυχώς για τον Γεωργίου και τη eurostat, με πρόταση της τότε Αντιεισαγγελέως του Άρειου Πάγου, Ξένης Δημητρίου, το 1149/2015 βούλευμα αναιρείται στο απαλλακτικό του μέρος με την απόφαση 1331/2016 και η δικογραφία επιστρέφεται στο Συμβούλιο Εφετών για να αποφανθούν ξανά.
Οι Εφέτες όμως, επανέρχονται το 2017 με το 969/2017 βούλευμά τους, αντίγραφο αυτού που έχει ήδη απορριφθεί, που και πάλι δεν παραπέμπει σε δίκη τους κατηγορούμενους.
Η απόφαση αυτή τη φορά πάρθηκε με πλειοψηφία 2-1.
Μειοψήφησε η Εισαγγελέας που ζήτησε την παραπομπή των κατηγορούμενων. Η Ξένη Δημητρίου, εισαγγελέας πλέον του Άρειου Πάγου, κάνει και πάλι αίτηση αναίρεσης.
Άρχισαν τα όργανα...
Εν τω μεταξύ μετά από διάφορες αναβολές και περιπέτειες της υπόθεσης των πλημμελημάτων για τα οποία παραπέμφθηκε το 2015 ο Γεωργίου, τον Αύγουστο 2017, σε δίκη εξ εφέσεως που ασκήθηκε για την πρωτόδικη αθώωση του, κηρύχτηκε ένοχος για το αδίκημα της παράνομης διαβίβασης άκυρων στοιχείων στη Eurostat και καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλακή με αναστολή, με τη μέγιστη ποινή που προβλέπεται για τo αδίκημα και χωρίς να του αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό. Το δικαστήριο τον αθώωσε για τις δύο άλλες κατηγορίες, την διπλοθεσία, ότι δηλαδή επί 6 μήνες αφού διορίστηκε πρόεδρος της ΕΛ.ΣΤΑΤ. , θέση που απαιτούσε πλήρη και αποκλειστική απασχόληση, παρέμενε και υπάλληλος του Δ.Ν.Τ, και τη μη σύγκλιση Δ.Σ. το οποίο εκ του νόμου όφειλε να συγκαλεί τουλάχιστον μια φορά το μήνα. Εκκρεμούν αιτήσεις αναίρεσης και από τις δύο πλευρές.
Ένοχος είχε βρέθηκε και τον Μάιο του 2017 για τη δυσφήμηση του Ν. Στρόμπλου, για την οποία καταδικάστηκε σε ενός έτους φυλάκιση με αναστολή και 50.000 ευρώ αποζημίωση στον Ν. Στρόμπλο.
Στις καταδικαστικές για τον Γεωργίου αποφάσεις θα πρέπει να προστεθεί και η 2497/2013 απόφαση του συμβουλίου της επικράτειας το οποίο απορρίπτει τη μη-επιφύλαξη της Eurostat για την ταξινόμηση στο Δημόσιο του Μεγάρου Μουσικής, μία από τις πράξεις για τις οποίες κατηγορείται ο Γεωργίου.
Φαίνεται ότι το σκάνδαλο των ψεύτικων στοιχείων δεν καλύπτεται πλέον, εκτός με κάτι ακόμη πιο σκανδαλώδες από όσα έχουν γίνει μέχρι τώρα. Όμως, πόσα σκάνδαλα μπορεί να αντέξει η πλευρά που το 2011 ήθελε το θέμα να ρυθμιστεί "γρήγορα και σιωπηρά", όπως ζητούσε ο Μπομπ Τράα με το e-mail προς τον Παπακωνσταντίνου που δημοσιεύτηκε στο βιβλίο του Ιγνατίου;
Έξι χρόνια αργότερα, το θέμα των ψευδών στοιχείων ΔΕΝ ρυθμίστηκε ακόμη. Αντιθέτως, η καταδίκη του Γεωργίου δεν είναι πολύ πιθανό να αναιρεθεί και οσονούπω θα έχει αποδειχτεί πως τα στοιχεία που μας έβαλαν στα μνημόνια, τα στοιχεία που η Eurostat δε χάνει ευκαιρία να μας υπενθυμίσει ότι εγγυάται, είναι άκυρα και της διαβιβάστηκαν παράνομα. Μένει να παραπεμφθεί και για το κακούργημα ώστε να αποδειχτεί ότι έχουν υποστεί και "τεχνική διόγκωση".
