5,4 δισεκ. ευρώ ρίχτηκαν παράνομα από τον Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ σε συνεργασία με Eurostat στο δημόσιο χρέος του 2009

5,4 δισεκ. ευρώ ρίχτηκαν παράνομα

από τον Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ σε συνεργασία με Eurostat

στο δημόσιο χρέος του 2009

διαβάστε το παρακάτω άρθρο της έγκριτης εφημερίδας των Βρυξελλών 

15 – 21 Δεκεμβρίου, 2013

Τεχνάσματα κατά των αρρώστων

Η Eurostat συνεργάστηκε με κυβερνητικά στελέχη για να αυξήσει τεχνηέντως το Ελληνικό χρέος και αυτό το πληρώνουν οι άρρωστοι και οι αδύναμοι. Η εφημερίδα New Europe αποκλειστικά, δείχνει πώς παίχτηκε αυτό το κόλπο.

Μέρος ΙΙ Τώρα το βλέπεις, τώρα δεν το βλέπεις!

Οι πονηροί τρόποι μυστικών συνεργασιών της Eurostat με Έλληνες κυβερνητικούς με σκοπό την διόγκωση του δημοσίου ελλείμματος και χρέους 2005-2009

Πώς οι λογαριασμοί του Ελληνικού Δημοσίου φουσκώθηκαν με δισεκατομμύρια ευρώ φανταστικών νοσοκομειακών τιμολογίων

Ας φανταστούμε έναν έμπορο που συνήθως παραγγέλνει το ετήσιο στόκ του από έναν προμηθευτή ο οποίος προσθέτει στην τιμή που δίνει στον έμπορο ένα έξτρα ποσό που είναι διάφορα έξοδά του, κάποιοι τόκοι, λόγω καθυστέρησης καταβολής των οφειλομένων καθώς και κάποια προμήθεια λόγω του κινδύνου που αναλαμβάνει για πιθανή μη καταβολή ολόκληρου του οφειλόμενου ποσού. Ας υποθέσουμε τώρα ότι για κάποιο λόγο ο έμπορος ζητάει από τον προμηθευτή να δεχτεί έκπτωση, έστω 30%, επί του αρχικού τιμολογίου και ο προμηθευτής συμφωνεί. Στην συνέχεια γίνονται όλες οι νόμιμες προσαρμογές των λογιστικών βιβλίων του εμπόρου και του προμηθευτή. Όταν όμως έρχεται ο Έλεγχος των λογιστικών βιβλίων του εμπόρου, ο Προϊστάμενος Λογιστηρίου του εμπόρου αποκρύπτει την έκπτωση και παρουσιάζει στον Έλεγχο την αρχική τιμή του τιμολογίου. Αυτό το κάνει για προσπορισμό προσωπικού οικονομικού οφέλους. Όμως, η πράξη του αυτή ανακαλύπτεται από ανώτερη Ελεγκτική Αρχή η οποία αρχικά του κάνει δριμεία παρατήρηση, αλλά στην συνέχεια, αλλοίμονο, διότι η ανώτερη αυτή Ελεγκτική Αρχή ξανασκεπτόμενη την περίπτωση απάτης που διαπράχτηκε από τον Προϊστάμενο Λογιστηρίου του εμπόρου, βρίσκει ότι μπορεί και εκείνη να έχει οικονομικό όφελος από την πράξη αυτή, και έτσι συνεργάζεται μαζί του και έκτοτε είναι και οι δύο ευτυχισμένοι.

Οι ηθοποιοί της παραπάνω θεατρικής παράστασης είναι οι εξής: τα δημόσια νοσοκομεία ως ο έμπορος, οι φαρμακοβιομηχανίες ως ο προμηθευτής, το Υπουργείο Οικονομικών ως ο Προϊστάμενος Λογιστηρίου του εμπόρου, και η Eurostat ως η Ανώτερη Ελεγκτική Αρχή.  Μερικοί αναγνώστες μπορεί να θεωρήσουν υπερβολικό το ότι κυρίως η Eurostat ενήργησε με τέτοια ραδιουργία όπως η Ανώτερη Ελεγκτική Αρχή της παραπάνω ιστορίας, όμως δυστυχώς έτσι έγινε.

Τα γεγονότα          

Τον Οκτώβριο 2009 συνέπεσαν δύο γεγονότα που έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στην ψευδή διόγκωση των νοσοκομειακών οφειλών: η αλλαγή κυβέρνησης από τις ξαφνικές Βουλευτικές εκλογές και η αποστολή στην Eurostat των συσσωρευμένων νοσοκομειακών οφειλών 2005-2008 που εκκρεμούσαν. Είναι κοινή πρακτική το ότι οι περισσότερες νεοεκλεγείσες κυβερνήσεις ισχυρίζονται ότι κληρονόμησαν σωρεία προβλημάτων από την προηγούμενη κυβέρνηση. 

Η νοοτροπία αυτή οδηγεί την νέα ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών να αρπάξουν την παρουσιασθείσα ευκαιρία εκμεταλλευόμενοι ένα συστημικό πρόβλημα του δημόσιου τομέα, να το ονομάσουν «παραχάραξη των στοιχείων», και να μανουβράρουν, ή «αναθεωρήσουν» τις συσσωρευμένες νοσοκομειακές οφειλές ώστε να καταλήξουν σε μια παράνομη υπερεκτίμηση του δημοσίου ελλείμματος και χρέους για την περίοδο 2005-2009. 

Το σοκαριστικό είναι ότι η υπερεκτίμηση αυτή δεν ήταν το αποτέλεσμα μεταφοράς για πολιτικούς λόγους δαπανών από άλλα έτη στα έτη 2005-2009, αλλά ήταν το αποτέλεσμα επιβάρυνσης όλων των ετών της θητείας της προηγούμενης κυβέρνησης (δηλαδή της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή) με ποσά δισεκατομμυρίων ευρώ που ήταν φανταστικά, ναι φανταστικά! Και το πιο σοκαριστικό είναι ότι η Eurostat συνεργάστηκε εν γνώσει της επ’ αυτού.

Αντίθετα με άλλες χώρες που αυτές οι πρακτικές, όταν αποκαλυφθούν, τιμωρούνται, στην Ελλάδα το μανουβράρισμα των στοιχείων πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις καταλήγοντας στην οικονομική καταστροφή που βιώνουμε σήμερα. Στην περίπτωση των νοσοκομειακών οφειλών, τα δύο κύρια γεγονότα που διευκόλυναν την διαστρέβλωση των στοιχείων ήταν το συστημικό πρόβλημα της ύπαρξης απαρχαιωμένων λογιστικών συστημάτων στον δημόσιο τομέα, και οι μυστικές διαβουλεύσεις της νεοεκλεγείσας κυβέρνησης με ανώτατα στελέχη του ΔΝΤ, όπως μαθεύτηκε αργότερα, για να υπαχθεί η χώρα στο ΔΝΤ.

Όπως έχει ήδη λεχθεί από Έλληνες Οικονομικούς Στατιστικούς, κάτι δραματικά σοκαριστικό έπρεπε να συμβεί πριν το ΔΝΤ αναλάβει τον έλεγχο της χώρας. Η ιδέα μιας δημοσιονομικής κρίσης σε συνδυασμό με τα αποκαλούμενα Greek Statistics ενεφανίσθη ως η τέλεια δικαιολογία για την εισβολή του ΔΝΤ στα Ευρωπαϊκά πράγματα. Έτσι, στατιστικές πρακτικές σαν την ταχυδακτυλουργική επινόηση ψεύτικων, μη υπαρχόντων ελλειμμάτων, που είχαν εξαχθεί από τις εκκρεμούσες νοσοκομειακές οφειλές της περιόδου 2005-2208, αποδείχτηκαν ως η πιο αντιπροσωπευτική στατιστική ραδιουργία των ετών 2009 και 2010. 

 

Πληρωτέα νοσοκομείων: χρήμα που κανείς δεν πλήρωσε και κανείς δεν εισέπραξε

Στην Ελλάδα, όπως και στην υπόλοιπη ΕΕ, τα δημόσια νοσοκομεία παραδοσιακά προμηθεύονται φάρμακα και νοσοκομειακό υλικό από προμηθευτές που συνήθως πληρώνονται αργότερα από την ημερομηνία παράδοσης λόγω των χρονοβόρων διαδικασιών αξιολόγησης του νόμιμου των καταβολών από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Σχετικά με την Ελλάδα, τον Σεπτέμβριο 2009, είχε συσσωρευτεί ένας μεγάλος αριθμός μη ελεγμένων νοσοκομειακών οφειλών των ετών 2005-2008 και ταυτόχρονα η συνολική αξία αυτών των οφειλών δεν ήταν ακόμα γνωστή. Πρέπει να τονίσουμε ότι η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που έχει αυτά τα στατιστικά προβλήματα. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση Φαρμακοβιομηχανιών (EFPIA) που περιλαμβάνει πολυεθνικές όπως οι Roche και Novartis, το 2011 τα Ευρωπαϊκά κράτη χρωστούσαν 12-15 δισεκατομμύρια ευρώ στην φαρμακοβιομηχανία που αντιστοιχούσαν σε χρονικό διάστημα περισσότερων από ένα χρόνο ετών.

Στις 2 Οκτωβρίου 2009, δηλαδή πριν τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, και μέσα στα πλαίσια των Ευρωπαϊκών διαδικασιών, η ΕΣΥΕ (Εθνική Στατιστική Τπηρεσία της Ελλάδος) που τώρα λέγεται ΕΛΣΤΑΤ (Ελληνική Στατιστική Αρχή), είχε στείλει στην Eurostat τους πίνακες ελλείμματος και χρέους που περιελάμβαναν μια προσεγγιστική εκτίμηση των νοσοκομειακών οφειλών ίση με 2,3 δισεκατομμύρια ευρώ που είχαν προκύψει από συνήθη έρευνα της ΕΣΥΕ. Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ φούσκωσε το ποσό των 2,3 δισεκ. ευρώ στο 6,6 δισεκατ. ευρώ, όπως περιγράφεται στην Τεχνική Έκθεση του Υπουργείου Οικονομικών του Φεβρουαρίου 2010, βασιζόμενη σε έρευνα του Υπουργείου επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και όχι της ΕΣΥΕ. Έτσι, η ψευδής διόγκωση αντιστοιχούσε στο εντυπωσιακό ποσό των 5,4 δισεκ. ευρώ. Επίσης, σύμφωνα με το την ίδια Τεχνική Έκθεση, από τα 6,6 δισεκ. ευρώ μόνο τα 1,2 δισεκ. ευρώ είχαν ελεγχθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Και όχι μόνον αυτό, αλλά η παρανομία αυτή προσπαθήθηκε να φορτωθεί μόνο σε ένα έτος, το 2008. Τότε η Eurostat το απέρριψε αυτό γράφοντας:       

“Στην ανακοίνωση της 21 Οκτωβρίου 2009, ένα ποσό 2,5 δισεκ. ευρώ προστέθηκε στο δημόσιο έλλειμμα του 2008 επί του ποσού 2,3 δισεκ. ευρώ. Αυτό έγινε σύμφωνα με τις Ελληνικές Αρχές κάτω από εντολή που δόθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών, παρά το γεγονός ότι το πραγματικό ύψος των νοσοκομειακών οφειλών είναι ακόμα άγνωστο, ότι δεν υπήρχε δικαιολογία για την επίρριψη αυτού του ποσού στο 2008 και όχι σε προηγούμενα χρόνια επίσης, και η ΕΣΥΕ είχε εκφράσει την διαφωνία της προς το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και το Υπουργείο Οικονομικών.”

Αργότερα, τον Απρίλιο 2010, η Eurostat υπαναχώρησε στις παράνομες απαιτήσεις της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, ίσως διότι οι Γραφειοκράτες της Eurostat ασχολούντο με το να βρούν τρόπους να φορτώσουν τους κυβερνητικούς λογαριασμούς με πρόσθετο παράνομο χρέος, όπως περιγράψαμε στο άρθρο μας “Οι παραβάσεις και πλημμέλειες της Eurostat γιγαντώνουν το δημόσιο χρέος της Ελλάδας” (10-16 Νοεμβρίου 2013, σελίς 3).

Η υπαναχώρηση της Eurostat τον Απρίλιο 2010 ήταν ξεκάθαρα αντίθετη με τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς ΕΣΑ95 (βλ. ESA95 παρ. 3.06, EC No. 2516/2000 άρθρο 2, Commission Reg. EC No. 995/2001) και αντίθετη με τον Κώδικα Ορθής Πρακτικής, κυρίως όσον αφορά τις αρχές της ανεξαρτησίας των στατιστικών μετρήσεων, της αντικειμενικότητας και αξιοπιστίας των στατιστικών. Μία εντυπωσιακή παραβίαση του νόμου είναι ότι ένα μεγάλο μέρος των νοσοκομειακών οφειλών ΠΟΤΕ δεν καταβλήθηκε από την Ελληνική κυβέρνηση στις φαρμακευτικές εταιρείες. Δες γιατί: Ενάμισυ μήνα μετά την παράνομη διόγκωση του δημοσίου ελλείμματος, το Υπουργείο Οικονομικών συμφώνησε με τις φαρμακευτικές εταιρείες ώστε αυτές να δεχτούν ένα 30%  έκπτωση για την περίοδο 2005-2008. Αυτή η έκπτωση, που αντιστοιχούσε σε πάνω από ένα δισεκ. ευρώ, μας βαραίνει ακόμα και σήμερα (2017)

Θέλουμε να επιστήσουμε την προσοχή σε δύο σημεία:

(1)  Όλη αυτή η παράνομη στατιστική διαδικασία και ουσιαστική αδικία διαπράχτηκε κατά των Ελλήνων πολιτών κατ’ εξαίρεση ανάμεσα σε όλους τους Ευρωπαίους πολίτες.

(2)  Όλα όσα γράφουμε βασίζονται σε αποδεικτικά έγγραφα τόσο της Eurostat όσο και του Υπουργείου Οικονομικών εκείνης της εποχής.

Θα τελειώσουμε όπως τελειώσαμε και στο προηγούμενο άρθρο μας, δηλαδή με την ίδια ερώτηση: Πώς είναι δυνατόν η ΕΕ να προχωρήσει μπροστά με ένα από τα κύρια μέλη της να έχει αντιμετωπιστεί τόσο άδικα; Τα στατιστικά γεγονότα του 2009 απαιτούν μια σε βάθος ενδελεχή έρευνα και όχι παρεμβάσεις για σταμάτημα της δικαστικής διαδικασίας στην Ελλάδα όπως πράττει η Eurostat. Τα πράγματα πρέπει να τεθούν όπως έγιναν και η Ελλάδα να αποκατασταθεί. Οι Έλληνες δεν αρνούνται το χρέος, αυτό που αρνούνται είναι το ψεύτικο και εγκληματικό μέρος του χρέους.

Η εκδοτική ομάδα της εφημερίδας είναι η παρακάτω: 

Μπορεί να "θάψατε" το πόρισμα της «Επιτροπής Αλήθειας για το χρέος», αλλά εμείς δεν ξεχνάμε!

Μπορεί να "θάψατε" το πόρισμα της «Επιτροπής Αλήθειας για το χρέος», αλλά εμείς δεν ξεχνάμε!

Παραποίηση του δημοσιονομικού ελλείμματος και του δημόσιου χρέους

Μετά τις βουλευτικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009[39], και πριν από το μνημόνιο του 2010, η νεοεκλεγμένη κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου αναθεώρησε προς τα πάνω, με τρόπο παράνομο, τόσο το δημοσιονομικό έλλειμμα όσο και το δημόσιο χρέος.
Υποχρεώσεις νοσοκομείων
Χρειάστηκε πολλές αναθεωρήσεις προκειμένου να εκτιναχθεί στα ύψη η εκτίμηση του δημοσιονομικού ελλείμματος του 2009. Τελικά το δημοσιονομικό έλλειμμα ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε υπέρμετρα από 11,9% στην πρώτη αναθεώρηση, σε 15,8% στην τελευταία.
Ένα από τα πιο προκλητικά παραδείγματα παραποίησης του δημιοσιονομικού ελλείμματος αφορά τις υποχρεώσεις των δημόσιων νοσοκομείων.
Στην Ελλάδα, όπως και στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, προμηθευτές εφοδιάζουν τα δημόσια νοσοκομεία με φαρμακευτικά προϊόντα και ιατρικό εξοπλισμό. Οι προμήθειες αυτές συνήθως αποπληρώνονται σε ημερομηνία μεταγενέστερη της ημερομηνίας παράδοσης, λόγω των απαιτούμενων από το Ελεγκτικό Συνέδριο διαδικασιών για τη θεώρηση των τιμολογίων. Εντοπίσαμε πως τον Σεπτέμβριο του 2009 συσσωρεύτηκε υπέρμετρος αριθμός μη θεωρημένων νοσοκομειακών οφειλών από τα έτη 2005-2008, με τη συνολική αξία τους να παραμένει άγνωστη. Στις 2 Οκτωβρίου 2009, στο πλαίσιο των καθιερωμένων διαδικασιών της Eurostat, η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος (ΕΣΥΕ) – η οποία άλλαξε όνομα τον Μάρτιο του 2010, σε ΕΛΣΤΑΤ – έστειλε στη Eurostat τους προβλεπόμενους πίνακες κοινοποίησης χρέους και ελλείμματος. Σ’ αυτούς περιλαμβανόταν μια κατά προσέγγιση εκτίμηση των νοσοκομειακών υποχρεώσεων, ύψους 2,3 δις ευρώ, με βάση τη σχετική εκτίμηση που, όπως συνήθως, είχε διεξαχθεί από την ΕΣΥΕ. Στην κοινοποίηση όμως της 21ης Οκτωβρίου 2009, το παραπάνω ποσό είχε αυξηθεί τεχνητά κατά 2,5 δις ευρώ. Κατ’ αυτό τον τρόπο το σύνολο των υποχρεώσεων υψώθηκε στα 4,8 δις ευρώ. Οι ευρωπαϊκές αρχές αρχικά αμφισβήτησαν αυτό το νέο ποσό, δεδομένων των ασυνήθιστων περιστάσεων και των ύποπτων συνθηκών υπό τις οποίες είχε αυξηθεί.

«Στην κοινοποίηση της 21ης Οκτωβρίου του 2009, ένα ποσό ύψους 2,5 δις ευρώ προστέθηκε στο δημοσιονομικό έλλειμμα του 2008 που αρχικά είχε εκτιμηθεί σε 2,3 δις ευρώ. Σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές, αυτό έγινε με ρητή εντολή του Υπουργείου Οικονομικών και παρά το γεγονός ότι το πραγματικό συνολικό ύψος των νοσοκομειακών υποχρεώσεων παρέμενε άγνωστο και δεν υπήρχε καμιά δικαιολογία για να καταχωρηθεί το επιπλέον ποσό αυτό μόνο στο έτος 2008 και όχι και σε προηγούμενα έτη. Επιπλέον, η ΕΣΥΕ είχε εκφράσει τη διαφωνία της για τον χειρισμό αυτού του ζητήματος στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (ΓΛΚ) όσο και στο Υπουργείο Οικονομικών. Πρέπει να θεωρηθεί πως υπήρξε λανθασμένη μεθοδολογική απόφαση του ΓΛΚ[40]».

Ωστόσο, τον Απρίλιο του 2010, με βάση την «Τεχνική έκθεση σχετικά με την αναθεώρηση των υποχρεώσεων των νοσοκομείων» (3/2/2010[41]) που κοινοποιήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση, η Eurostat όχι μόνο ενέδωσε στο αίτημα της νέας ελληνικής κυβέρνησης να συμπεριληφθεί το αμφιλεγόμενο ποσό των 2,5 δις ευρώ, αλλά επιπλέον συμπεριέλαβε στο έλλειμμα ένα νέο ποσό ύψους 1,8 δις ευρώ. Συνεπώς, το αρχικό νοσοκομειακό έλλειμμα των 2,3 δις ευρώ, που αναφερόταν στον Πίνακα Κοινοποίησης της 2 Οκτωβρίου 2009, διογκώθηκε στα 6,6 δις ευρώ, παρά το γεγονός ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο είχε εγκρίνει μόνο 1,2 δις από τα υποτιθέμενα 6,6 δις. Τα υπόλοιπα 5,4 δις των υποθετικών και αναπόδεικτων νοσοκομειακών υποχρεώσεων εκτίναξαν στα ύψη το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2009, καθώς και των προηγούμενων ετών.
Οι εν λόγω στατιστικές πρακτικές, με τις οποίες υπολογίστηκαν οι υποχρεώσεις των νοσοκομείων, παραβαίνουν σαφώς τόσο τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς ESA95 (βλ. ESA95 παρ. 3.06, ΕΚ αριθ. 2516/2000 Άρθρο 2, Κανονισμός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ΕΚ αριθ. 995/2001), όσο και τον Κώδικα Ορθής Πρακτικής του Ευρωπαϊκού Στατιστικού Συστήματος (European Statistics Code of Practice), ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις αρχές της ανεξαρτησίας των στατιστικών μετρήσεων, της στατιστικής αντικειμενικότητας και της αξιοπιστίας.
Αξίζει να τονιστεί ότι ενάμιση μήνα μετά από την παράνομη αύξηση του δημοσιονομικού ελλείμματος, το Υπουργείο Οικονομικών κάλεσε τους προμηθευτές και τους ζήτησε να δεχτούν έκπτωση ύψους 30% για τις ανεξόφλητες υποχρεώσεις της περιόδου 2005-2008. Συνεπώς, το ελληνικό κράτος ποτέ δεν αποπλήρωσε μεγάλο μέρος των υποχρεώσεων προς τους προμηθευτές φαρμακευτικών προϊόντων, ενώ η εν λόγω έκπτωση δεν περιλήφθηκε ποτέ στα επίσημα στατιστικά στοιχεία[42].
Δημόσιες επιχειρήσεις
Μία από τις πολλές περιπτώσεις παραποίησης δεδομένων αφορά 17 Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμούς (ΔΕΚΟ). Η ΕΛΣΤΑΤ[43] και η Eurostat, μεταφέροντας τις υποχρεώσεις των 17 ΔΕΚΟ από τον τομέα των Μη Χρηματοπιστωτικών Επιχειρήσεων στον τομέα της Γενικής Κυβέρνησης το 2010, αύξησαν το δημόσιο χρέος του 2009 κατά 18,2 δις ευρώ. Η εν λόγω ομάδα επιχειρήσεων είχε όμως συμπεριληφθεί στο τομέα των Μη Χρηματοπιστωτικών Επιχειρήσεων έπειτα από επαλήθευση και έγκριση της Eurostat. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι δεν μεσολάβησαν οποιεσδήποτε αλλαγές σ’ αυτό το ζήτημα στους μεθοδολογικούς κανονισμούς ESA95 μεταξύ 2000 και 2010.
Μάλιστα, η αναταξινόμηση πραγματοποιήθηκε χωρίς να διεξαχθούν οι απαραίτητες και προβλεπόμενες μελέτες. Έγινε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, κυριολεκτικά εν μία νυκτί και μάλιστα αφού πρώτα διαλύθηκε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΛΣΤΑΤ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ κατόρθωσε να επιβάλει τις εν λόγω αλλαγές χωρίς να χρειαστεί να απαντήσει στις ερωτήσεις των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Έτσι, ο ρόλος των εθνικών εμπειρογνωμόνων αγνοήθηκε εντελώς και έγιναν τα αντίθετα από όσα προέβλεπαν οι Κανονισμοί ESA95. Συνεπώς, παραβιάστηκαν τα θεσμοθετημένα κριτήρια για την ταξινόμηση των οικονομικών μονάδων στον τομέα της Γενικής Κυβέρνησης[44].
Οι συμφωνίες ανταλλαγής (swaps) της Goldman Sachs
Άλλη μία περίπτωση αβάσιμης αύξησης του δημόσιου χρέους το 2009 σχετίζεται με τη στατιστική μεταχείριση των «συμφωνιών ανταλλαγής» που έγιναν με τη χρηματοπιστωτική εταιρεία Goldman Sachs. 

Ο επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, από μόνος του, αύξησε χάρη σ’ αυτές το δημόσιο χρέος κατά 21 δις ευρώ[45]. Το εν λόγω ποσό κατανεμήθηκε αυθαίρετα στα τέσσερα έτη της περιόδου 2006 – 2009. Έτσι το ελληνικό δημόσιο χρέος αυξήθηκε αναδρομικά και μάλιστα κατά παράβαση των Κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 Συνολικά υπολογίζεται ότι εξαιτίας των παραπάνω προσαρμογών, αδικαιολόγητων από τεχνική άποψη, το έλλειμμα του προϋπολογισμού του 2009 αυξήθηκε κατά 6 έως 8 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ. Με τον ίδιο τρόπο, ο αριθμός για το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 28 δις ευρώ συνολικά.

Θεωρούμε ότι η παραποίηση των στατιστικών στοιχείων συνδεόταν άμεσα με τη δραματοποίηση της κατάστασης του προϋπολογισμού και του δημόσιου χρέους. Αυτό έγινε ώστε η κοινή γνώμη στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και διεθνώς να πειστεί να υποστηρίξει τα λεγόμενα «μέτρα διάσωσης» της ελληνικής οικονομίας το 2010, με όλους τους αυστηρούς όρους (αιρεσιμότητες) για τον πληθυσμό της χώρας. Τα κοινοβούλια των ευρωπαϊκών χωρών ψήφισαν υπέρ της «διάσωσης» της Ελλάδας στηριγμένα σε παραποιημένα στατιστικά στοιχεία. H σοβαρότητα τραπεζική κρίση υποτιμήθηκε μέσω της υπερεκτίμησης των οικονομικών προβλημάτων του δημόσιου τομέα.
Όσο για τους Ευρωπαίους ηγέτες, όπως η Άγκελα Μέρκελ και ο Νικολά Σαρκοζύ, που από πλευράς τους είχαν ήδη θέσει σε εφαρμογή ένα σχέδιο διάσωσης των ιδιωτικών τραπεζών των χωρών τους, το 2008, συμφώνησαν να ενεργοποιήσουν ένα σχέδιο λεγόμενο «βοήθειας προς την Ελλάδα» (το οποίο θα ακολουθούσαν προγράμματα του ίδιου τύπου σε Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ισπανία) που θα επέτρεπε την αποπληρωμή των ιδιωτικών τραπεζών των χωρών τους με δημόσιο χρήμα.

 Στη συνέχεια, η αποπληρωμή αυτής της βοήθειας προς τους τραπεζίτες θα επιβάρυνε τον ελληνικό λαό (και τους λαούς των χωρών της περιφέρειας που επρόκειτο να μπουν στο ίδιο σύστημα)[46]. Και όλο αυτό, με πρόσχημα την παροχή βοήθειας προς την Ελλάδα, στα πλαίσια της αλληλεγγύης.

 Το αφήγημα της «βοήθειας προς την Ελλάδα» είναι η πρόστυχη και ψευδεπίγραφη μεταμφίεση αυτού που ήταν, στην πραγματικότητα, η κοινωνικοποίηση των ζημιών των τραπεζών. 

Τον Ιούνιο του 2015, στην Προκαταρκτική Έκθεσή της, η Επιτροπή Αλήθειας Δημόσιου Χρέους διευκρίνισε τον μηχανισμό που τέθηκε σε εφαρμογή από το 2010

κ. Μητσοτάκη πότε και πού αναφερθήκατε στην υπόθεση Γεωργίου της ΕΛ.ΣΤΑΤ; ( βίντεο)

Ο Κ. Μητσοτάκης κατά την διάρκεια συζήτησης στο Ατλαντικό Συμβούλιο των ΗΠΑ (7/01/2020), ενώ αρχικά αρνείται να πει την άποψή του, όσον αφορά το ζήτημα της σκόπιμης παραποίησης των στατιστικών στοιχείων του 2009 από τον Ανδρέα Γεωργίου, με τη δικαιολογία πως είναι θέμα Δικαιοσύνης, και πως έχει τοποθετηθεί παλαιότερα επί του θέματος, ενώ ως γνωστόν ουδέποτε τόλμησε να εκφράσει την προσωπική του θέση και άποψη, στη συνέχεια χαρακτηρίζει την υπόθεση ως « περιπέτεια, που δεν βοήθησε τη φήμη της Ελλάδος» Ρωτάμε τον κ. Μητσοτάκη: 1ον Πότε και πού είχατε αναφερθεί και μάλιστα πολλές φορές σε αυτό το θέμα και 2ον, Αφού (όπως ισχυρίζεστε) δεν παρεμβαίνετε σε θέματα δικαιοσύνης, τι είναι αυτό (το κάτι) που σας έκανε (εν συνεχεία) να εκφέρετε και μάλιστα παγκοσμίως την προσωπική σας γνώμη, ότι «πράγματι η περιπέτεια αυτή δεν βοηθά καθόλου την φήμη της Ελλάδας;»

Μιχάλης Ιγνατίου: Οι συνεχείς παρεμβάσεις των ξένων στη Δικαιοσύνη μίας χώρας, τι διαφέρουν από την άλωσή της που εκτέλεσαν με επιτυχία αυταρχικοί ηγέτες όπως ο Ταγίπ Ερντογάν;

2/08/2017
Επίκαιρος ο Μιχάλης Ιγνατίου:  Οι συνεχείς παρεμβάσεις των ξένων στη Δικαιοσύνη μίας χώρας, τι διαφέρουν από την άλωση της που εκτέλεσαν με επιτυχία αυταρχικοί ηγέτες όπως ο Ταγίπ Ερντογάν;

Ομολογώ ότι με την «υπόθεση Γεωργίου» δεν ασχολήθηκα σοβαρά ποτέ, αλλά παρακολουθώ με προσοχή όλα τα δημοσιεύματα, υπέρ και κατά του πρώην υπαλλήλου και γραφειοκράτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που επελέγη από την τότε κυβέρνηση του Γεωργίου Α. Παπανδρέου ως επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ. 
Δεν ασχολήθηκα με το συγκεκριμένο θέμα, όχι επειδή ΔΕΝ είναι σοβαρό. 
Αντίθετα, είναι σοβαρότατο. Και δεν έγραψα οτιδήποτε στο βιβλίο μου για την Τρόικα και την καταστροφή της Ελλάδας, πέραν της δημοσίευσης ενός απόρρητου ηλεκτρονικού μηνύματος (e-mail), διότι απαιτείτο περισσότερη έρευνα, όταν συνειδητοποίησα ότι οι αντιμαχόμενες πλευρές κάτι είχαν να κρύψουν. Δεν ενδιαφερόντουσαν για την αλήθεια και καταθέτω τη θέση μου ορθά-κοφτά, διότι με την υπόθεση αυτή -πάνω απ’ όλα- αποδεικνύεται ότι η Ελλάδα είναι υπό κηδεμονία και η Δικαιοσύνη της άγεται και φέρεται από ξένες παρεμβάσεις και πολιτικές επιρροές.

• Στο ηλεκτρονικό μήνυμα που δημοσιεύω στο βιβλίο, και για το οποίο κλήθηκα από τον εισαγγελέα για κατάθεση, ο κ. Μπομπ Τράα, αξιωματούχος του ΔΝΤ και πρώτος μνημονιακός αντιπρόσωπος στην Ελλάδα, απευθύνεται προς τον τότε υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Παπακωνσταντίνου και του λέει ότι θα πρέπει το ζήτημα των στατιστικών στοιχείων “να παρακαμφθεί γρήγορα και σιωπηρά”. Πραγματικά …άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου… Η αλήθεια είναι ότι η κουβέντα αυτή είναι …βαριά και ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. Σίγουρα, φαίνεται να μην αναφέρεται σε μία νόμιμη ενέργεια. Περισσότερο μοιάζει με τη συγκάλυψη μίας παράνομης ενέργειας.

Όμως, δεν είμαι εισαγγελέας, δεν είμαι δικαστής, άρα αδυνατώ να καταλήξω και στην απόφαση, αν είναι συγκάλυψη μίας παράνομης πράξης ή όχι. Απ’ εκεί και πέρα, οι αντιμαχόμενες πλευρές έχουν «σκοτωθεί» μεταξύ τους και ο κ. Ανδρέας Γεωργίου, ένας βολεμένος γραφειοκράτης, που δείχνει απόμακρος ως να ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του, έχει καταστεί ήρωας των Ελλήνων εκσυγχρονιστών και γενικότερα του συστήματος που κυβερνούσε για δεκαετίες την Ελλάδα και εχθρός όσων πιστεύουν πως η ιστορία των Μνημονίων ήταν κατασκευασμένη για «να υποδουλωθεί η Ελλάδα».
 Ο κ. Γεωργίου, στο μεταξύ, απολαμβάνει το «δράμα» του στην έπαυλή του στην Ουάσιγκτον, και έχουμε φτάσει στο σημείο να «δικαιώνεται» με εκβιασμούς και απειλές από τους δανειστές και να καταδικάζεται από την ελληνική Δικαιοσύνη. 
Ναι, πρόκειται για παράνοια. Ρωτήθηκα γιατί, από τη στιγμή που είχα εκείνο το σοβαρό ντοκουμέντο στο βιβλίο μου, δεν ασχολήθηκα με το συγκεκριμένο ζήτημα:
 Πρώτον, ήταν άλλο το αντικείμενο του βιβλίου, και το έγγραφο δημοσιεύθηκε επειδή, εκτός της αναφοράς στα στατιστικά, περιείχε άλλα στοιχεία που αφορούσαν την έρευνα για το πως δηλαδή η Ελλάδα καταστράφηκε μέσα από τα Μνημόνια.
 Δεύτερον, όταν επιχειρήσαμε να πληροφορηθούμε τι εννοούσε ο …ποιητής Μπόμπ Τράα, πέσαμε πάνω σε τοίχο.
 Δεν πήραμε απαντήσεις, αλλά δεχθήκαμε πιεστικές ερωτήσεις για το πως βρέθηκε το έγγραφο στα χέρια μας.
 Ουδείς ήταν διατεθειμένος, ούτε σε καθεστώς ανωνυμίας, να συνεργαστεί για το θέμα αυτό. Έτσι αποφασίσαμε να το αφήσουμε για αργότερα. 
Είναι σημαντικό ότι ούτε μετά την αναζωπύρωση της υπόθεσης μπορέσαμε να καταλήξουμε σε συμπεράσματα, που να πιστοποιούνται με στοιχεία. Αλλά είναι δεκάδες τα ερωτηματικά και οι υποψίες.
 Τρίτον: Παραμένει πάντα ανοικτό το ζήτημα: Γιατί να παρακαμφθεί γρήγορα και σιωπηρά το θέμα των στατιστικών; 
Γιατί έπρεπε να «μαγειρευτούν» είτε προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω τα στοιχεία; Τα ερωτήματα αυτά πιστεύω ότι δεν απαντήθηκαν ακόμα. 
Τέταρτον: Τίθεται και ένα άλλο μείζον θέμα, που αφορά τις παρεμβάσεις των δανειστών για να διασωθεί ο κ. Γεωργίου. Ερώτηση: Εάν η Ελλάδα δεν βρισκόταν υπό το «ζυγό» των Μνημονίων, θα μπορούσαν η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ να ταπεινώσουν με εξευτελιστικό τρόπο την Ελλάδα και την κυβέρνησή της; Πως μπορεί να χαιρόμαστε με αυτή την παρέμβαση, μόνο και μόνο επειδή δεν μας αρέσει η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, την οποία -πως να το κάνουμε- την εξέλεξε ο ελληνικός λαός; Ήμουν πάντα έντιμος με τους αναγνώστες, και θα είμαι και τώρα: 
Στα πολιτικά παιγνίδια των οπαδών και των εχθρών του κ. Γεωργίου, “ενός μίζερου και ευθυνόφοβου γραφειοκράτη”, όπως τον χαρακτηρίζουν άνθρωποι που εργάστηκαν μαζί του, δεν έχω καμία θέση και σχέση. Αλλά με προβληματίζει ο τρόπος αντίδρασης των δανειστών και η μάχη που δίνουν για να τον σώσουν. 
Τι χρειάζονται οι απειλές και οι εκβιασμοί εάν οι δανειστές πιστεύουν ότι είναι αθώος; 
Από την άλλη πλευρά, εάν η εντολή του κ. Μπόμπ Τράα αφορούσε το μαγείρεμα των στατιστικών, αυτοί που ακολούθησαν και υλοποίησαν την εντολή -και εδώ υποστηρίζεται ότι εμπλέκεται ο κ. Γεωργίου έστω και αν δεν είχε ακόμα διοριστεί- πρέπει να αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη, η οποία πρέπει να φερθεί δίκαια και αξιόπιστα. 

• Επειδή κλήθηκα σε ανάκριση, βασικά για να επιβεβαιώσω ότι έχω δει το συγκεκριμένο έγγραφο που δημοσίευσα, πιστεύω ότι βασικοί μάρτυρες αυτής της υπόθεσης ΔΕΝ έχουν καταθέσει ακόμα. 
• Χωρίς να κληθούν αυτοί που ξέρουν και αναμείχθηκαν στην υπόθεση πως ζητούν οι δανειστές να κλείσει η υπόθεση; Με το εκβιαστικό κλείσιμο της υπόθεσης αθωώνεται ο κ. Γεωργίου; 
• Οπότε, φίλοι και εχθροί του κ. Γεωργίου, να βάλετε τα μαχαίρια στη …θέση τους, και να βοηθήσετε να ξεκαθαρίσει αυτή η υπόθεση. 

Οι αντιδράσεις των υπέρ και των κατά με προβληματίζουν, με ενοχλούν και με υποψιάζουν.
 Η υπόθεση Γεωργίου δεν μπορεί να είναι αντικείμενο δημοσιογραφικής έρευνας. 
Είναι ζήτημα του εισαγγελέα και της Δικαιοσύνης.
 ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Οι συνεχείς παρεμβάσεις των ξένων στη Δικαιοσύνη μίας χώρας, τι διαφέρουν από την άλωσή της που εκτέλεσαν με επιτυχία αυταρχικοί ηγέτες όπως ο Ταγίπ Ερντογάν;
Απόσπασμα από άρθρο του Μ. Ιγνατίου

Κορυφαίοι πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες της Αμερικής άσκησαν πιέσεις στον πρωθυπουργό της Ελλάδας, Κυριάκο Μητσοτάκη, για την υπόθεση του Ανδρέα Γεωργίου

Κορυφαίοι πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες της Αμερικής και συγκεκριμένα του εβραϊκού λόμπυ άσκησαν πιέσεις στον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη χώρα τους, για να κλείσει οριστικά το θέμα της παραποίησης χρέους και ελλείμματος της χώρας από τον πρώην επικεφαλής της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας και πρώην στέλεχος του Δ. Ν .Τ., Ανδρέα Γεωργίου.

Συγκεκριμένα ξεκαθάρισαν ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παραπεμφθεί στην ελληνική Δικαιοσύνη για το κακούργημα, που έχει κατηγορηθεί, τόσο από τα πρώην στελέχη της ΕΛ. ΣΤΑΤ.,κ. κ. Ζωή Γεωργαντά, Νικόλαο Λογοθέτη, Νικόλαο Στρόμπλο, αλλά και τους πρώην πρωθυπουργούς, κ.κ. Αντώνη Σαμαρά και Αλέξη Τσίπρα.

Εύλογα αναρωτιόμαστε, γιατί για μια ακόμη φορά, είδαμε και τις πιέσεις των Βρυξελλών για το θέμα, παρεμβαίνουν με τόση αγωνία για τη μη παραπομπή του Γεωργίου.

Θυμίζουμε ότι οι επιτελείς των Βρυξελλών είχαν θέσει ως προαπαιτούμενο τη μη παραπομπή του Ανδρέα Γεωργίου στη συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ και έτσι κατάφεραν ως σήμερα να παράσχουν ασυλία, όχι τόσο στον εντεταλμένο τους, που στο κάτω κάτω εντολές εκτελούσε, όσο στους πολιτικούς που είναι οι πρωταγωνιστές της πολιτικής απάτης και προδοσίας!

Αναμένουμε από τον πρωθυπουργό της Ελλάδος να υπερασπισθεί με πράξεις την ανεξαρτησία της Ελληνικής Δικαιοσύνης και να την αφήσει να πράξει απερίσπαστα το καθήκον της.

Όπως περιμένουμε και από την ελληνική Δικαιοσύνη να αρνηθεί τις οποιεσδήποτε εξωτερικές πιέσεις και να εξετάσει κάθε πτυχή, κάθε μαρτυρία αυτής της ζοφερής υπόθεσης

Όσο για τον κ. Ανδρέα Γεωργίου δεν έχει τίποτε να φοβηθεί, αν είναι αθώος .

 Όμως ο τρόπος που έχουν χειριστεί οι εντολείς του την υπόθεση αναδεικνύουν το φόβο τους για την ενοχή του

Το swap του Σημίτη και η χρεοκοπία της χώρας

Το swap του Σημίτη, ο ρόλος του δήμιου Τόμσεν και η χρεοκοπία της χώρας

Oι χώρες και μάλιστα του σκληρού πυρήνα της ΕΕ όπως η δική μας δεν χρεοκοπούν σε μια νύχτα αν δεν υπάρξει συνδυασμός παραγόντων και μεθοδεύσεων .

Σοβαρότατος παράγοντας του τρόπου και της μεθοδολογίας που οδηγήθηκε η χώρα στο κενό είναι και η υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ συστατικό μέρος της οποίας είναι και το περίφημο swap 2001

Μέσω του συνυπολογισμού του swap στο χρέος της χώρας, του πρόσθεσε αναδρομικά 21δις εκτινάσσοντας το στο 115% του ΑΕΠ και τα οποία ο κ Τομσεν μας υποχρέωσε να τα πληρώσουμε με ετήσια δόση των 5,1 δις από το 2010- 2014.

Έπρεπε να συνυπολογιστεί ; Ας κρίνει ο αναγνώστης.

Η λέξη swap σημαίνει ανταλλαγή. Πρόκειται για συνήθη τραπεζική δραστηριότητα και πολλοί πολίτες την έχουν συναντήσει στις δανειακές συναλλαγές και τις διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες τους.

Είναι η περίφημη πρόταση που συνήθως την έκαναν οι τράπεζες στους πελάτες τους οφειλέτες δανείων.

Διατυπωμένη ως: Να αλλάξουν πχ το κυμαινόμενο επιτόκιο του δανείου τους με σταθερό επιτόκιο η να αλλάξουν το νόμισμα του δάνειου από ευρώ σε δολάριο, ελβετικό φράγκο κλπ.

Να κάνουν δηλαδή ανταλλαγή (swap ) είτε επιτοκίων είτε το νόμισμα του επι οφειλόμενου ποσού από το στεγαστικό η επιχειρηματικό δάνειο τους .

Συγκεκριμένα: Στις περιπτώσεις αυτών των δανείων επί της κύριας σύμβασης δανείου δημιουργείται και μια νέα σύμβαση αποπληρωμής του κεφαλαίου (παράγωγη σύμβαση – derivative)

Κάποιος λοιπόν είτε επιχείρηση είτε ιδιώτης –είτε η ελληνική δημοκρατία-δανείστηκε ένα ποσό πχ 1000 δολαρια με αποπληρωμή σε ισόποσες δόσεις 10 ετιας.

Η τράπεζα του προτείνει μια νέα ξεχωριστή σύμβαση επί ενός ανυπάρκτου κεφαλαίου νοητά ισόποσου με το ύψος του δανείου .Των 1000 δολαριων δλδ.

Προτείνει ακριβώς στον πελάτη τα εξής : Αν τα 1000 σου δολάρια ήταν σε γιεν και επειδή το γιεν τώρα είναι χαμηλά θα μπορούσες να επωφεληθείς από την άνοδο της τιμής του σε σχέση με το δολάριο και εν τέλει να σου κοστίσει το δάνειο λιγότερα χρήματα αφού θα αφαιρέσεις τα κέρδη σου από την οφειλή σου απέναντι μου..

Υπογραφούν λοιπόν μια νέα σύμβαση ανταλλαγής (swap) που δεν έχει σχέση φυσικα με την σύμβαση του αρχικού δανείου.

Στην οποία συμφωνούν ότι όσο της % έχει ανέβει η αξία του γιεν σε σχέση με το δολάριο την ταδε ώρα και ταδε μερα του χρόνου από την αξία που είχε το γιεν όταν υπογράψαμε την σύμβαση την διαφορά – το κέρδος στο δίνω εγώ η τράπεζα. Αν όμως την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα έχει πέσει η αξία του γιεν σε σχέση με το δολάριο με πληρώνεις εσύ πελάτη μου.

ΠΧ Αν η σύμβαση ανταλλαγής swap είχε υπογραφεί την πρώτη Ιανουαρίου και την πρώτη Ιανουαρίου του επόμενου έτους το γιεν είχε ανέβει 5% σε σχέση με το δολάριο η τράπεζα έπρεπε να πιστώσει- πληρώσει 5 δολάρια στο λογαριασμό του πελάτη .

Αντίθετα αν το γιεν είχε υποχωρήσει 5% σε σχέση με το δολάριο ο πελάτης έπρεπε να πληρώσει 5 ευρώ στον δανειστή τράπεζα του.

Και οι δυο πλευρές τράπεζα και πελάτης ελπίζουν ότι θα κερδίσουν από αυτή την συμφωνία-στοίχημα που διαρκεί όσο το δάνειο και το αριθμητικό νούμερο υπολογισμού της είναι το ίδιο με το ποσό του δανείου

Το μόνο που συνδέει το δάνειο και το ποσό που πρέπει να αποπληρωθεί από τον δανειζόμενο του όπως το περιγράφει η δανειακή του σύμβαση είναι το ότι η νέα σύμβαση ως αριθμό και μόνο για υπολογιστικούς και μόνο λόγους εκλαμβάνει ως βάση υπολογισμού το ποσό του δανείου . Τον αριθμό 1000 από το παράδειγμα μας.

Εν κατακλείδι ο οφειλέτης- διότι αυτός μας ενδιαφέρει- σκέπτεται ότι αν βγω κερδισμένος από αυτό το στοίχημα που έγινε αριθμητικά επί του ποσού του δανείου μου θα αυξήσω τα έσοδα μου και θα αποπληρώσω ποιο εύκολα την δανειακή μου υποχρέωση.

Σε καμία περίπτωση όμως και αυτό είναι το σημαντικό είτε η τράπεζα πολύ περισσότερο ο οφειλέτης δεν μπορούν να προσθέσουν η να αφαιρέσουν από την αξία του δανείου μελλοντικά κέρδη η ζημίες γιατί πολύ απλά δεν τα γνωρίζουν εκ των πρότερων.

Πολύ δε περισσότερο ότι τα όποια οικονομικά αποτελέσματα θετικά/αρνητικά προέρχονται από άλλη ξένη της δανειακής συμβάσεως οικονομική συμφωνία. Μόνο εκτιμήσεις μπορούν να κάνουν και να ελπίζει ο κάθε ένας ξεχωριστά ότι αυτός θα είναι ο κερδισμένος από την νέα σύμβαση – στοίχημα (swap) στην λήξη της.

Τι ακριβώς συνέβη και το έτος 2000 εν όψη της ένταξης της χώρας στην ΟΝΕ και το περίφημο swap «Σημίτη» ;

Επειδή το ύψος του δημόσιου χρέους στο 103,5% δεν επέτρεπε την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ η τότε κυβέρνηση θεωρώντας ως νοητό, αριθμητικό κεφάλαιο το σύνολο των υποχρεώσεων της Ελλάδος το αντάλλαξε από δολάρια σε γιεν με αντισυμβαλλόμενο την Deutsche bank και διαμεσολαβητή την Goldman sachs.

Υπέγραψε λοιπόν μια νέα οικονομική συμφωνία 30τους διάρκειας που αριθμητική βάση είχε το ποσό του δημοσίου χρέους

Στην συμφωνία αυτή το κράτος κέρδιζε αν έχανε το δολάριο έναντι του γιεν και έχανε με το αντίστροφο.

Επειδή όμως ο κύριος σκοπός που υπαγόρευσε την υπογραφή της ήταν η μείωση του δημοσίου χρέους (για να εκπληρωθεί το κριτήριο ένταξης) εξέλαβε παράτυπα τις τιμές που είχε γιεν αναδρομικά ( τιμές ανά έτος 1995-2000) όπου το γιεν κινείτο ανοδικα έναντι του δολαρίου.

Με δυο λόγια η συμφωνία υπογράφτηκε το 2001 αλλά είχε αναδρομική ισχύ 5ετιας.

Αυτή η εξόφθαλμη παρατυπία (παρανομία;) θεωρήθηκε πολιτική απόφαση.

Έχουμε λοιπόν δυο ξεχωριστά πράγματα

Α) Την οφειλή του εξωτερικού όπως την προβλέπουν οι αρχικές συμβάσεις και ομόλογα που δεν αλλάζει.

Β) Την μετατροπή της οφειλής σε πλασματικό (νοητό κεφάλαιο) ποσό επί του οποίου πραγματοποιείται η ανταλλαγή swap νομισμάτων ανάμεσα στο δημόσιο και την Deutsche bank

Με δυο λόγια το τι χρωστάς -χρωστάς θα το πληρώσεις με τον τρόπο το νόμισμα και στο χρόνο που έχεις συμφωνήσει με τους δανειστές σου.

Το ποσό που χρωστάς στους δανειστές το εκλαμβάνεις Ως ΝΟΗΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ και επί αυτού στοιχηματίζεις (gambling) σε άλλο νόμισμα και σε νομισματική ισοτιμία FOREX αφού βέβαια υπογράψει με αντισυμβαλλόμενους την συμφωνία ανταλλαγής (swap). Που περιγράφει τους όρους του στοιχήματος..

Με αυτήν την οικονομική αλχημεία που βαφτίστηκε πολιτική απόφαση μπήκαμε στην ΟΝΕ . Εν συνεχεία όμως η συμφωνία αυτή-υπενθυμίζουμε ότι είχε 30ετη διάρκεια- παρήγαγε ετησίως ζημίες λόγο της υποχώρησης του γιεν έναντι του δολαρίου και το 2009 ήταν 21δις, αυτά τα συμπεριέλαβε ο κ Γεωργίου και ο κ Τομσεν στο χρέος επί ΓΑΠ εκτινάσσοντας το χρέος στο 115% του ΑΕΠ και κατά συνέπεια χρεοκοπήσαμε και λογιστικά

Ο κ Τομσεν μας υποχρέωσε να τα εξοφλήσουμε ανά 5δις ετησίως 2010-2014 .

Πρόσθεσαν στο χρέος της χώρας το πρόσκαιρο οικονομικό αποτέλεσμα μιας πολιτικής (παράνομης ; ) συμφωνίας της οποίας το πραγματικό αποτέλεσμα της θα φανεί στην λήξη της το 2030.

Και αυτό κατά παράβαση κάθε κοινοτικού λογιστικού (ΕΛΣ 95) και τραπεζικού κανονισμού αλλά και κατά παράβαση της κοινής λογικής .

Διότι είναι αδύνατον να προσθαφαιρείς στις υποχρεώσεις σου τα αποτελέσματα ενός στοιχήματος σου που ακόμη δεν τα γνωρίζεις.

Για αυτό το λόγο τις ετήσιες ενδεχομένως ζημίες από τα swap οι τράπεζες και τα κράτη τις καταγράφουν στις αποσβέσεις στον ισολογισμό τους και όχι στις οφειλές.

Επειδή όμως αυτοί που το έκαναν σκεφτήκαν και τις ενδεχόμενες ποινικές τους ευθύνες (που δειλά και αργοπορημένα άρχισαν να προσωποποιούνται) έκαναν για ξεκάρφωμα και την εξεταστική Πρωτοπαπα –Παναριτη για τα δομημένα ομόλογα η οποία κατέληξε στο εξής αμίμητο και μοναδικό σε όλη τη ευρωζώνη ότι το swap στοίχημα αποτελεί μέρος της αξίας των δανειακών συμβάσεων (ομολόγων) :

«ΥΠΕΡΤΙΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΞΙΑ

...Τα δομημένα αυτά προϊόντα αποτελούν «πακέτο» ενός δομημένου ομολόγου και μίας σύμβασης ανταλλαγής επιτοκίων (swap)
20. Η Ονομαστική αξία κάθε ενός από αυτά, αφορούσε αθροιστικά τόσο το ομόλογο, Όσο και την συνοδεύουσα αυτό σύμβαση ανταλλαγής επιτοκίων swap- Ο αποχωρισμός του ομολόγου από τη σύμβαση ανταλλαγής επιτοκίων που έλαβε χώρα προκειμένου τελικά να καταλήξουν στα Ασφαλιστικά Ταμεία μόνο τα ομόλογα χωρίς την σύμβαση ανταλλαγής επιτοκίων, επηρεάζει την τιμολόγησή τους καθιστώντας την εκ των πραγμάτων μικρότερη της ονομαστικής τους αξίας » –σελ. 71, πόρισμα εξεταστικής.

Δηλαδή το ύψος του ποσού που χρωστάς σε ένα δάνειο (αξία/ τιμή), εν προκειμένω η αξία/ τιμή έκδοσης του ομολόγου, μεταβάλλεται αν ανταλλάξεις το επιτόκιο του π. χ. από σταθερό σε κυμαινόμενο!!!

Σε αυτή ακριβώς την φράση κρύβεται όλη η πολιτική (ποινική ?) άπατη που διέπραξαν τουλάχιστον όσα από τα μελή της εξεταστικής με τις οικονομικές τους γνώσεις παρέσυραν(?) και τα υπόλοιπα.

Φυσικά δεν εισήρθε στη ολομέλεια της βουλής για να ψηφιστεί και να συζητηθεί.

Οι εκδόσεις και εισαγωγές στην αγορά και ο τρόπος υπολογισμού της αξίας όλων ανεξαιρέτως των χρηματοοικονομικών προϊόντων υπόκεινται σε νόμους και σε τραπεζικούς κανονισμούς και δεν αποφασίζεται ούτε σε «εξεταστικές» ούτε κατά το δοκούν από «δημοσίους» υπάλληλους .

Η σύγκρουση συμφερόντων οικονομικών και πολιτικών στις ΗΠΑ και στην Ευρωπη ,ΕΕ, λόγω της κρίσης και των αντιθέσεων έχει εκρηκτικές διαστάσεις . Τα απόνερα της έφεραν στην επιφάνεια πρόσωπα και μεθοδεύσεις .

Υ.Γ. Σε καμία περίπτωση η ανωτέρω ανάλυση δεν αποσκοπεί να συγκαλύψει τον υπερδανεισμό η τις τεράστιες αδυναμίες του δημοσίου τομέα και τις ανάγκες για ριζικές αλλαγές και εκσυγχρονισμό . Αλλά αποσκοπεί να αναδείξει την μεθόδευση κάποιων των οποίων τα αφεντικά και οι ίδιοι προφανώς κερδοσκόπησαν από το ελληνικό δράμα. Διοτι ειναι φανερο οτι "λεφτα υπηρχαν " για καποιους.

ΠΗΓΕΣ:

ΕΣΛ 95 σελ.125 Χρηματοπιστωτικά παράγωγα 5.132

ΚΑΤΑΡΤΗΣΗ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ 5.149
http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/?qid=1472891129550&uri=CELEX:31996R2223

Α) Ε.Κ.Τ. κεφ 3,3
και 6.5 αρχές αποτίμησης
http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/?qid=1472892516550&uri=CELEX:32005O0002

Β) Ε.Ε. Λογιστικοί κανόνες για πράξεις εκτός ισολογισμού http://www.ine.otoe.gr/UplDocs/ekdoseis/euro_2004/enotO7_kef4.pdf

Γ) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 648/2012 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 4ης Ιουλίου 2012 για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2012:201:0001:0059:EL:PDF

Δ) ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑ∆ΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ ΕΠΙ ΤΙΤΛΩΝ ΜΕ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ (ΑΫΛΟΙ ΤΙΤΛΟΙ)
http://www.bankofgreece.gr/BoGDocuments/System_RegulationEL.pdf

Ε) Φ.Ε.Κ. περί αποτίμησης εύλογης άξιας
http://www.eneiset.gr/files/nomoi/%CE%9D%203460-06.pdf

Δικαστικές αποφάσεις Ε.Ε. και του Ανωτάτου Ισπανικού δικαστηρίου:

http://www.elogiki.gr/danio-xenou-nomismatos-sintheto-paragogo-chrimatoikonomiko-meso/

http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf;jsessionid=9ea7d0f130d5ed58e3dc3afe4e1cab31947a45d299be.e34KaxiLc3eQc40LaxqMbN4Pa3mPe0?text=&docid=151524&pageIndex=0&doclang=EL&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=963186

6/12/2009 ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΝΤ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ! ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η EUROSTAT ΕΒΛΕΠΕ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ 12,7%!

6/12/2009

Σύμφωνα με τον Στρος Καν όλα είχαν συμφωνηθεί για την ένταξη στο ΔΝΤ, είχε λήξει και η βρωμερή μεθόδευση με το Τ10…

Η βόμβα είχε τοποθετηθεί. Κάποιος έπρεπε να την απασφαλίσει.
 Ο πυροκροτητής θα ήταν το έλλειμμα.
 Πώς όμως; 
Αφού ο ίδιος ο Προβόπουλος δήλωσε στους ηγεμόνες στις 8/10/2009  ότι το έλλειμμα θα ήταν κάτω από το 10%!! Με στοιχεία του γ’ τριμήνου! Μία δήλωση που έγινε παρουσία ΟΛΩΝ των πρωτοκλασάτων της νέας κυβέρνησης, αλλά «εξαφανίστηκε»! Δείτε ακριβώς τι είχε πει: Ο Γ. Προβόπουλος, μετά τη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου υπό τον πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου και τη συμμετοχή του αντιπροέδρου της κυβέρνησης κ. Θ. Πάγκαλου και των υπουργών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου και κ. Λ. Κατσέλη τόνισε ότι τα στοιχεία για την οικονομία είναι ανησυχητικά, όμως υπογράμμισε πως ευελπιστεί ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού δεν θα ξεπεράσει το 10% του ΑΕΠ φέτος!!
Συμπληρώνει το  Euro2day:
Πηγές της ΤτΕ διευκρίνιζαν ότι η εκτίμηση για έλλειμμα στην περιοχή του 9% – 10% αφορά στα στοιχεία του γ΄ τριμήνου.

Οι ίδιες πηγές πρόσθεταν ότι αν ληφθούν άμεσα μέτρα υπάρχει η δυνατότητα να συγκρατηθεί η διεύρυνση του ελλείμματος το τελευταίο τρίμηνο.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου χαρακτήρισε πολύ σοβαρή την κατάσταση της οικονομίας, επισημαίνοντας ότι θα ασχολείται προσωπικά με όλα τα συναφή θέματα ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Πώς λοιπόν μετά από αυτή την ξεκάθαρη δήλωση, περάσαμε στην Οργουελική πραγματικότητα με τις «δήθεν δηλώσεις Προβόπουλου ότι ενημέρωσε τον Καραμανλή και αυτός το απέκρυψε»; Μα η ενημέρωση αυτή είναι επίσημη, μετά την πτώση του Καραμανλή και της κυβέρνησης του!

Το πλέον συγκλονιστικό είναι πως με το έλλειμμα κάτω από το 10%, ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΙΕΣΗ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΕΕ!

Ο στόχος του προϋπολογισμού για έλλειμμα 9,1% του ΑΕΠ να επιτευχθεί σε κάθε περίπτωση, ανεξαρτήτως του πόσο θα κλείσει τελικά το έλλειμμα του 2009. (Καθημερινή, 6/12/2009)

Μετά από την επαίσχυντη μεθόδευση να οδηγηθεί η χώρα στο Μνημόνιο, λίγους μήνες αργότερα, στις 16 Οκτώβρη του 2010,  ο πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ Γεωργίου, ΕΝΕΡΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΟΥ ΔΝΤ, στέλνει το e-mail στον επικεφαλής του Διεθνούς Ταμείου Πολ Τόμσεν, με το οποίο τον ενημέρωνε για την άμεση ανάγκη τροποποίησης του ιδρυτικού νόμου της Ανεξάρτητης Ελληνικής Αρχής!! Σήμερα, μετά τις αποκαλύψεις του ΗΡΩΑ Λογοθέτη και της ΗΡΩΙΔΑΣ Γεωργαντά, γνωρίζουμε τον λόγο. 

Το ΔΝΤ (και όχι η Eurostat) μεθόδευσε την χάλκευση να γίνει μέσω της ελεγχόμενης πλέον ΕΛΣΤΑΤ, αφού παραγκώνιζαν θεσμικά τα «ενοχλητικά» μέλη του ΔΣ!

Όπως κραυγαζαμε από τον Οκτώβρη του 2009. Η μεθόδευση ήταν για την υπαγωγή της χώρας στην κατοχή του ΔΝΤ με τον παράλληλο πλουτισμό «κάποιων» μέσω των CDS. Ο Σόρος είχε ηδη επισκεφθεί τον πρωθυπουργό!

Πως είμαστε τόσο βέβαιοι ότι η Eurostat είχε μαύρα μεσάνυχτα για τις μεθοδεύσεις;

Διαβάστε το ντοκουμέντο που γράφτηκε στις 6/12/2009. Ειδικά εσείς κύριοι της Νέας Δημοκρατίας που επιμένετε να αντιμετωπίζετε τον κύριο Παπανδρέου ως «συνάδελφο» :

«το έλλειμμα του 2009 μπορεί να είναι τελικά μικρότερο από 12,7% του ΑΕΠ. Η Eurostat διατυπώνει επιφυλάξεις ως προς τον τρόπο που καταγράφηκαν στο έλλειμμα του 2008 και του 2009 οι δαπάνες για εξόφληση των χρεών των νοσοκομείων. Θεωρεί ότι θα έπρεπε να κατανεμηθούν και στα ελλείμματα του 2006 και 2007. Εάν τελικά το επιβάλει, το έλλειμμα του 2009 ενδεχομένως να είναι μικρότερο. Σε αυτήν την περίπτωση,θα ασκηθούν πιέσεις για μικρότερο έλλειμμα και το 2010.»

Την συνέχεια την γνωρίζουμε όλοι. Όπως γνωρίζουμε και την κατάληξη που πρέπει να έχουν αυτοί που βύθισαν την Ελλάδα σε αυτόν τον απίστευτο εφιάλτη.

στον επικεφαλής του Διεθνούς Ταμείου Πολ Τόμσεν, με το οποίο τον ενημέρωνε για την άμεση ανάγκη τροποποίησης του ιδρυτικού νόμου της Ανεξάρτητης Ελληνικής Αρχής.

 Ολόκληρο το άρθρο εδώ:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 06.12.2009

Η ανακωχή των 40 ημερών κρύβει σκληρά μέτρα

Του Βασιλη Ζηρα

Υστερα από ένα δίμηνο ανελέητου σφυροκοπήματος, που κορυφώθηκε με τις έμμεσες πλην όμως σαφείς προειδοποιήσεις για τον κίνδυνο χρεοκοπίας από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ Τρισέ, ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου εξασφάλισε στο τελευταίο Eurogroup μια περίοδο ανακωχής 40 περίπου ημερών.

Η προσωρινή ανακωχή επετεύχθη επειδή: Πρώτον, στην Ε.Ε. και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αντιλήφθηκαν ότι οι συνεχείς αναφορές στον κίνδυνο πτώχευσης ενός κράτους-μέλους της Ευρωζώνης μπορεί τελικά να εξελιχθεί σε αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία. Μια τέτοια εξέλιξη θα είχε οδυνηρές συνέπειες όχι μόνο για το κύρος του οικοδομήματος του κοινού νομίσματος, αλλά και για τις υπόλοιπες περιφερειακές αγορές ομολόγων της Ευρωζώνης, καθώς και για τους κατόχους τέτοιων τίτλων, δηλαδή των μεγάλων χρηματοπιστωτικών ομίλων. Δεν είναι τυχαίο ότι των καθησυχαστικών δηλώσεων των κ. Γιουνκέρ, Αλμούνια και Τρισέ, πριν και μετά το Eurogroup προηγήθηκαν θετικά σχόλια από επενδυτικούς οίκους, όπως η Nomura, η UBS, η Merrill Lynch, η Citigroup κ.λπ.

Δεύτερον, και σημαντικότερο, η ελληνική πλευρά, κυρίως κατά τις συναντήσεις του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ. Λουκά Παπαδήμου με τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου και τον υπουργό Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου και με την απάντηση του δεύτερου στην επιστολή Γιουνκέρ, ανέλαβε τη ρητή δέσμευση ότι θα πάρει όποια μέτρα απαιτούνται προκειμένου να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι. Επίσης, υποχρεώθηκε να δεχθεί ένα πολύ ασφυκτικό πλαίσιο ευρωπαϊκής εποπτείας, το οποίο θα αποτυπωθεί και στους όρους υπαγωγής της Ελλάδας στην επιτήρηση του άρθρου 104 παρ. 9. προκειμένου να μειώσει το έλλειμμα κατά 24 δισ. ευρώ περίπου, κάτω από το 3% του ΑΕΠ. Συγκεκριμένα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλει:

1. Το έλλειμμα να μειωθεί το 2010 κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες τουλάχιστον, με μέτρα μόνιμου χαρακτήρα. Το υπουργείο Οικονομικών υποστηρίζει ότι από τις 3,7 μονάδες που προβλέπεται ότι θα μειωθεί το έλλειμμα τον επόμενο χρόνο, οι 2 μονάδες περίπου είναι με μόνιμα μέτρα και οι 1,7 μονάδες με προσωρινού χαρακτήρα παρεμβάσεις. Η Κομισιόν το αμφισβητεί θεωρώντας ότι τα προσωρινά μέτρα που περιλαμβάνει ο προϋπολογισμός είναι περισσότερα. Ωστόσο, αυτό παραμένει υπό συζήτηση. Ετσι, θέτει τον όρο της ελάχιστης μόνιμης προσαρμογής των δύο μονάδων, ώστε εάν οι επιφυλάξεις της επιβεβαιωθούν να υποχρεωθεί η κυβέρνηση να λάβει πρόσθετα μέτρα.

2. Ο στόχος του προϋπολογισμού για έλλειμμα 9,1% του ΑΕΠ να επιτευχθεί σε κάθε περίπτωση, ανεξαρτήτως του πόσο θα κλείσει τελικά το έλλειμμα του 2009. Με τον όρο αυτό η Κομισιόν θέλει να διασφαλίσει ότι εάν το φετινό έλλειμμα είναι υψηλότερο από 12,7% του ΑΕΠ, η κυβέρνηση δεν θα περιοριστεί στη μείωση των 3,7 μονάδων που προβλέπει ο προϋπολογισμός, αλλά θα πάρει πρόσθετα και μόνιμα μέτρα.

3. Στο πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης που θα υποβάλει η Ελλάδα στο τέλος Ιανουαρίου, να προσαρτηθεί μια λίστα με αναλυτική περιγραφή των μέτρων που θα πάρει η κυβέρνηση, με το χρονοδιάγραμμα υλοποίησής του, καθώς και το προσδοκώμενο δημοσιονομικό όφελος από το καθένα. Με αυτόν τον τρόπο η Κομισιόν θα είναι σε θέση να παρακολουθεί αποτελεσματικότερα την πορεία της δημοσιονομικής προσαρμογής και να παρεμβαίνει έγκαιρα, πιέζοντας για πρόσθετα μέτρα, εάν κάποια από αυτά δεν αποδίδουν.

4. Να επισπευσθεί η υλοποίηση των μέτρων που σχεδιάζει η κυβέρνηση. Ηδη, ο κ. Παπακωνσταντίνου ανακοίνωσε ότι η εισοδηματική πολιτική θα ανακοινωθεί τον Ιανουάριο, οπότε και θα ξεκαθαρίσει ποιους δημοσίους υπαλλήλους αφορά το πάγωμα των μισθών. Το πιθανότερο είναι πως θα αφορά όχι μόνον όσους έχουν βασικό μισθό 2.000 ευρώ, αλλά όσους έχουν μεικτές αποδοχές 2.000 ευρώ μαζί με κάποια επιδόματα. Συνήθως, η εισοδηματική πολιτική ανακοινώνεται τον Μάιο ή τον Ιούνιο. Επίσης, θα καταβληθεί προσπάθεια να επισπευσθούν οι διαδικασίες για την κατάρτιση και ψήφιση του φορολογικού νομοσχεδίου, για τη λειτουργία της ενιαίας αρχής πληρωμής των δημοσίων υπαλλήλων (στόχος είναι η πλήρης λειτουργία της έως το τέλος του α΄ 6μήνου) καθώς και οι αποφάσεις για το ασφαλιστικό, το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων κ.λπ.

5. Συμπληρωματικό προϋπολογισμό εάν οι συνθήκες το επιτρέψουν. Για την κυβέρνηση, συμπληρωματικός προϋπολογισμός σημαίνει πρόσθετα μέτρα για την επίτευξη του δημοσιονομικού στόχου του προϋπολογισμού (9,1% του ΑΕΠ). Για την Κομισιόν, ωστόσο, δεν σημαίνει το ίδιο. Σημαίνει ότι εάν για τον οποιοδήποτε λόγο τα πράγματα εξελιχθούν καλύτερα απ' ό,τι προβλέπεται σήμερα, τότε η κυβέρνηση θα πρέπει να θέσει έναν πιο φιλόδοξο δημοσιονομικό στόχο, δηλαδή να μειώσει το έλλειμμα κάτω από 9,1% του ΑΕΠ. Το ζήτησαν από τον κ. Παπακωνσταντίνου και αυτός το απεδέχθη. Οι λόγοι που η Κομισιόν ζητάει κάτι τέτοιο είναι δύο. Πρώτον, γιατί θα μπορεί να ασκεί διαρκώς πίεση στην ελληνική πλευρά για δημοσιονομική προσαρμογή υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, όπως για παράδειγμα εάν η ανάκαμψη της οικονομίας είναι ταχύτερη απ' όσο εκτιμάται σήμερα.

Δεύτερον, γιατί το έλλειμμα του 2009 μπορεί να είναι τελικά μικρότερο από 12,7% του ΑΕΠ. Η Eurostat διατυπώνει επιφυλάξεις ως προς τον τρόπο που καταγράφηκαν στο έλλειμμα του 2008 και του 2009 οι δαπάνες για εξόφληση των χρεών των νοσοκομείων. Θεωρεί ότι θα έπρεπε να κατανεμηθούν και στα ελλείμματα του 2006 και 2007. Εάν τελικά το επιβάλει, το έλλειμμα του 2009 ενδεχομένως να είναι μικρότερο. Σε αυτήν την περίπτωση, θα ασκηθούν πιέσεις για μικρότερο έλλειμμα και το 2010.

kathimerini.gr