κ. Μητσοτάκη πότε και πού αναφερθήκατε στην υπόθεση Γεωργίου της ΕΛ.ΣΤΑΤ; ( βίντεο)

Ο Κ. Μητσοτάκης κατά την διάρκεια συζήτησης στο Ατλαντικό Συμβούλιο των ΗΠΑ (7/01/2020), ενώ αρχικά αρνείται να πει την άποψή του, όσον αφορά το ζήτημα της σκόπιμης παραποίησης των στατιστικών στοιχείων του 2009 από τον Ανδρέα Γεωργίου, με τη δικαιολογία πως είναι θέμα Δικαιοσύνης, και πως έχει τοποθετηθεί παλαιότερα επί του θέματος, ενώ ως γνωστόν ουδέποτε τόλμησε να εκφράσει την προσωπική του θέση και άποψη, στη συνέχεια χαρακτηρίζει την υπόθεση ως « περιπέτεια, που δεν βοήθησε τη φήμη της Ελλάδος» Ρωτάμε τον κ. Μητσοτάκη: 1ον Πότε και πού είχατε αναφερθεί και μάλιστα πολλές φορές σε αυτό το θέμα και 2ον, Αφού (όπως ισχυρίζεστε) δεν παρεμβαίνετε σε θέματα δικαιοσύνης, τι είναι αυτό (το κάτι) που σας έκανε (εν συνεχεία) να εκφέρετε και μάλιστα παγκοσμίως την προσωπική σας γνώμη, ότι «πράγματι η περιπέτεια αυτή δεν βοηθά καθόλου την φήμη της Ελλάδας;»

Μιχάλης Ιγνατίου: Οι συνεχείς παρεμβάσεις των ξένων στη Δικαιοσύνη μίας χώρας, τι διαφέρουν από την άλωσή της που εκτέλεσαν με επιτυχία αυταρχικοί ηγέτες όπως ο Ταγίπ Ερντογάν;

2/08/2017
Επίκαιρος ο Μιχάλης Ιγνατίου:  Οι συνεχείς παρεμβάσεις των ξένων στη Δικαιοσύνη μίας χώρας, τι διαφέρουν από την άλωση της που εκτέλεσαν με επιτυχία αυταρχικοί ηγέτες όπως ο Ταγίπ Ερντογάν;

Ομολογώ ότι με την «υπόθεση Γεωργίου» δεν ασχολήθηκα σοβαρά ποτέ, αλλά παρακολουθώ με προσοχή όλα τα δημοσιεύματα, υπέρ και κατά του πρώην υπαλλήλου και γραφειοκράτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που επελέγη από την τότε κυβέρνηση του Γεωργίου Α. Παπανδρέου ως επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ. 
Δεν ασχολήθηκα με το συγκεκριμένο θέμα, όχι επειδή ΔΕΝ είναι σοβαρό. 
Αντίθετα, είναι σοβαρότατο. Και δεν έγραψα οτιδήποτε στο βιβλίο μου για την Τρόικα και την καταστροφή της Ελλάδας, πέραν της δημοσίευσης ενός απόρρητου ηλεκτρονικού μηνύματος (e-mail), διότι απαιτείτο περισσότερη έρευνα, όταν συνειδητοποίησα ότι οι αντιμαχόμενες πλευρές κάτι είχαν να κρύψουν. Δεν ενδιαφερόντουσαν για την αλήθεια και καταθέτω τη θέση μου ορθά-κοφτά, διότι με την υπόθεση αυτή -πάνω απ’ όλα- αποδεικνύεται ότι η Ελλάδα είναι υπό κηδεμονία και η Δικαιοσύνη της άγεται και φέρεται από ξένες παρεμβάσεις και πολιτικές επιρροές.

• Στο ηλεκτρονικό μήνυμα που δημοσιεύω στο βιβλίο, και για το οποίο κλήθηκα από τον εισαγγελέα για κατάθεση, ο κ. Μπομπ Τράα, αξιωματούχος του ΔΝΤ και πρώτος μνημονιακός αντιπρόσωπος στην Ελλάδα, απευθύνεται προς τον τότε υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Παπακωνσταντίνου και του λέει ότι θα πρέπει το ζήτημα των στατιστικών στοιχείων “να παρακαμφθεί γρήγορα και σιωπηρά”. Πραγματικά …άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου… Η αλήθεια είναι ότι η κουβέντα αυτή είναι …βαριά και ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. Σίγουρα, φαίνεται να μην αναφέρεται σε μία νόμιμη ενέργεια. Περισσότερο μοιάζει με τη συγκάλυψη μίας παράνομης ενέργειας.

Όμως, δεν είμαι εισαγγελέας, δεν είμαι δικαστής, άρα αδυνατώ να καταλήξω και στην απόφαση, αν είναι συγκάλυψη μίας παράνομης πράξης ή όχι. Απ’ εκεί και πέρα, οι αντιμαχόμενες πλευρές έχουν «σκοτωθεί» μεταξύ τους και ο κ. Ανδρέας Γεωργίου, ένας βολεμένος γραφειοκράτης, που δείχνει απόμακρος ως να ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του, έχει καταστεί ήρωας των Ελλήνων εκσυγχρονιστών και γενικότερα του συστήματος που κυβερνούσε για δεκαετίες την Ελλάδα και εχθρός όσων πιστεύουν πως η ιστορία των Μνημονίων ήταν κατασκευασμένη για «να υποδουλωθεί η Ελλάδα».
 Ο κ. Γεωργίου, στο μεταξύ, απολαμβάνει το «δράμα» του στην έπαυλή του στην Ουάσιγκτον, και έχουμε φτάσει στο σημείο να «δικαιώνεται» με εκβιασμούς και απειλές από τους δανειστές και να καταδικάζεται από την ελληνική Δικαιοσύνη. 
Ναι, πρόκειται για παράνοια. Ρωτήθηκα γιατί, από τη στιγμή που είχα εκείνο το σοβαρό ντοκουμέντο στο βιβλίο μου, δεν ασχολήθηκα με το συγκεκριμένο ζήτημα:
 Πρώτον, ήταν άλλο το αντικείμενο του βιβλίου, και το έγγραφο δημοσιεύθηκε επειδή, εκτός της αναφοράς στα στατιστικά, περιείχε άλλα στοιχεία που αφορούσαν την έρευνα για το πως δηλαδή η Ελλάδα καταστράφηκε μέσα από τα Μνημόνια.
 Δεύτερον, όταν επιχειρήσαμε να πληροφορηθούμε τι εννοούσε ο …ποιητής Μπόμπ Τράα, πέσαμε πάνω σε τοίχο.
 Δεν πήραμε απαντήσεις, αλλά δεχθήκαμε πιεστικές ερωτήσεις για το πως βρέθηκε το έγγραφο στα χέρια μας.
 Ουδείς ήταν διατεθειμένος, ούτε σε καθεστώς ανωνυμίας, να συνεργαστεί για το θέμα αυτό. Έτσι αποφασίσαμε να το αφήσουμε για αργότερα. 
Είναι σημαντικό ότι ούτε μετά την αναζωπύρωση της υπόθεσης μπορέσαμε να καταλήξουμε σε συμπεράσματα, που να πιστοποιούνται με στοιχεία. Αλλά είναι δεκάδες τα ερωτηματικά και οι υποψίες.
 Τρίτον: Παραμένει πάντα ανοικτό το ζήτημα: Γιατί να παρακαμφθεί γρήγορα και σιωπηρά το θέμα των στατιστικών; 
Γιατί έπρεπε να «μαγειρευτούν» είτε προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω τα στοιχεία; Τα ερωτήματα αυτά πιστεύω ότι δεν απαντήθηκαν ακόμα. 
Τέταρτον: Τίθεται και ένα άλλο μείζον θέμα, που αφορά τις παρεμβάσεις των δανειστών για να διασωθεί ο κ. Γεωργίου. Ερώτηση: Εάν η Ελλάδα δεν βρισκόταν υπό το «ζυγό» των Μνημονίων, θα μπορούσαν η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ να ταπεινώσουν με εξευτελιστικό τρόπο την Ελλάδα και την κυβέρνησή της; Πως μπορεί να χαιρόμαστε με αυτή την παρέμβαση, μόνο και μόνο επειδή δεν μας αρέσει η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, την οποία -πως να το κάνουμε- την εξέλεξε ο ελληνικός λαός; Ήμουν πάντα έντιμος με τους αναγνώστες, και θα είμαι και τώρα: 
Στα πολιτικά παιγνίδια των οπαδών και των εχθρών του κ. Γεωργίου, “ενός μίζερου και ευθυνόφοβου γραφειοκράτη”, όπως τον χαρακτηρίζουν άνθρωποι που εργάστηκαν μαζί του, δεν έχω καμία θέση και σχέση. Αλλά με προβληματίζει ο τρόπος αντίδρασης των δανειστών και η μάχη που δίνουν για να τον σώσουν. 
Τι χρειάζονται οι απειλές και οι εκβιασμοί εάν οι δανειστές πιστεύουν ότι είναι αθώος; 
Από την άλλη πλευρά, εάν η εντολή του κ. Μπόμπ Τράα αφορούσε το μαγείρεμα των στατιστικών, αυτοί που ακολούθησαν και υλοποίησαν την εντολή -και εδώ υποστηρίζεται ότι εμπλέκεται ο κ. Γεωργίου έστω και αν δεν είχε ακόμα διοριστεί- πρέπει να αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη, η οποία πρέπει να φερθεί δίκαια και αξιόπιστα. 

• Επειδή κλήθηκα σε ανάκριση, βασικά για να επιβεβαιώσω ότι έχω δει το συγκεκριμένο έγγραφο που δημοσίευσα, πιστεύω ότι βασικοί μάρτυρες αυτής της υπόθεσης ΔΕΝ έχουν καταθέσει ακόμα. 
• Χωρίς να κληθούν αυτοί που ξέρουν και αναμείχθηκαν στην υπόθεση πως ζητούν οι δανειστές να κλείσει η υπόθεση; Με το εκβιαστικό κλείσιμο της υπόθεσης αθωώνεται ο κ. Γεωργίου; 
• Οπότε, φίλοι και εχθροί του κ. Γεωργίου, να βάλετε τα μαχαίρια στη …θέση τους, και να βοηθήσετε να ξεκαθαρίσει αυτή η υπόθεση. 

Οι αντιδράσεις των υπέρ και των κατά με προβληματίζουν, με ενοχλούν και με υποψιάζουν.
 Η υπόθεση Γεωργίου δεν μπορεί να είναι αντικείμενο δημοσιογραφικής έρευνας. 
Είναι ζήτημα του εισαγγελέα και της Δικαιοσύνης.
 ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Οι συνεχείς παρεμβάσεις των ξένων στη Δικαιοσύνη μίας χώρας, τι διαφέρουν από την άλωσή της που εκτέλεσαν με επιτυχία αυταρχικοί ηγέτες όπως ο Ταγίπ Ερντογάν;
Απόσπασμα από άρθρο του Μ. Ιγνατίου

Κορυφαίοι πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες της Αμερικής άσκησαν πιέσεις στον πρωθυπουργό της Ελλάδας, Κυριάκο Μητσοτάκη, για την υπόθεση του Ανδρέα Γεωργίου

Κορυφαίοι πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες της Αμερικής και συγκεκριμένα του εβραϊκού λόμπυ άσκησαν πιέσεις στον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη χώρα τους, για να κλείσει οριστικά το θέμα της παραποίησης χρέους και ελλείμματος της χώρας από τον πρώην επικεφαλής της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας και πρώην στέλεχος του Δ. Ν .Τ., Ανδρέα Γεωργίου.

Συγκεκριμένα ξεκαθάρισαν ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παραπεμφθεί στην ελληνική Δικαιοσύνη για το κακούργημα, που έχει κατηγορηθεί, τόσο από τα πρώην στελέχη της ΕΛ. ΣΤΑΤ.,κ. κ. Ζωή Γεωργαντά, Νικόλαο Λογοθέτη, Νικόλαο Στρόμπλο, αλλά και τους πρώην πρωθυπουργούς, κ.κ. Αντώνη Σαμαρά και Αλέξη Τσίπρα.

Εύλογα αναρωτιόμαστε, γιατί για μια ακόμη φορά, είδαμε και τις πιέσεις των Βρυξελλών για το θέμα, παρεμβαίνουν με τόση αγωνία για τη μη παραπομπή του Γεωργίου.

Θυμίζουμε ότι οι επιτελείς των Βρυξελλών είχαν θέσει ως προαπαιτούμενο τη μη παραπομπή του Ανδρέα Γεωργίου στη συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ και έτσι κατάφεραν ως σήμερα να παράσχουν ασυλία, όχι τόσο στον εντεταλμένο τους, που στο κάτω κάτω εντολές εκτελούσε, όσο στους πολιτικούς που είναι οι πρωταγωνιστές της πολιτικής απάτης και προδοσίας!

Αναμένουμε από τον πρωθυπουργό της Ελλάδος να υπερασπισθεί με πράξεις την ανεξαρτησία της Ελληνικής Δικαιοσύνης και να την αφήσει να πράξει απερίσπαστα το καθήκον της.

Όπως περιμένουμε και από την ελληνική Δικαιοσύνη να αρνηθεί τις οποιεσδήποτε εξωτερικές πιέσεις και να εξετάσει κάθε πτυχή, κάθε μαρτυρία αυτής της ζοφερής υπόθεσης

Όσο για τον κ. Ανδρέα Γεωργίου δεν έχει τίποτε να φοβηθεί, αν είναι αθώος .

 Όμως ο τρόπος που έχουν χειριστεί οι εντολείς του την υπόθεση αναδεικνύουν το φόβο τους για την ενοχή του

Το swap του Σημίτη και η χρεοκοπία της χώρας

Το swap του Σημίτη, ο ρόλος του δήμιου Τόμσεν και η χρεοκοπία της χώρας

Oι χώρες και μάλιστα του σκληρού πυρήνα της ΕΕ όπως η δική μας δεν χρεοκοπούν σε μια νύχτα αν δεν υπάρξει συνδυασμός παραγόντων και μεθοδεύσεων .

Σοβαρότατος παράγοντας του τρόπου και της μεθοδολογίας που οδηγήθηκε η χώρα στο κενό είναι και η υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ συστατικό μέρος της οποίας είναι και το περίφημο swap 2001

Μέσω του συνυπολογισμού του swap στο χρέος της χώρας, του πρόσθεσε αναδρομικά 21δις εκτινάσσοντας το στο 115% του ΑΕΠ και τα οποία ο κ Τομσεν μας υποχρέωσε να τα πληρώσουμε με ετήσια δόση των 5,1 δις από το 2010- 2014.

Έπρεπε να συνυπολογιστεί ; Ας κρίνει ο αναγνώστης.

Η λέξη swap σημαίνει ανταλλαγή. Πρόκειται για συνήθη τραπεζική δραστηριότητα και πολλοί πολίτες την έχουν συναντήσει στις δανειακές συναλλαγές και τις διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες τους.

Είναι η περίφημη πρόταση που συνήθως την έκαναν οι τράπεζες στους πελάτες τους οφειλέτες δανείων.

Διατυπωμένη ως: Να αλλάξουν πχ το κυμαινόμενο επιτόκιο του δανείου τους με σταθερό επιτόκιο η να αλλάξουν το νόμισμα του δάνειου από ευρώ σε δολάριο, ελβετικό φράγκο κλπ.

Να κάνουν δηλαδή ανταλλαγή (swap ) είτε επιτοκίων είτε το νόμισμα του επι οφειλόμενου ποσού από το στεγαστικό η επιχειρηματικό δάνειο τους .

Συγκεκριμένα: Στις περιπτώσεις αυτών των δανείων επί της κύριας σύμβασης δανείου δημιουργείται και μια νέα σύμβαση αποπληρωμής του κεφαλαίου (παράγωγη σύμβαση – derivative)

Κάποιος λοιπόν είτε επιχείρηση είτε ιδιώτης –είτε η ελληνική δημοκρατία-δανείστηκε ένα ποσό πχ 1000 δολαρια με αποπληρωμή σε ισόποσες δόσεις 10 ετιας.

Η τράπεζα του προτείνει μια νέα ξεχωριστή σύμβαση επί ενός ανυπάρκτου κεφαλαίου νοητά ισόποσου με το ύψος του δανείου .Των 1000 δολαριων δλδ.

Προτείνει ακριβώς στον πελάτη τα εξής : Αν τα 1000 σου δολάρια ήταν σε γιεν και επειδή το γιεν τώρα είναι χαμηλά θα μπορούσες να επωφεληθείς από την άνοδο της τιμής του σε σχέση με το δολάριο και εν τέλει να σου κοστίσει το δάνειο λιγότερα χρήματα αφού θα αφαιρέσεις τα κέρδη σου από την οφειλή σου απέναντι μου..

Υπογραφούν λοιπόν μια νέα σύμβαση ανταλλαγής (swap) που δεν έχει σχέση φυσικα με την σύμβαση του αρχικού δανείου.

Στην οποία συμφωνούν ότι όσο της % έχει ανέβει η αξία του γιεν σε σχέση με το δολάριο την ταδε ώρα και ταδε μερα του χρόνου από την αξία που είχε το γιεν όταν υπογράψαμε την σύμβαση την διαφορά – το κέρδος στο δίνω εγώ η τράπεζα. Αν όμως την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα έχει πέσει η αξία του γιεν σε σχέση με το δολάριο με πληρώνεις εσύ πελάτη μου.

ΠΧ Αν η σύμβαση ανταλλαγής swap είχε υπογραφεί την πρώτη Ιανουαρίου και την πρώτη Ιανουαρίου του επόμενου έτους το γιεν είχε ανέβει 5% σε σχέση με το δολάριο η τράπεζα έπρεπε να πιστώσει- πληρώσει 5 δολάρια στο λογαριασμό του πελάτη .

Αντίθετα αν το γιεν είχε υποχωρήσει 5% σε σχέση με το δολάριο ο πελάτης έπρεπε να πληρώσει 5 ευρώ στον δανειστή τράπεζα του.

Και οι δυο πλευρές τράπεζα και πελάτης ελπίζουν ότι θα κερδίσουν από αυτή την συμφωνία-στοίχημα που διαρκεί όσο το δάνειο και το αριθμητικό νούμερο υπολογισμού της είναι το ίδιο με το ποσό του δανείου

Το μόνο που συνδέει το δάνειο και το ποσό που πρέπει να αποπληρωθεί από τον δανειζόμενο του όπως το περιγράφει η δανειακή του σύμβαση είναι το ότι η νέα σύμβαση ως αριθμό και μόνο για υπολογιστικούς και μόνο λόγους εκλαμβάνει ως βάση υπολογισμού το ποσό του δανείου . Τον αριθμό 1000 από το παράδειγμα μας.

Εν κατακλείδι ο οφειλέτης- διότι αυτός μας ενδιαφέρει- σκέπτεται ότι αν βγω κερδισμένος από αυτό το στοίχημα που έγινε αριθμητικά επί του ποσού του δανείου μου θα αυξήσω τα έσοδα μου και θα αποπληρώσω ποιο εύκολα την δανειακή μου υποχρέωση.

Σε καμία περίπτωση όμως και αυτό είναι το σημαντικό είτε η τράπεζα πολύ περισσότερο ο οφειλέτης δεν μπορούν να προσθέσουν η να αφαιρέσουν από την αξία του δανείου μελλοντικά κέρδη η ζημίες γιατί πολύ απλά δεν τα γνωρίζουν εκ των πρότερων.

Πολύ δε περισσότερο ότι τα όποια οικονομικά αποτελέσματα θετικά/αρνητικά προέρχονται από άλλη ξένη της δανειακής συμβάσεως οικονομική συμφωνία. Μόνο εκτιμήσεις μπορούν να κάνουν και να ελπίζει ο κάθε ένας ξεχωριστά ότι αυτός θα είναι ο κερδισμένος από την νέα σύμβαση – στοίχημα (swap) στην λήξη της.

Τι ακριβώς συνέβη και το έτος 2000 εν όψη της ένταξης της χώρας στην ΟΝΕ και το περίφημο swap «Σημίτη» ;

Επειδή το ύψος του δημόσιου χρέους στο 103,5% δεν επέτρεπε την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ η τότε κυβέρνηση θεωρώντας ως νοητό, αριθμητικό κεφάλαιο το σύνολο των υποχρεώσεων της Ελλάδος το αντάλλαξε από δολάρια σε γιεν με αντισυμβαλλόμενο την Deutsche bank και διαμεσολαβητή την Goldman sachs.

Υπέγραψε λοιπόν μια νέα οικονομική συμφωνία 30τους διάρκειας που αριθμητική βάση είχε το ποσό του δημοσίου χρέους

Στην συμφωνία αυτή το κράτος κέρδιζε αν έχανε το δολάριο έναντι του γιεν και έχανε με το αντίστροφο.

Επειδή όμως ο κύριος σκοπός που υπαγόρευσε την υπογραφή της ήταν η μείωση του δημοσίου χρέους (για να εκπληρωθεί το κριτήριο ένταξης) εξέλαβε παράτυπα τις τιμές που είχε γιεν αναδρομικά ( τιμές ανά έτος 1995-2000) όπου το γιεν κινείτο ανοδικα έναντι του δολαρίου.

Με δυο λόγια η συμφωνία υπογράφτηκε το 2001 αλλά είχε αναδρομική ισχύ 5ετιας.

Αυτή η εξόφθαλμη παρατυπία (παρανομία;) θεωρήθηκε πολιτική απόφαση.

Έχουμε λοιπόν δυο ξεχωριστά πράγματα

Α) Την οφειλή του εξωτερικού όπως την προβλέπουν οι αρχικές συμβάσεις και ομόλογα που δεν αλλάζει.

Β) Την μετατροπή της οφειλής σε πλασματικό (νοητό κεφάλαιο) ποσό επί του οποίου πραγματοποιείται η ανταλλαγή swap νομισμάτων ανάμεσα στο δημόσιο και την Deutsche bank

Με δυο λόγια το τι χρωστάς -χρωστάς θα το πληρώσεις με τον τρόπο το νόμισμα και στο χρόνο που έχεις συμφωνήσει με τους δανειστές σου.

Το ποσό που χρωστάς στους δανειστές το εκλαμβάνεις Ως ΝΟΗΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ και επί αυτού στοιχηματίζεις (gambling) σε άλλο νόμισμα και σε νομισματική ισοτιμία FOREX αφού βέβαια υπογράψει με αντισυμβαλλόμενους την συμφωνία ανταλλαγής (swap). Που περιγράφει τους όρους του στοιχήματος..

Με αυτήν την οικονομική αλχημεία που βαφτίστηκε πολιτική απόφαση μπήκαμε στην ΟΝΕ . Εν συνεχεία όμως η συμφωνία αυτή-υπενθυμίζουμε ότι είχε 30ετη διάρκεια- παρήγαγε ετησίως ζημίες λόγο της υποχώρησης του γιεν έναντι του δολαρίου και το 2009 ήταν 21δις, αυτά τα συμπεριέλαβε ο κ Γεωργίου και ο κ Τομσεν στο χρέος επί ΓΑΠ εκτινάσσοντας το χρέος στο 115% του ΑΕΠ και κατά συνέπεια χρεοκοπήσαμε και λογιστικά

Ο κ Τομσεν μας υποχρέωσε να τα εξοφλήσουμε ανά 5δις ετησίως 2010-2014 .

Πρόσθεσαν στο χρέος της χώρας το πρόσκαιρο οικονομικό αποτέλεσμα μιας πολιτικής (παράνομης ; ) συμφωνίας της οποίας το πραγματικό αποτέλεσμα της θα φανεί στην λήξη της το 2030.

Και αυτό κατά παράβαση κάθε κοινοτικού λογιστικού (ΕΛΣ 95) και τραπεζικού κανονισμού αλλά και κατά παράβαση της κοινής λογικής .

Διότι είναι αδύνατον να προσθαφαιρείς στις υποχρεώσεις σου τα αποτελέσματα ενός στοιχήματος σου που ακόμη δεν τα γνωρίζεις.

Για αυτό το λόγο τις ετήσιες ενδεχομένως ζημίες από τα swap οι τράπεζες και τα κράτη τις καταγράφουν στις αποσβέσεις στον ισολογισμό τους και όχι στις οφειλές.

Επειδή όμως αυτοί που το έκαναν σκεφτήκαν και τις ενδεχόμενες ποινικές τους ευθύνες (που δειλά και αργοπορημένα άρχισαν να προσωποποιούνται) έκαναν για ξεκάρφωμα και την εξεταστική Πρωτοπαπα –Παναριτη για τα δομημένα ομόλογα η οποία κατέληξε στο εξής αμίμητο και μοναδικό σε όλη τη ευρωζώνη ότι το swap στοίχημα αποτελεί μέρος της αξίας των δανειακών συμβάσεων (ομολόγων) :

«ΥΠΕΡΤΙΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΞΙΑ

...Τα δομημένα αυτά προϊόντα αποτελούν «πακέτο» ενός δομημένου ομολόγου και μίας σύμβασης ανταλλαγής επιτοκίων (swap)
20. Η Ονομαστική αξία κάθε ενός από αυτά, αφορούσε αθροιστικά τόσο το ομόλογο, Όσο και την συνοδεύουσα αυτό σύμβαση ανταλλαγής επιτοκίων swap- Ο αποχωρισμός του ομολόγου από τη σύμβαση ανταλλαγής επιτοκίων που έλαβε χώρα προκειμένου τελικά να καταλήξουν στα Ασφαλιστικά Ταμεία μόνο τα ομόλογα χωρίς την σύμβαση ανταλλαγής επιτοκίων, επηρεάζει την τιμολόγησή τους καθιστώντας την εκ των πραγμάτων μικρότερη της ονομαστικής τους αξίας » –σελ. 71, πόρισμα εξεταστικής.

Δηλαδή το ύψος του ποσού που χρωστάς σε ένα δάνειο (αξία/ τιμή), εν προκειμένω η αξία/ τιμή έκδοσης του ομολόγου, μεταβάλλεται αν ανταλλάξεις το επιτόκιο του π. χ. από σταθερό σε κυμαινόμενο!!!

Σε αυτή ακριβώς την φράση κρύβεται όλη η πολιτική (ποινική ?) άπατη που διέπραξαν τουλάχιστον όσα από τα μελή της εξεταστικής με τις οικονομικές τους γνώσεις παρέσυραν(?) και τα υπόλοιπα.

Φυσικά δεν εισήρθε στη ολομέλεια της βουλής για να ψηφιστεί και να συζητηθεί.

Οι εκδόσεις και εισαγωγές στην αγορά και ο τρόπος υπολογισμού της αξίας όλων ανεξαιρέτως των χρηματοοικονομικών προϊόντων υπόκεινται σε νόμους και σε τραπεζικούς κανονισμούς και δεν αποφασίζεται ούτε σε «εξεταστικές» ούτε κατά το δοκούν από «δημοσίους» υπάλληλους .

Η σύγκρουση συμφερόντων οικονομικών και πολιτικών στις ΗΠΑ και στην Ευρωπη ,ΕΕ, λόγω της κρίσης και των αντιθέσεων έχει εκρηκτικές διαστάσεις . Τα απόνερα της έφεραν στην επιφάνεια πρόσωπα και μεθοδεύσεις .

Υ.Γ. Σε καμία περίπτωση η ανωτέρω ανάλυση δεν αποσκοπεί να συγκαλύψει τον υπερδανεισμό η τις τεράστιες αδυναμίες του δημοσίου τομέα και τις ανάγκες για ριζικές αλλαγές και εκσυγχρονισμό . Αλλά αποσκοπεί να αναδείξει την μεθόδευση κάποιων των οποίων τα αφεντικά και οι ίδιοι προφανώς κερδοσκόπησαν από το ελληνικό δράμα. Διοτι ειναι φανερο οτι "λεφτα υπηρχαν " για καποιους.

ΠΗΓΕΣ:

ΕΣΛ 95 σελ.125 Χρηματοπιστωτικά παράγωγα 5.132

ΚΑΤΑΡΤΗΣΗ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ 5.149
http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/?qid=1472891129550&uri=CELEX:31996R2223

Α) Ε.Κ.Τ. κεφ 3,3
και 6.5 αρχές αποτίμησης
http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/?qid=1472892516550&uri=CELEX:32005O0002

Β) Ε.Ε. Λογιστικοί κανόνες για πράξεις εκτός ισολογισμού http://www.ine.otoe.gr/UplDocs/ekdoseis/euro_2004/enotO7_kef4.pdf

Γ) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 648/2012 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 4ης Ιουλίου 2012 για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2012:201:0001:0059:EL:PDF

Δ) ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑ∆ΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ ΕΠΙ ΤΙΤΛΩΝ ΜΕ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ (ΑΫΛΟΙ ΤΙΤΛΟΙ)
http://www.bankofgreece.gr/BoGDocuments/System_RegulationEL.pdf

Ε) Φ.Ε.Κ. περί αποτίμησης εύλογης άξιας
http://www.eneiset.gr/files/nomoi/%CE%9D%203460-06.pdf

Δικαστικές αποφάσεις Ε.Ε. και του Ανωτάτου Ισπανικού δικαστηρίου:

http://www.elogiki.gr/danio-xenou-nomismatos-sintheto-paragogo-chrimatoikonomiko-meso/

http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf;jsessionid=9ea7d0f130d5ed58e3dc3afe4e1cab31947a45d299be.e34KaxiLc3eQc40LaxqMbN4Pa3mPe0?text=&docid=151524&pageIndex=0&doclang=EL&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=963186

6/12/2009 ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΝΤ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ! ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η EUROSTAT ΕΒΛΕΠΕ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ 12,7%!

6/12/2009

Σύμφωνα με τον Στρος Καν όλα είχαν συμφωνηθεί για την ένταξη στο ΔΝΤ, είχε λήξει και η βρωμερή μεθόδευση με το Τ10…

Η βόμβα είχε τοποθετηθεί. Κάποιος έπρεπε να την απασφαλίσει.
 Ο πυροκροτητής θα ήταν το έλλειμμα.
 Πώς όμως; 
Αφού ο ίδιος ο Προβόπουλος δήλωσε στους ηγεμόνες στις 8/10/2009  ότι το έλλειμμα θα ήταν κάτω από το 10%!! Με στοιχεία του γ’ τριμήνου! Μία δήλωση που έγινε παρουσία ΟΛΩΝ των πρωτοκλασάτων της νέας κυβέρνησης, αλλά «εξαφανίστηκε»! Δείτε ακριβώς τι είχε πει: Ο Γ. Προβόπουλος, μετά τη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου υπό τον πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου και τη συμμετοχή του αντιπροέδρου της κυβέρνησης κ. Θ. Πάγκαλου και των υπουργών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου και κ. Λ. Κατσέλη τόνισε ότι τα στοιχεία για την οικονομία είναι ανησυχητικά, όμως υπογράμμισε πως ευελπιστεί ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού δεν θα ξεπεράσει το 10% του ΑΕΠ φέτος!!
Συμπληρώνει το  Euro2day:
Πηγές της ΤτΕ διευκρίνιζαν ότι η εκτίμηση για έλλειμμα στην περιοχή του 9% – 10% αφορά στα στοιχεία του γ΄ τριμήνου.

Οι ίδιες πηγές πρόσθεταν ότι αν ληφθούν άμεσα μέτρα υπάρχει η δυνατότητα να συγκρατηθεί η διεύρυνση του ελλείμματος το τελευταίο τρίμηνο.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου χαρακτήρισε πολύ σοβαρή την κατάσταση της οικονομίας, επισημαίνοντας ότι θα ασχολείται προσωπικά με όλα τα συναφή θέματα ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Πώς λοιπόν μετά από αυτή την ξεκάθαρη δήλωση, περάσαμε στην Οργουελική πραγματικότητα με τις «δήθεν δηλώσεις Προβόπουλου ότι ενημέρωσε τον Καραμανλή και αυτός το απέκρυψε»; Μα η ενημέρωση αυτή είναι επίσημη, μετά την πτώση του Καραμανλή και της κυβέρνησης του!

Το πλέον συγκλονιστικό είναι πως με το έλλειμμα κάτω από το 10%, ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΙΕΣΗ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΕΕ!

Ο στόχος του προϋπολογισμού για έλλειμμα 9,1% του ΑΕΠ να επιτευχθεί σε κάθε περίπτωση, ανεξαρτήτως του πόσο θα κλείσει τελικά το έλλειμμα του 2009. (Καθημερινή, 6/12/2009)

Μετά από την επαίσχυντη μεθόδευση να οδηγηθεί η χώρα στο Μνημόνιο, λίγους μήνες αργότερα, στις 16 Οκτώβρη του 2010,  ο πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ Γεωργίου, ΕΝΕΡΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΟΥ ΔΝΤ, στέλνει το e-mail στον επικεφαλής του Διεθνούς Ταμείου Πολ Τόμσεν, με το οποίο τον ενημέρωνε για την άμεση ανάγκη τροποποίησης του ιδρυτικού νόμου της Ανεξάρτητης Ελληνικής Αρχής!! Σήμερα, μετά τις αποκαλύψεις του ΗΡΩΑ Λογοθέτη και της ΗΡΩΙΔΑΣ Γεωργαντά, γνωρίζουμε τον λόγο. 

Το ΔΝΤ (και όχι η Eurostat) μεθόδευσε την χάλκευση να γίνει μέσω της ελεγχόμενης πλέον ΕΛΣΤΑΤ, αφού παραγκώνιζαν θεσμικά τα «ενοχλητικά» μέλη του ΔΣ!

Όπως κραυγαζαμε από τον Οκτώβρη του 2009. Η μεθόδευση ήταν για την υπαγωγή της χώρας στην κατοχή του ΔΝΤ με τον παράλληλο πλουτισμό «κάποιων» μέσω των CDS. Ο Σόρος είχε ηδη επισκεφθεί τον πρωθυπουργό!

Πως είμαστε τόσο βέβαιοι ότι η Eurostat είχε μαύρα μεσάνυχτα για τις μεθοδεύσεις;

Διαβάστε το ντοκουμέντο που γράφτηκε στις 6/12/2009. Ειδικά εσείς κύριοι της Νέας Δημοκρατίας που επιμένετε να αντιμετωπίζετε τον κύριο Παπανδρέου ως «συνάδελφο» :

«το έλλειμμα του 2009 μπορεί να είναι τελικά μικρότερο από 12,7% του ΑΕΠ. Η Eurostat διατυπώνει επιφυλάξεις ως προς τον τρόπο που καταγράφηκαν στο έλλειμμα του 2008 και του 2009 οι δαπάνες για εξόφληση των χρεών των νοσοκομείων. Θεωρεί ότι θα έπρεπε να κατανεμηθούν και στα ελλείμματα του 2006 και 2007. Εάν τελικά το επιβάλει, το έλλειμμα του 2009 ενδεχομένως να είναι μικρότερο. Σε αυτήν την περίπτωση,θα ασκηθούν πιέσεις για μικρότερο έλλειμμα και το 2010.»

Την συνέχεια την γνωρίζουμε όλοι. Όπως γνωρίζουμε και την κατάληξη που πρέπει να έχουν αυτοί που βύθισαν την Ελλάδα σε αυτόν τον απίστευτο εφιάλτη.

στον επικεφαλής του Διεθνούς Ταμείου Πολ Τόμσεν, με το οποίο τον ενημέρωνε για την άμεση ανάγκη τροποποίησης του ιδρυτικού νόμου της Ανεξάρτητης Ελληνικής Αρχής.

 Ολόκληρο το άρθρο εδώ:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 06.12.2009

Η ανακωχή των 40 ημερών κρύβει σκληρά μέτρα

Του Βασιλη Ζηρα

Υστερα από ένα δίμηνο ανελέητου σφυροκοπήματος, που κορυφώθηκε με τις έμμεσες πλην όμως σαφείς προειδοποιήσεις για τον κίνδυνο χρεοκοπίας από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ Τρισέ, ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου εξασφάλισε στο τελευταίο Eurogroup μια περίοδο ανακωχής 40 περίπου ημερών.

Η προσωρινή ανακωχή επετεύχθη επειδή: Πρώτον, στην Ε.Ε. και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αντιλήφθηκαν ότι οι συνεχείς αναφορές στον κίνδυνο πτώχευσης ενός κράτους-μέλους της Ευρωζώνης μπορεί τελικά να εξελιχθεί σε αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία. Μια τέτοια εξέλιξη θα είχε οδυνηρές συνέπειες όχι μόνο για το κύρος του οικοδομήματος του κοινού νομίσματος, αλλά και για τις υπόλοιπες περιφερειακές αγορές ομολόγων της Ευρωζώνης, καθώς και για τους κατόχους τέτοιων τίτλων, δηλαδή των μεγάλων χρηματοπιστωτικών ομίλων. Δεν είναι τυχαίο ότι των καθησυχαστικών δηλώσεων των κ. Γιουνκέρ, Αλμούνια και Τρισέ, πριν και μετά το Eurogroup προηγήθηκαν θετικά σχόλια από επενδυτικούς οίκους, όπως η Nomura, η UBS, η Merrill Lynch, η Citigroup κ.λπ.

Δεύτερον, και σημαντικότερο, η ελληνική πλευρά, κυρίως κατά τις συναντήσεις του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ. Λουκά Παπαδήμου με τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου και τον υπουργό Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου και με την απάντηση του δεύτερου στην επιστολή Γιουνκέρ, ανέλαβε τη ρητή δέσμευση ότι θα πάρει όποια μέτρα απαιτούνται προκειμένου να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι. Επίσης, υποχρεώθηκε να δεχθεί ένα πολύ ασφυκτικό πλαίσιο ευρωπαϊκής εποπτείας, το οποίο θα αποτυπωθεί και στους όρους υπαγωγής της Ελλάδας στην επιτήρηση του άρθρου 104 παρ. 9. προκειμένου να μειώσει το έλλειμμα κατά 24 δισ. ευρώ περίπου, κάτω από το 3% του ΑΕΠ. Συγκεκριμένα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλει:

1. Το έλλειμμα να μειωθεί το 2010 κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες τουλάχιστον, με μέτρα μόνιμου χαρακτήρα. Το υπουργείο Οικονομικών υποστηρίζει ότι από τις 3,7 μονάδες που προβλέπεται ότι θα μειωθεί το έλλειμμα τον επόμενο χρόνο, οι 2 μονάδες περίπου είναι με μόνιμα μέτρα και οι 1,7 μονάδες με προσωρινού χαρακτήρα παρεμβάσεις. Η Κομισιόν το αμφισβητεί θεωρώντας ότι τα προσωρινά μέτρα που περιλαμβάνει ο προϋπολογισμός είναι περισσότερα. Ωστόσο, αυτό παραμένει υπό συζήτηση. Ετσι, θέτει τον όρο της ελάχιστης μόνιμης προσαρμογής των δύο μονάδων, ώστε εάν οι επιφυλάξεις της επιβεβαιωθούν να υποχρεωθεί η κυβέρνηση να λάβει πρόσθετα μέτρα.

2. Ο στόχος του προϋπολογισμού για έλλειμμα 9,1% του ΑΕΠ να επιτευχθεί σε κάθε περίπτωση, ανεξαρτήτως του πόσο θα κλείσει τελικά το έλλειμμα του 2009. Με τον όρο αυτό η Κομισιόν θέλει να διασφαλίσει ότι εάν το φετινό έλλειμμα είναι υψηλότερο από 12,7% του ΑΕΠ, η κυβέρνηση δεν θα περιοριστεί στη μείωση των 3,7 μονάδων που προβλέπει ο προϋπολογισμός, αλλά θα πάρει πρόσθετα και μόνιμα μέτρα.

3. Στο πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης που θα υποβάλει η Ελλάδα στο τέλος Ιανουαρίου, να προσαρτηθεί μια λίστα με αναλυτική περιγραφή των μέτρων που θα πάρει η κυβέρνηση, με το χρονοδιάγραμμα υλοποίησής του, καθώς και το προσδοκώμενο δημοσιονομικό όφελος από το καθένα. Με αυτόν τον τρόπο η Κομισιόν θα είναι σε θέση να παρακολουθεί αποτελεσματικότερα την πορεία της δημοσιονομικής προσαρμογής και να παρεμβαίνει έγκαιρα, πιέζοντας για πρόσθετα μέτρα, εάν κάποια από αυτά δεν αποδίδουν.

4. Να επισπευσθεί η υλοποίηση των μέτρων που σχεδιάζει η κυβέρνηση. Ηδη, ο κ. Παπακωνσταντίνου ανακοίνωσε ότι η εισοδηματική πολιτική θα ανακοινωθεί τον Ιανουάριο, οπότε και θα ξεκαθαρίσει ποιους δημοσίους υπαλλήλους αφορά το πάγωμα των μισθών. Το πιθανότερο είναι πως θα αφορά όχι μόνον όσους έχουν βασικό μισθό 2.000 ευρώ, αλλά όσους έχουν μεικτές αποδοχές 2.000 ευρώ μαζί με κάποια επιδόματα. Συνήθως, η εισοδηματική πολιτική ανακοινώνεται τον Μάιο ή τον Ιούνιο. Επίσης, θα καταβληθεί προσπάθεια να επισπευσθούν οι διαδικασίες για την κατάρτιση και ψήφιση του φορολογικού νομοσχεδίου, για τη λειτουργία της ενιαίας αρχής πληρωμής των δημοσίων υπαλλήλων (στόχος είναι η πλήρης λειτουργία της έως το τέλος του α΄ 6μήνου) καθώς και οι αποφάσεις για το ασφαλιστικό, το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων κ.λπ.

5. Συμπληρωματικό προϋπολογισμό εάν οι συνθήκες το επιτρέψουν. Για την κυβέρνηση, συμπληρωματικός προϋπολογισμός σημαίνει πρόσθετα μέτρα για την επίτευξη του δημοσιονομικού στόχου του προϋπολογισμού (9,1% του ΑΕΠ). Για την Κομισιόν, ωστόσο, δεν σημαίνει το ίδιο. Σημαίνει ότι εάν για τον οποιοδήποτε λόγο τα πράγματα εξελιχθούν καλύτερα απ' ό,τι προβλέπεται σήμερα, τότε η κυβέρνηση θα πρέπει να θέσει έναν πιο φιλόδοξο δημοσιονομικό στόχο, δηλαδή να μειώσει το έλλειμμα κάτω από 9,1% του ΑΕΠ. Το ζήτησαν από τον κ. Παπακωνσταντίνου και αυτός το απεδέχθη. Οι λόγοι που η Κομισιόν ζητάει κάτι τέτοιο είναι δύο. Πρώτον, γιατί θα μπορεί να ασκεί διαρκώς πίεση στην ελληνική πλευρά για δημοσιονομική προσαρμογή υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, όπως για παράδειγμα εάν η ανάκαμψη της οικονομίας είναι ταχύτερη απ' όσο εκτιμάται σήμερα.

Δεύτερον, γιατί το έλλειμμα του 2009 μπορεί να είναι τελικά μικρότερο από 12,7% του ΑΕΠ. Η Eurostat διατυπώνει επιφυλάξεις ως προς τον τρόπο που καταγράφηκαν στο έλλειμμα του 2008 και του 2009 οι δαπάνες για εξόφληση των χρεών των νοσοκομείων. Θεωρεί ότι θα έπρεπε να κατανεμηθούν και στα ελλείμματα του 2006 και 2007. Εάν τελικά το επιβάλει, το έλλειμμα του 2009 ενδεχομένως να είναι μικρότερο. Σε αυτήν την περίπτωση, θα ασκηθούν πιέσεις για μικρότερο έλλειμμα και το 2010.

kathimerini.gr

31 Οκτωβρίου 2018- Οἱ ἐξοπλισμοί Γιάννου-Ἄκη διόγκωσαν τό ἔλλειμμα τοῦ 2009

Ἐπίσημη ὁμολογία τῆς Κομμισσιόν στόν εὐρωβουλευτή Νῖκο Χουντῆ

ΣΕ ΜΙΑ διπλή ἐντυπωσιακή παραδοχή προχώρησε αἰφνιδιαστικῶς ἡ Εὐρωπαϊκή Ἐπιτροπή ὑπό τό βάρος τῶν ἀποκαλύψεων γιά τίς ἀλλοιώσεις στό ἔλλειμμα τοῦ 2009, πού ὡς γνωστόν εἶχαν ὡς ἀποτέλεσμα τήν ψήφιση τοῦ δευτέρου μνημονίου.

Ὅπως ἀποκαλύπτει σήμερα ἡ «Ἑστία», ἡ ἁρμοδία Ἐπίτροπος Τύσσεν ἀπαντώντας σέ ἐρώτηση τοῦ εὐρωβουλευτοῦ Νίκου Χουντῆ γιά τίς συνεχεῖς ἀναθεωρήσεις τοῦ ἐλλείμματος τοῦ 2009, παραδέχεται ὅτι: πρῶτον, ἡ Κομμισσιόν εἶχε ὑπολογίσει λανθασμένως τό ΑΕΠ τῆς Ἑλλάδος τό 2009 (ἐπί τοῦ ὁποίου ὑπολογίζετο τό ἔλλειμμα ὡς ποσοστό), γι’ αὐτό καί τό αὔξησε κατόπιν ἑορτῆς! Δεύτερον, ὅτι «οἱ κύριες ἐπιπτώσεις στό ἔλλειμμα προεκλήθησαν ἀπό τήν ἔγκριση μιᾶς διορθωμένης καταγραφῆς σχετικῶς μέ τίς παραδόσεις στρατιωτικοῦ ἐξοπλισμοῦ γιά τό σύνολο τῶν χρονοσειρῶν». Πρόκειται γιά τήν πλέον ἐπίσημη παραδοχή τῆς Κομμισσιόν, ὅτι τό τελικό ὕψος τοῦ ἐλλείμματος τοῦ 2009 (ἀπαιτήθηκε νά ἀναθεωρηθεῖ καί νά ἐγγραφεῖ στήν προσφυγή τῆς Ἑλλάδος πρός τό ΔΝΤ) «μαγειρεύτηκε».

Στήν πραγματικότητα, οἱ πληρωμές γιά τό πανάκριβο γιγαντιαῖο πρόγραμμα ἐξοπλισμῶν πού ἀπεφασίσθη στήν περίοδο τῆς πρωθυπουργίας τοῦ κ. Σημίτη ὑπελογίσθησαν μέ τήν μέθοδο τῆς παραλαβῆς στό ἔλλειμμα τοῦ 2009. 

Ὑπό τό φῶς τῶν δικαστικῶν ἐξελίξεων γιά τίς μίζες πού κατεβλήθησαν στούς ὑπουργούς Ἀμύνης τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, κ.κ. Τσοχατζόπουλο καί Παπαντωνίου, δέν θά ἀπεῖχε ἀπό τήν πραγματικότητα κανείς ἐάν ἰσχυρίζετο πώς ἡ ζημία τοῦ ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀπό τίς ὑπερτιμολογήσεις ὅπλων πληρώθηκε δίς ἀπό τόν ἑλληνικό λαό. 

Μία ὅταν τό Δημόσιο ἐδανείσθη στό ὄνομά του γιά νά ἐξοφλεῖ τίς ἑταιρεῖες ἐξοπλισμῶν καί ἄλλη μία ὅταν τό ὕψος τῶν ἐξοπλισμῶν ἐπέδρασε καταλυτικῶς στήν χρεωκοπία τῆς χώρας.

Διά τοῦ λόγου τό ἀσφαλές παραθέτουμε ὁλόκληρη τήν ἀπαντητική ἐπιστολή Τύσσεν πρός τόν εὐρωβουλευτή Νῖκο Χουντῆ, ὁ ὁποῖος ζητοῦσε νά μάθει ἀπό τήν Κομμισσιόν τούς λόγους γιά τούς ὁποίους τό ἔλλειμμα τοῦ 2009 ἀλλάζει συνεχῶς ὡς «ἀσανσέρ» ἀπό τό 13,6% στό 15,4%, στό 15,8% καί τελικῶς στό 15,1%.

«Ἀπάντηση τῆς κ. Thyssen
ἐξ ὀνόματος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς

(26.10.2018)

Σύμφωνα μέ τόν κανονισμό (ΕΚ) ἀριθ. 479/2009 ἡ γνωστοποίηση στοιχείων στό πλαίσιο τῆς διαδικασίας ὑπερβολικοῦ ἐλλείμματος (ΔΥΕ) καλύπτει τό προϋπολογισθέν δημόσιο ἔλλειμμα γιά τό ἔτος ν, καθώς καί τά πραγματικά δημόσια ἐλλείμματα γιά τέσσερα ἔτη (n-1, n-2, n-3 καί n-4). Ὡς ἐκ τούτου, τό ἔλλειμμα τοῦ ἔτους 2009 γνωστοποιήθηκε ἀπό τήν Ἑλλάδα ὡς πραγματικό δημόσιο ἔλλειμμα γιά πρώτη φορά στό πλαίσιο τῆς ΔΥΕ τοῦ Ἀπριλίου 2010 καί γιά τελευταία φορά στό πλαίσιο τῆς ΔΥΕ τοῦ Ὀκτωβρίου 2013, ὅταν καί ἀνῆλθε σέ -36 166 ἑκατ. εὐρώ ἤ ἀλλιῶς στό 15,7% τοῦ ἀκαθάριστου ἐγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ).

Μετά τήν γνωστοποίηση ΔΥΕ τοῦ Ὀκτωβρίου 2013 τό ἔλλειμμα τοῦ 2009 συνέχισε νά γνωστοποιεῖται στήν Eurostat στό πλαίσιο τοῦ προγράμματος διαβίβασης στοιχείων τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συστήματος Λογαριασμῶν (ΕΣΛ 2010), ἐντούτοις ἔπαψε πλέον νά ὑπόκειται στή ΔΥΕ.

Ἀπό τό 2013 τό μεθοδολογικό πλαίσιο γιά τούς ἐθνικούς λογαριασμούς ἔχει ἀλλάξει: τό ΕΣΛ 95 ἀντικαταστάθηκε ἀπό τό ΕΣΛ 2010. Αὐτή ἡ μετάβαση εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τίς ἀναθεωρήσεις τῶν λογαριασμῶν τοῦ δημοσίου, καί κατά συνέπεια τοῦ ἐλλείμματος/πλεονάσματος, γιά τό σύνολο τῶν χρονολογικῶν σειρῶν ἀπό τά κράτη μέλη. Στήν περίπτωση τῆς Ἑλλάδας ἡ μετάβαση αὐτή στό ΕΣΛ 2010 εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τήν μεταβολή τοῦ ἐλλείμματος ὡς ποσοστοῦ τοῦ ΑΕΠ, κυρίως λόγω τῆς πρός τά ἄνω ἀναθεώρησης τοῦ ΑΕΠ.

Μετά τήν εἰσαγωγή τοῦ ΕΣΛ 2010 ἡ Ἑλληνική Στατιστική Ἀρχή (ΕΛ.ΣΤΑΤ.) ἐπανεξέτασε τίς στατιστικές δημόσιων οἰκονομικῶν (ΣΔΟ) τῶν ἐτῶν 1995-2005. Τό γεγονός αὐτό ὁδήγησε σέ μικρές ἀναθεωρήσεις τοῦ ἐλλείμματος γιά τό 2009. Οἱ κύριες ἐπιπτώσεις στό ἔλλειμμα προκλήθηκαν ἀπό τήν ἔγκριση μιᾶς διορθωμένης καταγραφῆς σχετικά μέ παραδόσεις στρατιωτικοῦ ἐξοπλισμοῦ γιά τό σύνολο τῶν χρονοσειρῶν, ἡ ὁποία βασίστηκε σέ πρόσθετες πηγές δεδομένων πού ἀνακτήθηκαν ἀπό τήν ΕΛ.ΣΤΑΤ. Ἡ ἀναθεώρηση τῶν στοιχείων γιά τό 2009 ὑπόκειτο σέ διαδικασίες ἐπικύρωσης τῆς Eurostat, στό πλαίσιο τοῦ προγράμματος διαβίβασης τοῦ ΕΣΛ 2010».

estianews.gr

Γενικό Λογιστήριο του Κράτους: Εκθεση-φωτιά για τα greek statistics του 2009

Συνωμοσιολόγοι, κ. Ξαφά μου! Συνωμοσιολόγοι...

Τι αποκαλύπτει έρευνα του Γενικού Λογιστηρίου και της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το «φούσκωμα» του ελλείμματος που οδήγησε τη χώρα στο μνημόνιο.

Του ΣΩΤΗΡΗ ΚΑΨΩΧΑ

Το έλλειμμα του 2009, το οποίο οδήγησε τη χώρα στα δίχτυα της τρόικας, ήταν αποτέλεσμα μεθοδευμένης διόγκωσης των στοιχείων που είχαν ως συνέπεια την επιβάρυνση του Προϋπολογισμού κατά περίπου 14,7 δισ. ευρώ.

Οι συνεχείς αλλαγές των δημοσιονομικών στοιχείων το τελευταίο τρίμηνο του 2009 και η αναμόρφωση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) από αλλεπάλληλες αναθεωρήσεις που το μείωσαν κατά 23 δισ. ευρώ εκτόξευσαν τελικά το έλλειμμα του Προϋπολογισμού στα 36,2 δισ. ευρώ, ή στο 15,8% του ΑΕΠ, από 14,4 δισ. ευρώ (δηλαδή 6,2% του ΑΕΠ), όπως είχε προβλεφθεί από την τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ή από 21,5 δισ. ευρώ (9,3% του ΑΕΠ) που θα ήταν αν δεν είχαν γίνει μεγάλες αλλοιώσεις.

Αυτό είναι το κεντρικό συμπέρασμα που περιλαμβάνεται σε έκθεση-φωτιά η οποία έχει συνταχθεί από στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου και της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής. Οπως αποκαλύπτει η Realnews, οι συντάκτες της έκθεσης επισημαίνουν ότι «από το τέλος του 2008 που κατατέθηκε στη Βουλή ο Προϋπολογισμός του επόμενου έτους έως το τέλος του 2010 που είχαν συγκεντρωθεί τα απολογιστικά στοιχεία του προηγούμενου έτους, οι δημοσιονομικοί λογαριασμοί της Ελλάδας για το έτος 2009 υπέστησαν μεγάλες αλλοιώσεις.
 
Η βαθιά διεθνής ύφεση αναπόφευκτα παρέσυρε προς το χειρότερο την οικονομία της Ελλάδας και τα ελλείμματα του Δημοσίου το 2009. Στον βαθμό που η αύξηση του ελλείμματος ήταν το αποτέλεσμα της ύφεσης της οικονομίας και της μείωσης της βάσης εσόδων του κράτους, η αύξηση του ελλείμματος ήταν αναμενόμενη».

Σύμφωνα με την έκθεση, «το πρόβλημα των ανοιγμάτων στα δημόσια οικονομικά ήταν ασφαλώς μεγάλο το 2009, μέσα σε μια διεθνή συγκυρία οικονομικής κρίσης που σε σημαντικό βαθμό τα επέτειναν. Ωστόσο, ήταν διαχειρίσιμα στο πλαίσιο μια αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής που δεν θα είχε ως κύριο χαρακτηριστικό τη βίαιη προσαρμογή σε μεταρρυθμίσεις οι οποίες έπληξαν βάναυσα τον κοινωνικό ιστό και την παραγωγική βάση της χώρας.

Η τρόικα μαζί με το ΔΝΤ δεν ήταν απαραίτητο να έλθουν και να ελέγχουν για χρόνια την οικονομική ζωή της Ελλάδας».

Το ζήτημα της παραποίησης των στοιχείων του 2009 που οδήγησαν την Ελλάδα στα μνημόνια της τρόικας απασχόλησε την ελληνική κοινή γνώμη, από την άνοδο στην εξουσία της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου τον Οκτώβριο του 2009, καθώς ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου ξεκίνησε -σε συνεργασία με τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ενωσης- μια άνευ προηγουμένου δραματοποίηση της κατάστασης των δημοσίων οικονομικών.

Προς την κατεύθυνση αυτή, χαρακτηριστική ήταν η δήλωση του τότε προέδρου του Eurogroup και νυν της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, «τέλος τα greek statistics».

Τον Δεκέμβριο του 2009, δύο μήνες μετά τις βουλευτικές εκλογές, ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου είχε ζητήσει παρέμβαση του ΔΝΤ στην Ελλάδα, αν και δημοσίως απέρριπτε κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Το θέμα αποκάλυψε ο πρώην γενικός διευθυντής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος-Καν, ο οποίος δήλωσε στα γαλλικά μέσα ενημέρωσης ότι «ο κ. Παπανδρέου τού τηλεφώνησε και του είπε πως η Ελλάδα θα χρειαζόταν ένα σχέδιο βοήθειας από το ΔΝΤ». Ο Ντ. Στρος-Καν τού ζήτησε να επικοινωνήσει πρώτα με τους Ευρωπαίους ομολόγους του ώστε «να είναι σίγουρος ότι συμφωνούν να ασχοληθεί το ΔΝΤ με την Ελλάδα».

Τα ερωτήματα

Στην έκθεση επισημαίνεται -μεταξύ άλλων- ότι «οι στόχοι των ελλειμμάτων που τίθενται από τις κυβερνήσεις ένα χρόνο πριν, δικαιολογείται να πέφτουν έξω σε δύο περιπτώσεις:

(α) Εφόσον κατά τη διάρκεια του έτους υπεισέρχονται πολλοί απρόβλεπτοι παράγοντες που ανατρέπουν τις προβλέψεις εσόδων και δαπανών, και
(β) όταν οι πολιτικές βάσεις των οποίων επιχειρείται η επίτευξη συγκεκριμένων στόχων αλλάξουν ή ακυρωθούν».

Τεράστια ερωτήματα δημιουργούνται λόγω:

1) Της μείωσης των εσόδων του Τακτικού Προϋπολογισμού κατά 10 δισ. ευρώ μεταξύ Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΠΣΑ) και εκτιμήσεων και επί πλέον άλλων 712 εκατ. ευρώ μεταξύ εκτίμησης και πραγματοποίησης. Συνολικά, δηλαδή, τα καθαρά έσοδα του 2009 μειώθηκαν κατά 10,7 δισ. ευρώ.

2) Υπέρμετρης αύξησης στις δαπάνες του Τακτικού Προϋπολογισμού. Μεταξύ Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΠΣΑ) και εκτιμήσεων ανέβηκαν κατά 4,6 δισ. ευρώ, ενώ μεταξύ εκτιμήσεων και πραγματοποιήσεων κατά 1 δισ. ευρώ επιπλέον. Συνολικά, δηλαδή, πρόκειται για αύξηση κατά 5,6 δισ. ευρώ.

3) Αναθεώρησης στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ). Μεταξύ ΠΣΑ και πραγματοποιήσεων η συνολική πτώση στα έσοδα είναι 1,7 δισ. ευρώ, ενώ οι δαπάνες διογκώνονται κατά 788 εκατ. ευρώ.

4) Των εξοπλιστικών προγραμμάτων οι δαπάνες αυξάνονται κατά 657 εκατ. ευρώ, μεταξύ ΠΣΑ και εκτιμήσεων, αλλά μετριάζεται η αύξηση κατά 230 εκατ. ευρώ στο στάδιο των πραγματοποιήσεων.

5) Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η πτώση του περισσεύματος στο οικονομικό αποτέλεσμα των ΟΤΑ, οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης και λοιπών νομικών προσώπων, που παραδοσιακά βελτίωνε το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης. Το περίσσευμα από πρόβλεψη 6,6 δισ. ευρώ στο ΠΣΑ αναθεωρήθηκε ως εκτίμηση επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ στο τέλος του 2009 σε κάτω από 2 δισ. ευρώ. Στο τέλος του 2010, όταν κατατέθηκε ο Προϋπολογισμός για το 2011, το ήδη μικρότερο περίσσευμα μετατρέπεται σε έλλειμμα της τάξης των 2,4 δισ. ευρώ! Για πρώτη φορά στους προϋπολογισμούς του κράτους γίνεται τέτοιου μεγέθους αναθεώρηση.
real.gr