Ζωή Γεωργαντά:Ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Παπακωνσταντίνου κρύβονται πίσω από το έγκλημα κατά της χώρας...

Πρώτη δημοσίευση: 03/07/2016

" Η Eurostat και η Κομισιόν θέλουν να μου κλείσουν το στόμα".

Η καθηγήτρια Ζωή Γεωργαντά, που αποκάλυψε το σκάνδαλο της ΕΛ.ΣΤΑΤ. με τη διόγκωση του ελλείμματος το 2009, μιλάει για  το «εσκεμμένο» ατύχημα που είχε προ ημερών στην εθνική οδό 

Συνέντευξη στον
Φίλιππο Πανταζή

Την καταγγελία ότι η Eurostat και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή «θέλουν να της κλείσουν το στόμα», εξαιτίας των καταγγελιών της για την τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος της χώρας το 2009, κάνει η καθηγήτρια Ζωή Γεωργαντά μέσα από την «κυριακάτικη δημοκρατία».

Λίγες ημέρες μετά το «εσκεμμένο», όπως λέει, ατύχημα που είχε στην εθνική οδό Αθηνών - Θεσσαλονίκης, αποκαλύπτει ότι είναι στόχος παρακολουθήσεων, κάτι που -κατά την ίδια- της είχε πει και ο Αντρίκος Παπανδρέου, ενώ απευθύνει δριμύ κατηγορώ κατά όσων με τη στάση τους συνεχίζουν να καλύπτουν το σκάνδαλο.

Πίσω από την υπόθεση «βλέπει» τον Γιώργο Παπανδρέου, τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, τον Φίλιππο Σαχινίδη και τον πρώην γ.γ. του ΥΠΟΙΚ Η. Πλασκοβίτη, ενώ τεράστιες ευθύνες καταλογίζει στις κυβερνήσεις Σαμαρά και ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ., «που υπέκυψαν στις βρομερές πιέσεις των θηρίων των Βρυξελλών, του Λουξεμβούργου και της Φρανκφούρτης για να θαφτεί η υπόθεση του στυγερού αυτού εγκλήματος κατά της Ελλάδας». Το μόνο που ενδιαφέρει τη μεγάλη πλειονότητα των πολιτικών μας, εκτιμά η κυρία Γεωργαντά, «είναι η εξουσία για την εξουσία και ασφαλώς τα λεφτά».

Παράλληλα, χαρακτηρίζει την πρόσφατη δικαστική καταδίκη του πρώην προέδρου της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Ανδρέα Γεωργίου «μια σημαντική νίκη κατά του ψεύδους», προβλέποντας ότι θα υπάρξουν «αβάσταχτες πιέσεις και εκβιασμοί στην ελληνική κυβέρνηση, για να πιέσει με τη σειρά της την ελληνική Δικαιοσύνη». Η Ζωή Γεωργαντά σημειώνει: «Η βρόμικη αυτή υπόθεση τώρα ανοίγει».

Πιστεύετε ότι το ατύχημα που είχατε στην εθνική οδό πριν από λίγες μέρες ήταν εσκεμμένο;

Ναι, πιστεύω ότι ήταν εσκεμμένο διότι, όταν μείωσα ταχύτητα για να εισέλθω σε ένα από τα parking της εθνικής οδού μετά τη Θήβα -εννοώ τις εσοχές που υπάρχουν στην εθνική οδό με το σύμβολο Ρ-, ένα πολυτελές τζιπ χρώματος μαύρου με ακολούθησε μειώνοντας ταχύτητα και με εμβόλισε εν κινήσει στην αρχή της εσοχής Ρ, σπρώχνοντάς με περίπου 10 μέτρα. Το αυτοκίνητό μου σταμάτησε και εγώ εξ ενστίκτου βγήκα έξω εξαγριωμένη. Ομως, αυτός ή αυτή (το τζιπ είχε φιμέ τζάμια και δεν φαινόταν ο οδηγός) χωρίς να σταματήσει, κάνει απότομη στροφή και βγαίνει έξω από το πάρκινγκ ανάποδα, όχι από την έξοδο αλλά από την είσοδο, και με ιλιγγιώδη ταχύτητα εξαφανίζεται. Εγώ εξέτασα το αυτοκίνητό μου για ζημιές στο πίσω μέρος, είχε βουλιάξει η λαμαρίνα, και μετά μπήκα μέσα και άρχισα να τρέχω όσο μπορούσα μήπως έπιανα τον αριθμό της πινακίδας του τζιπ. Οταν είδα και απόειδα ότι δεν θα τον έφτανα, ούτε καν φαινόταν μπροστά μου, σταμάτησα σε ένα άλλο πάρκινγκ, γιατί με καλούσε συνέχεια κάποιος στο τηλέφωνο και δεν μπορούσα να απαντήσω ενόσω έτρεχα.

Αυτός που καλούσε ήταν ο κ. Νικόλαος Λογοθέτης, ο οποίος με ερώτησε αν ήμουν καλά και εγώ απόρησα, διότι δεν είχα μιλήσει σε κανένα για το συμβάν μέχρι εκείνη τη στιγμή. Σκεφτόμουν μήπως το συμβάν δεν είχε ιδιαίτερη σημασία, αν και το τζιπ αυτό το είχα προσέξει περίπου από το ύψος του Ωρωπού να επιταχύνει και να ελαττώνει ταχύτητα σύμφωνα με το τι έκανα εγώ. Δεν είχα δώσει όμως και πολλή σημασία. Ρώτησα τον κ. Λογοθέτη τι εννοούσε με το «είσαι καλά;» και εκείνος μου είπε ότι είχε δει στο διαδίκτυο ότι «με ξυλοκόπησαν». Του είπα ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε, αν και δύο τρεις μέρες νωρίτερα, όταν κατέβηκα να πετάξω τα σκουπίδια το βράδυ, παρατήρησα κάποιον σε μικρή απόσταση από εμένα, σχεδόν κρυμμένο στη γωνία, να με κοιτάζει περίεργα. Ενστικτωδώς, γυρίζω απότομα μπροστά του και του ρίχνω τη σακούλα με τα σκουπίδια στο πρόσωπο, και τότε αυτός εξαφανίστηκε χωρίς να πει λέξη. Ομως δεν είχα μιλήσει για το συμβάν, γιατί κάτι τέτοια μου έχουν γίνει σχεδόν ρουτίνα. Στη συνέχεια, ανέφερα στον κ. Λογοθέτη το συμβάν με το τζιπ, εκείνος το θεώρησε πολύ σημαντικό και με ρώτησε αν ήθελα να το αναφέρει στον κ. Κώστα Γουίλς, που έχει τις ραδιοφωνικές εκπομπές κάθε Σάββατο και Κυριακή 11.00-13.00 στο Αρτ Ράδιο, και ο οποίος μας καλεί συχνά να μιλήσουμε και να ενημερώσουμε τον κόσμο για τα γενόμενα με τις δίκες του Γεωργίου, του πρώην προέδρου της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Του απάντησα ότι δεν είχα αντίρρηση να το αναφέρει.

Πάντως, την επόμενη μέρα που σκέφτηκα το συμβάν, είχα προλάβει να αποτυπώσω τα γράμματα ΙΟ και δύο τρία 9άρια στην πινακίδα του τζιπ. Και τώρα σκέφτομαι ότι μάλλον το τζιπ αυτό είχε ξένα νούμερα. Πιστεύω ότι το βίαιο συμβάν εναντίον μου ήταν εκ του εξωτερικού προερχόμενο. Και πιστεύω ότι είχε σκοπό τον εκφοβισμό μου, ιδιαίτερα μετά την ποινή του ενός χρόνου φυλάκισης με τριετή αναστολή που επιβλήθηκε στον Γεωργίου στις 14 Ιουνίου από το Α' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς μετά από μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση διά του Τύπου που υπέβαλε ο κ. Νικόλαος Στρόμπλος, εν ενεργεία διευθυντής της ΕΛ.ΣΤΑΤ., κατά του Γεωργίου.

Εχετε δεχθεί κατά το παρελθόν απειλές; Ποιοι πιστεύετε ότι θα ήθελαν να σας κλείσουν το στόμα;

Εχω βρει πολύ συχνά το αυτοκίνητό μου ξεκλείδωτο, αν και το έχω κλειδώσει όταν βγαίνω. Επίσης, παρατηρώ συχνά κάποιον άνδρα συνήθως να με παρακολουθεί είτε όταν πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ είτε οπουδήποτε αλλού. Μάλιστα, ένα βράδυ που είχα μπει στο κατάστημα Δαναός στον Χολαργό, αυτός που με παρακολουθούσε μπήκε στο κατάστημα μαζί μου και περίμενε παρακολουθώντας με, χωρίς ο ίδιος να φαίνεται ότι ενδιαφερόταν για ψώνια, αλλά είχα την εντύπωση ότι ήθελε να καταλάβω ότι με παρακολουθεί. Ηταν βράδυ και ώρα που τα μαγαζιά κλείνουν, και παρακάλεσα τις πωλήτριες να μην κλείσουν μέχρι να έλθει ο αδελφός μου να με συνοδεύσει. Ετσι και έγινε.

Επίσης, παρακολουθούν το τηλέφωνό μου. Αυτό γίνεται ήδη από το 2010. Μου το είχε δηλώσει τότε και ο Αντρίκος Παπανδρέου και μου είπε να προσέχω. Ομως συμβάν τόσο βίαιο όπως την ημέρα του Αγίου Πνεύματος, που ανέβαινα στη Θεσσαλονίκη δεν μου είχε ξανατύχει. Πιστεύω ότι αυτοί που θέλουν να μου κλείσουν το στόμα είναι η Eurostat, συγκεκριμένα ο κ. Ραντερμάχερ, γενικός διευθυντής της, καθώς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Οταν η ψευδής διόγκωση του ελλείμματος του 2009 και η τεράστια μετρημένη ζημιά που υπέστη το ελληνικό κράτος από αυτήν την εγκληματική ενέργεια κατά της χώρας μας έλθει στο δικαστικό ακροατήριο, θα ταραχτούν τα σύμπαντα με τα στοιχεία που υπάρχουν κατά της Eurostat και της Κομισιόν.

Ιδιαίτερα σήμερα, μετά το Brexit, νομίζω ότι η ελίτ που κυβερνά την Ευρώπη θα υποστεί τεράστια και ίσως καταλυτική απαξίωση στη γνώμη των Ευρωπαίων πολιτών. Τα θηρία αυτά, που κυβερνούν τους Ευρωπαίους πολίτες χωρίς να έχουν εκλεγεί, έχουν κάνει πλήθος παρεμβάσεων στις ελληνικές κυβερνήσεις, απειλώντας προφανώς ότι δεν θα δώσουν δεκάρα στην Ελλάδα αν η υπόθεση της ΕΛ.ΣΤΑΤ. δεν θαφτεί. Πιστεύω ότι το ίδιο γίνεται και τώρα, και πιστεύω ότι για τον λόγο αυτό ο Αρειος Πάγος δεν δημοσιοποιεί επτά μήνες τώρα την απόφαση για την ψευδή διόγκωση, την οποία συζήτησε στις 6 Νοεμβρίου 2015 στην βάση της έκθεσης αναίρεσης της αξιότιμης και αδέκαστης εισαγγελέως Ξένιας Δημητρίου. Ολα συντελέστηκαν: αξιολόγηση, καταβολή δόσης, Brexit. Τι περιμένει ο Αρειος Πάγος; Πρέπει να δημοσιοποιήσει την απόφασή του. Μόνο η ελληνική Δικαιοσύνη μπορεί να μας σώσει. Και σε τελευταία ανάλυση, αν ο Ραντερμάχερ έχει δίκιο, ας το αποδείξει στο δικαστήριο.

Η καταδίκη του Γεωργίου ήταν μια σημαντική νίκη κατά του ψεύδους

Πώς κρίνετε την πρόσφατη καταδίκη του πρώην προέδρου της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Ανδρέα Γεωργίου;

Ηταν μια σημαντική νίκη κατά του ψεύδους και κατά της προσπάθειας να απαξιωθεί ένας από τους κυριότερους μάρτυρες της υπόθεσης της ψευδούς διόγκωσης του δημοσίου ελλείμματος και του δημοσίου χρέους του 2009, συγκεκριμένα ο αξιέπαινος δημόσιος υπάλληλος εν ενεργεία Νικόλαος Στρόμπλος, πρώην διευθυντής Εθνικών Λογαριασμών της ΕΛ.ΣΤΑΤ., που μετακινήθηκε σε θέση «ψυγείο» από τον Γεωργίου αμέσως μόλις εξέφρασε την επιστημονική άποψή του, το φθινόπωρο 2010. Εκτοτε ο κ. Στρόμπλος έχει υποστεί τα πάνδεινα από τον κ. Γεωργίου. Στη δίκη είχαν προσέλθει δύο αξιολύπητα, κατά την άποψή μου, άτομα της Eurostat ως μάρτυρες στήριξης του Γεωργίου. Οι ανοησίες που ξεστόμισαν, κυρίως το ανώτερο στέλεχος της Eurostat, κος Ascoli, ο οποίος γνωρίζει την αλήθεια για το έγκλημα κατά του ελληνικού κράτους και την αποκρύπτει για να κρατήσει τη θεσούλα του. Αλλά και ο κ. Μάρτιν Κέλαγουεϊ δεν τιμά την επιστημοσύνη του και τον όρκο του με αντάλλαγμα την παχυλή αποζημίωση που παίρνει από την Κομισιόν για να αλλοιώνει τα ελληνικά στοιχεία. Υποθέτω ότι έχει δώσει όρκο ότι θα στηρίζει πάντα την αντικειμενική μέτρηση των οικονομικών φαινομένων ως στατιστικός επιστήμων. Λυπάμαι για λογαριασμό του. Η νίκη αυτή νομίζω ότι έδωσε μεγάλο πλήγμα στην Eurostat και στην Κομισιόν, και ασφαλώς τα θηρία των Βρυξελλών και του Λουξεμβούργου θα ανασυνταχθούν και θα προχωρήσουν σε εκφοβισμούς, τύπου τζιπ και με αβάσταχτες πιέσεις και εκβιασμούς στην ελληνική κυβέρνηση, για να πιέσει με τη σειρά της την ελληνική Δικαιοσύνη.

Με αυτή τη δικαστική εξέλιξη εκτιμάτε ότι κλείνει η σκοτεινή υπόθεση της διόγκωσης του ελλείμματος της χώρας;

Οχι βέβαια! Τι ερώτηση είναι αυτή; Τώρα ανοίγει η υπόθεση! Η οποία είναι βρόμικη, όχι σκοτεινή, είναι ξεκάθαρη η αλλοίωση των στοιχείων, στην οποία προέβησαν, και για τον λόγο αυτό θεωρώ ότι θα κάνουν τα πάντα για να αποκρύψουν την αλήθεια. Πιστεύω ότι είναι αδίστακτοι.

Ομως όλα εξαρτώνται από την ελληνική Δικαιοσύνη να φέρει την υπόθεση επιτέλους στο ανοικτό ακροατήριο. Αυτό απαιτούν η δημοκρατία και η ηθική.

Ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Παπακωνσταντίνου κρύβονται πίσω από το έγκλημα κατά της χώρας

Ποια πολιτικά πρόσωπα πιστεύετε ότι βρίσκονται πίσω από αυτή την υπόθεση;

Ασφαλώς ο πρώην ΥΠΟΙΚ Γ. Παπακωνσταντίνου, ο πρώην πρωθυπουργός Γ. Α. Παπανδρέου, ο πρώην υπουργός Φ. Σαχινίδης, ο πρώην γ.γ. του ΥΠΟΙΚ Η. Πλασκοβίτης. Ασφαλώς τεράστιες ευθύνες έχουν οι κυβερνήσεις Σαμαρά και ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ., που υπέκυψαν στις βρομερές πιέσεις των θηρίων των Βρυξελλών, του Λουξεμβούργου και της Φρανκφούρτης για να θαφτεί η υπόθεση αυτού του στυγερού, θα έλεγα, εγκλήματος κατά της Ελλάδας, με συνέπεια την καταστροφή της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας, και ίσως του ελληνικού έθνους.

Γιατί το έκαναν αυτό οι ελληνικές κυβερνήσεις; Τους κρατάνε από κάπου και τους εκβιάζουν;

Τους έχουν παχυλά αποζημιώσει για την υπηρεσία τους;

Ολα αυτά είναι ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν.

Η ελληνική Δικαιοσύνη είναι αυτή που θα ρίξει άπλετο φως στα ερωτήματα αυτά.

Εκτιμάτε ότι το πολιτικό σύστημα πραγματικά ενδιαφέρεται να ριχθεί άπλετο φως στην υπόθεση;

Νομίζω ότι το μόνο που ενδιαφέρει τη μεγάλη πλειονότητα των πολιτικών μας είναι η εξουσία για την εξουσία και ασφαλώς «τα λεφτά».

Αν πραγματικά ενδιαφέρονταν να ριχτεί άπλετο φως στην υπόθεση της ψευδούς διόγκωσης του δημόσιου ελλείμματος του 2009, θα είχαν λειτουργήσει τελείως διαφορετικά.

Τι είναι το πολιτικό σύστημα;

Είναι η κουλτούρα που έχουν δημιουργήσει και προωθήσει οι πολιτικοί στην Ελλάδα, δηλαδή μια κουλτούρα πλήρους εξάρτησης από τους ξένους, διαφθοράς, πελατειακού κράτους, κράτους αδικίας και μη ισονομίας, κράτους εχθρού του πολίτη, κουλτούρα απαξίωσης των ελληνικών ιδανικών της ελευθερίας, της αγάπης προς την πατρίδα, την οικογένεια και την ορθόδοξη χριστιανική πίστη και ηθική.

Με δυο λόγια, τι μπορεί να περιμένει κανείς από ένα τέτοιο πολιτικό σύστημα;

Ασφαλώς το ψεύδος και η ατιμία είναι η σημαία του και το δείχνει καθημερινά αυτό στον Ελληνα πολίτη.

εφ. Δημοκρατία

Πώς εκτίναξε ο Ανδρέας Γεωργίου τεχνητά το χρέος της Ελλάδας

Η φωτογραφία από το 1331/2016 Βούλευμα του Αρείου Πάγου

Ο Ανδρέας Γεωργίου τέως πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ και στέλεχος του ΔΝΤ, δηλαδή εμπειρότατος τραπεζίτης καταγράφει τα οικονομικά στοιχεία του δημοσίου με διαφορετικό τρόπο από ότι τα κατέγραψε η τράπεζα της Ελλάδος και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους-το οποίο είναι και ο καθ υλην αρμόδιος φορέας -και εν μέσω εντονοτάτων διαφωνιών συναδέλφων του από το Δ.Σ. της ΕΛΣΤΑΤ.

Εντάσσει στο χρέος το «πειραγμένo» swap του 2000 και επιβαρύνει την χώρα με 21 δις.

Η φωτογραφία από το 1331/2016 Βούλευμα του Αρείου Πάγου

Εντάσσει στο χρέος τις υποχρεώσεις των ΔΕΚΟ 2,5 Δις παρά το ότι είναι εισηγμενες και μέρος του μετοχικού τους κεφαλαίου είναι ιδιωτικά κεφάλαια μετατρέποντας τις ζημιες τους σε δημόσιο χρέος.

Με αυτό τον τρόπο το δημόσιο χρέος κατά την ΕΛΣΤΑΤ υπό τον κ Γεώργιου εκτινάσσεται στο 115% του ΑΕΠ .

Το αμαρτωλό swap που συνυπολογίστηκε και προπληρώθηκε ελέω Τόμσεν

( η φωτογραφία από το 1331/2016 Βούλεμα του Αρείου Πάγου)

Από τον
Μάριο Ροζάκο ( απόσπασμα )

Η μεγάλη πληγή του χρέους δεν διευρύνθηκε κατά τη μνημονιακή περίοδο μόνο εξαιτίας του δυσθεώρητου ύψους των νέων δανείων που έλαβε η Ελλάδα, αλλά και λόγω των παρασκηνιακών μεθοδεύσεων που προηγήθηκαν της υπογραφής του πρώτου Μνημονίου.

Οπως αποκάλυψε η «κυριακάτικη δημοκρατία» στις 11 Σεπτεμβρίου 2016 με πρωτοσέλιδο αναλυτικό ρεπορτάζ, το 2010 ο τότε επικεφαλής του ΔΝΤ για το ελληνικό πρόγραμμα και νυν διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του Ταμείου Πολ Τόμσεν υποχρέωσε να συνυπολογιστεί στο χρέος της χώρας μας και να πληρωθεί προκαταβολικά το περιβόητο swap που είχε γίνει επί κυβέρνησης Σημίτη! Ετσι, η χώρα βρέθηκε να πληρώνει 5 δισ. ευρώ ετησίως το διάστημα 2010-2014 για μια οικονομική συμφωνία, της οποίας το αποτέλεσμα θα φανεί το 2030.

Η λέξη swap σημαίνει ανταλλαγή. Το 2000 η κυβέρνηση Σημίτη αποφάσισε να συνάψει μια συμφωνία ανταλλαγής χρέους (swap), η οποία θα επέτρεπε στη χώρα να εκπληρώσει τις προϋποθέσεις ένταξης στην ΟΝΕ, παρακάμπτοντας το γεγονός ότι το χρέος έφθανε τότε το 103,5% του ΑΕΠ. Η συμφωνία θεώρησε νοητό, αριθμητικό κεφάλαιο το σύνολο των υποχρεώσεων της Ελλάδας, το αντάλλαξε από δολάρια σε γεν με αντισυμβαλλόμενο την Deutsche Bank και διαμεσολαβητή την Goldman Sachs, και όρισε πως το κράτος κέρδιζε, αν έχανε το δολάριο έναντι του γεν και έχανε στην αντίστροφη περίπτωση.

Σύμφωνα με το προαναφερθέν αποκαλυπτικό δημοσίευμα της «κυριακάτικης δημοκρατίας», η συμφωνία εξέλαβε παράτυπα τις τιμές που είχε το γεν αναδρομικά (τιμές ανά έτος 1995-2000), τότε που το γεν εκινείτο ανοδικά έναντι του δολαρίου.

Αυτή η εξόφθαλμη παρατυπία θεωρήθηκε πολιτική απόφαση. Από το ίδιο ρεπορτάζ προκύπτει ότι, όταν η Ελλάδα βρέθηκε μπροστά στις μνημονιακές αλυσίδες, συνέβη το εξής απίστευτο και πρωτοφανές: ενώ το swap είχε 30ετή διάρκεια, ο κ. Τόμσεν και ο τότε επικεφαλής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.) Ανδρέας Γεωργίου συμπεριέλαβαν στο χρέος τις ετήσιες ζημίες που είχαν προκύψει από τη συμφωνία ανταλλαγής τα πέντε πρώτα χρόνια της ισχύος της, λόγω της υποχώρησης του γεν έναντι του δολαρίου. Οι ζημιές αυτές ανέρχονταν στα 21 δισ. ευρώ και ο Δανός τεχνοκράτης του ΔΝΤ μάς υποχρέωσε να τις εξοφλήσουμε την περίοδο 2010-2014, παραβλέποντας ότι το πραγματικό αποτέλεσμα της συμφωνίας θα φανεί στη λήξη της, το 2030.

" Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι" απέναντι στο εθνικό θέμα της παραποίησης των οικονομικών στοιχείων του 2009!

Η μεθόδευση Γεωργίου συγκάλυψε αναίσχυντα το σκάνδαλο των Swaps του Σημίτη που έπρεπε να φανούν στο έλλειμμα του 2009 και εκεί να αποκαλυφθεί όλη η μεθόδευση που κατέστρεψε την Ελλάδα. 

Αντ’ αυτού ο Γεωργίου φρόντισε και κάλυψε τις μεθοδεύσεις Σημίτη, ο υπέρογκος δανεισμός από το ΔΝΤ που εξόργισε ακόμα και επιτελείς του ταμείου, εξαφάνισε τα swaps που έληγαν το 2010 και το 2011. Με την πολιτική καθοδήγηση του Παπακωνσταντίνου που βρέθηκε από το πουθενά Υπουργός Οικονομικών, ενώ την μαύρη περίοδο σύναψης των Swaps ήταν ο στενός συνεργάτης του Κώστα Σημίτη. 

Φυσικά ο «Ευρωπαϊστής» Γεωργίου δεν παρέδωσε ποτέ στην Κομισιόν τα στοιχεια για τα Swaps ώστε να ολοκληρωθεί η δικαστική έρευνα κατά της Goldman Sachs.

Έπειτα ήλθε ο Σαμαράς, ο μέγας ευεργετης του Σημίτη που ξέπλυνε όχι μόνον το ΠΑΣΟΚ αλλά προσωπικά τον Γεωργίου από τις ποινικές του ευθύνες. 

Από κοντά και ο κύριος Αλέξης Τσίπρας και ο συγκυβερνήτης του, ο Πάνος Καμμένος, οι οποίοι κατακεραύνωναν το εθνικό έγκλημα, έστησαν δύο επιτροπές στη Βουλή, που το ανέδειξαν και υπέγραψαν κατόπιν και με τα δύο χέρια τα παραποιημένα στοιχεία.

Το χειρότερο;;; Ο νυν πρωθυπουργός δήλωσε προσφάτως ότι θα υπερασπισθεί τον Γεωργίου σε ενδεχόμενη δίκη!! Αυτό δεν είναι απλά θράσος... Αυτό είναι " η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι" μπροστά στην εξουσία και στα " μπράβο " των δανειστών!

 Όχι, δεν είναι απλά απατεώνες... 

Είναι κυριολεκτικά ΠΡΟΔΟΤΕΣ

Από το «λεφτά υπάρχουν» στο «τέρμα η λιτότητα»: Μια… ΕΛΣΤΑΤ δρόμος!

13/08/2016

Της Σοφίας Βούλτεψη

Η υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ και της διόγκωσης των στατιστικών στοιχείων είναι ένα φάντασμα που πλανάται πάνω από τη χώρα από το Φθινόπωρο του 2010.

Επανήλθε στις αρχές του μήνα, όταν το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου αναίρεσε το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών που αφορούσε τον πρώην πρόεδρο της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής Ανδρέα Γεωργίου, με αποτέλεσμα να παραπέμπεται και πάλι για νέα κρίση στο Συμβούλιο Εφετών και για το κακούργημα της ψευδούς βεβαίωσης, πλέον του πλημμεληματικού χαρακτήρα αδικήματος της παράβασης καθήκοντος για το οποίο ήδη έχει παραπεμφθεί.

Η ψευδής βεβαίωση αφορά σε αυτό καθαυτό το ύψος του ελλείμματος, όπως ανακοινώθηκε το Φθινόπωρο του 2010, όταν η ΕΛΣΤΑΤ έστειλε τα στοιχεία στη Eurostat.

Από το 2010 μέχρι σήμερα έχουν συμβεί σχεδόν τα πάντα: Οι αποκαλύψεις από τα πρώην μέλη του Δ.Σ., οι καταγγελίες του Συλλόγου των Εργαζομένων, η μηνυτήρια αναφορά του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, η έρευνα από τον τότε οικονομικό εισαγγελέα κ. Πεπόνη, καταθέσεις, μια εξεταστική-παρωδία από τη Βουλή, τον Μάρτιο του 2012, ένα βούλευμα και άπειρες δηλώσεις.

Το θέμα ξεκίνησε ως πολιτικό – για την ακρίβεια ως θέμα πολιτικής χειραγώγησης – και τελικά κατέληξε σε ποινικό.

Χωρίς, όμως, να χάνει την πολιτική του διάσταση, που με το πέρασμα των χρόνων έγινε άκρως διδακτική, καθώς αποδεικνύει πως όλοι οι επίδοξοι νομείς της εξουσίας κάνουν το ίδιο πράγμα.

Ποιο; Μα αυτό που έκαναν οι κύριοι Γ. Παπανδρέου και Αλ. Τσίπρας, κοροϊδεύοντας και υφαρπάζοντας την ψήφο του ίδιου λαού με τα ίδια ψέματα.

Δηλαδή, βίοι παράλληλοι.

Ο κ. Παπανδρέου πήρε τις εκλογές του 2009 με το «λεφτά υπάρχουν» (όποια εξήγηση και αν προσπαθεί να δώσει έκτοτε, στα αυτιά του λαού το μόνο που έφτασε ήταν ότι «λεφτά υπάρχουν»).

Ο κ. Τσίπρας πήρε τις εκλογές του 2015 (και τις δύο) με το «τέρμα στη λιτότητα» (δηλαδή… λεφτά υπάρχουν!)

Ο κ. Παπανδρέου, όταν βρέθηκε στην εξουσία, έπρεπε με κάποιον τρόπο να εξηγήσει ότι λεφτά δεν υπήρχαν και να ρίξει τις ευθύνες σε άλλους – αναζήτησε δηλαδή εξωτερικό εχθρό.

Και τον βρήκε στο θηριώδες έλλειμμα του 15,4% που κατασκευάστηκε με την ένταξη στο έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης των ελλειμμάτων των ΔΕΚΟ. Μπορούσε πια να υποστηρίξει πως έφταιγαν οι προηγούμενοι και πως ο ίδιος δεν γνώριζε τα πραγματικά στοιχεία όταν υποστήριζε πως «λεφτά υπάρχουν».

Μετά τη διαβεβαίωση ότι «λεφτά υπάρχουν» μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούσε να δικαιολογήσει το πρώτο Μνημόνιο, τα πρώτα σκληρά μέτρα και την έλευση στη χώρα της τρόικας και του ΔΝΤ.

Ο κ. Τσίπρας, έπρεπε με τη σειρά του να εξηγήσει γιατί, παρά τα διάφορα ηρωικά περί νταουλιών και σχισίματος του μνημονίου ντάλα μεσημέρι, έπρεπε να πάρει ακόμη πιο σκληρά μέτρα και να υπογράψει άλλα δύο μνημόνια.

Αναζήτησε κι’ αυτός εξωτερικό εχθρό και τον βρήκε: Στους προηγούμενους που δεν έκλεισαν την αξιολόγηση για να μπορέσει να κυβερνά αυτός ανενόχλητος, στη διαπλοκή, στη μιντιοκρατία, στην ολιγαρχία, στους δημοσιογράφους και γενικά σε όσους δεν συμφωνούν μαζί του.

Με λίγα λόγια, Παπανδρέου και Τσίπρας είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Γι’ αυτό και ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είπαν λέξη για τις τελευταίες εξελίξεις στο θέμα της ΕΛΣΤΑΤ – αν και με το γνωστό του θράσος ο κ. Παππάς σε συνέντευξή του («Επένδυση», 6 Αυγούστου) δήλωσε πως «υποχρεούνται όλα τα κόμματα να τοποθετηθούν»!

Και γιατί δεν τοποθετείται το δικό του το κόμμα; Γιατί ο ίδιος δεν λέει κάτι παραπάνω από μερικές αοριστίες;

Ας τοποθετηθούμε, λοιπόν:

Το χρονικό που αποδεικνύει τη συμπαιγνία

-Ο κ. Παπανδρέου κέρδισε τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 με το «λεφτά υπάρχουν». Ακολούθησαν έξι με επτά μήνες απραξίας και καταστροφικών δηλώσεων, που εύλογα μετέτρεψαν την κρίση χρέους σε κρίση δανεισμού. Ήταν το αναγκαίο διάστημα χρονικής «απομάκρυνσης» από το «λεφτά υπάρχουν», καθώς μετά από τόσες προεκλογικές υποσχέσεις δεν θα ήταν δυνατόν να δικαιολογηθεί μια τόσο απότομη στροφή προς την πραγματικότητα. Τα ίδια δηλαδή με τον κ. Τσίπρα, που πέρασε τους πρώτους έξι μήνες δήθεν διαπραγματευόμενος και κατέληξε να αφήσει τη χώρα χωρίς πρόγραμμα, απροστάτευτη, στα τέλη του Ιουνίου 2015 – με τα γνωστά αποτελέσματα: Capital Controls, δημοψήφισμα και ένα επαχθέστερο τρίτο μνημόνιο, το οποίο ακολουθήθηκε από ένα τέταρτο συμπληρωματικό μνημόνιο, ακόμη πιο επαχθές.

-Τον Φεβρουάριο του 2010 – και ενώ είχε πια δρομολογηθεί η είσοδος της χώρας σε καθεστώς μνημονιακής επιτροπείας με την παρουσία του ΔΝΤ – ο τότε υπουργός των Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου κατέθεσε νομοσχέδιο που προέβλεπε μόνιμο εκπρόσωπο της Eurostat ή της στατιστικής αρχής άλλης χώρας της ΕΕ στο Συμβούλιο του Ελληνικού Στατιστικού Συστήματος που επρόκειτο να συσταθεί για να γνωμοδοτεί για την ποιότητα των στατιστικών στοιχείων της ελληνικής οικονομίας. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στις 6 Μαρτίου 2010 και η στατιστική υπηρεσία (ΕΣΥΕ μέχρι τότε) μετετράπη σε Ανεξάρτητη Αρχή και μετονομάστηκε σε Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ), εποπτευόμενη από την Βουλή των Ελλήνων, η Διάσκεψη των Προέδρων της οποίας διόριζε πλέον τον Πρόεδρο και τέσσερα από τα μέλη του επταμελούς Δ.Σ. (πράγμα το οποίο έπραξε, υπερψηφίζοντας την πρόταση του υπουργού των Οικονομικών, με ισχυρή πλειοψηφία – σχεδόν ομοφωνία – 4/5 και χωρίς να ελέγξει, όπως αποδεικνύεται, τίποτε).  Τα υπόλοιπα τρία μέλη προτείνονται και διορίζονται ως εξής: Ένα από τον υπουργό Οικονομικών, ένα από την Τράπεζα της Ελλάδος και ένα από τον Σύλλογο των Υπαλλήλων.

-Ο ιδρυτικός νόμος της ΕΛΣΤΑΤ (Ν. 3832/2010), προέβλεπε ότι οι αποφάσεις της έπρεπε να είναι προϊόν συλλογικού οργάνου και τα στοιχεία έπρεπε να επικυρώνονται από τα μέλη του Δ.Σ. Δηλαδή, ο Πρόεδρος δεν είχε δικαίωμα να στείλει στοιχεία χωρίς την προβλεπόμενη από τον νόμο επικύρωση.

-Στις 29 Ιουνίου 2010 ανακοινώθηκε ότι για την θέση του Προέδρου της «Αρχής» επελέγη το στέλεχος του ΔΝΤ Ανδρέας Γεωργίου, μέχρι τότε αναπληρωτής προϊστάμενος του Τμήματος Στατιστικής του ΔΝΤ, αντιπρόεδρος ο Ν. Λογοθέτης, στέλεχος του ιδιωτικού τομέα και μέλη οι Ζωή Γεωργαντά, καθηγήτρια Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο της Μακεδονίας, Α. Φιλίππου, καθηγητής Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο Πατρών και πρώην υπουργός Παιδείας και βουλευτής στην Κύπρο.

-Στις 4 Αυγούστου 2010, ο κ. Παπακωνσταντίνου παρουσίασε τον κ. Γεωργίου στους υπαλλήλους της ΕΛΣΤΑΤ, ξεκαθαρίζοντας πως το στέλεχος του ΔΝΤ παραιτήθηκε από την θέση του για να αναλάβει καθήκοντα στην Ελλάδα.

-Έκτοτε, η νέα Αρχή αφήνεται στην ησυχία της και, όπως αποδείχθηκε, στα «μαγειρέματά» της.  Με αποτέλεσμα, να στείλει τα στοιχεία για την ελληνική οικονομία στη Eurostat με την τότε κυβέρνηση να διαρρηγνύει τα ιμάτιά της ότι… δεν γνώριζε τι στοιχεία εστάλησαν, διότι «η Αρχή είναι πλέον εντελώς ανεξάρτητη»!

-Η αλήθεια είναι πως  το Δ.Σ. της ΕΛΣΤΑΤ συνεδρίασε μία φορά τον Αύγουστο του 2010, όταν συνήλθε σε σώμα, και άλλη μία τον Οκτώβριο του 2010, όταν και διαπιστώθηκαν οι διαφωνίες ως προς την αλλαγή της μεθοδολογίας με σκοπό την εισαγωγή των ελλειμμάτων των ΔΕΚΟ στο έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης.

-Στις 30 Σεπτεμβρίου του 2010, ο κ. Παπανδρέου, μιλώντας με δημοσιογράφους, είπε πως μέχρι το τέλος του έτους (του… 2010) θα συνιστούσε εξεταστική επιτροπή για τα «greek statistics». Είπε επίσης ότι θα διερευνάτο και η περίοδος 2001-2004, ώστε να συμπεριληφθούν και οι συναλλαγές με την Γκόλντμαν Ζακς και τα περίφημα swaps. Αλλά στις 15 Οκτωβρίου, από το βήμα της Βουλής, ο κ. Παπανδρέου ξεκαθάρισε πως «το επίκεντρο της εξεταστικής επιτροπής για την οικονομία πρέπει να είναι η περίοδος 2007 -2009, περίοδος που η διακυβέρνηση της Ν.Δ επέφερε βαρύτατο πλήγμα στη χώρα»!

-Ενόψει των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών του Φθινοπώρου 2010, τις οποίες ο κ. Παπανδρέου ήθελε οπωσδήποτε να κερδίσει ως μια δεύτερη επιβεβαίωση της εξουσίας του στην κάλπη (άλλη μια ομοιότητα με τον κ. Τσίπρα), κυβέρνηση και ΕΛΣΤΑΤ τηρούσαν σιγή ιχθύος όσον αφορά στα στοιχεία που θα στέλνονταν στην Eurostat. Υπενθυμίζω ότι τότε ο κ. Παπανδρέου είχε καταφύγει στο γνωστό τέχνασμα περί προκήρυξης εθνικών εκλογών, ένα εκβιαστικό δίλημμα που έθεσε προκειμένου να εμφανίσει τις περιφερειακές εκλογές ως ανανέωση της (κουρελιασμένης) εντολής που είχε λάβει τον Οκτώβριο του 2009.

-Η ίδια η Eurostat, με επικεφαλής τον κ. Ραντερμάχερ, που αργότερα έδωσε μάχες υπέρ του κ. Γεωργίου, δημοσιοποίησε, στις 22 Οκτωβρίου 2010, τα στοιχεία όλων των χωρών, πλην… Ελλάδος! Σε όλο αυτό το διάστημα, από την κυβέρνηση ως την ΕΛΣΤΑΤ και τη Eurostat, έκαναν όλοι τον ψόφιο κοριό, κωφεύοντας στα επανειλημμένα αιτήματα δημοσιοποίησης των στοιχείων που είχαν δοθεί.

-Αν το έλλειμα δεν είχε αναθεωρηθεί προς τα πάνω, θα έπρεπε, βάσει του (πρώτου) Μνημονίου, να εξοικονομηθούν 8 δις ευρώ. Μετά την αναθεώρηση, όμως, βρεθήκαμε να ψάχνουμε για άλλα 6 δις ευρώ! Είναι προφανές πως αυτός ήταν ο σκοπός. Και είναι επίσης προφανές πως όλοι γνώριζαν: Από την Κύπρο, όπου βρέθηκε εκείνη την περίοδο, ο κ. Παπακωνσταντίνου δήλωσε πως η αναθεώρηση του ελλείμματος θα ξεπεράσει το 15%. Και στις 25 Οκτωβρίου 2010, ο κ. Παπανδρέου είχε αναφέρει σε διακαναλική συνέντευξη πως «δεν θα ληφθούν άλλα μέτρα, εκτός και αν το έλλειμμα ξεπεράσει το 15%, οπότε», όπως είπε, «δεν θα φταίμε εμείς, αλλά οι προηγούμενοι». (Επομένως και γνώριζαν τη μεθόδευση και είχαν βρει τον εξωτερικό εχθρό, δηλαδή την προηγούμενη κυβέρνηση Καραμανλή).

-Η Eurostat έδωσε στη δημοσιότητα τα στοιχεία για την ελληνική οικονομία ακριβώς την επομένη του δεύτερου γύρου των περιφερειακών εκλογών, δηλαδή στις 15 Νοεμβρίου 2010. Και τότε, αφού οι Έλληνες είχαν δώσει άλλη μια νίκη στον κ. Παπανδρέου, πληροφορήθηκαν πως το έλλειμμα για το 2009 είχε φθάσει στο 15,4%! Η κυβέρνηση Παπανδρέου εξέφρασε την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι (δι’ αυτού του τρόπου), η Eurostat ήρε τις επιφυλάξεις της για τα ελληνικά στοιχεία, επιφυλάξεις οι οποίες είχαν διατυπωθεί με την ευκαιρία της πρώτης κοινοποίησης στοιχείων, στις 22 Απριλίου 2010 (δηλαδή πριν γίνουν οι αλλαγές στην ΕΛΣΤΑΤ), όταν το έλλειμμα εμφανιζόταν στο 13,6%.

-Αυτό είχε ως συνέπεια και την αναθεώρηση προς τα πάνω του δημόσιου χρέους – στο 126,8% του ΑΕΠ (έναντι 115,1% τον Απρίλιο του 2010).

-Σε ανακοίνωσή του της 15^ης Νοεμβρίου 2010, το υπουργείο των Οικονομικών πανηγυρίζει για το… «μέγεθος του δημοσιονομικού εκτροχιασμού της χώρας», καθώς και για την αλλαγή της μεθοδολογίας (ένταξη των ελλειμμάτων των ΔΕΚΟ), ως αποτέλεσμα της «σκληρής δουλειάς» και της «καλής συνεργασίας» μεταξύ της Eurostat και  της νεοσύστατης ανεξάρτητης Ελληνικής Στατιστική Αρχής και «όλων των εμπλεκόμενων φορέων στη παροχή δημοσιονομικών στατιστικών». (Ποιοι ήσαν άραγε αυτοί οι «εμπλεκόμενοι φορείς»;). 

Η ανακοίνωση καταλήγει με μια… υπόσχεση: «Με αυτά τα δεδομένα συνεχίζεται, αλλά από μια νέα αφετηρία για το 2010, η προσπάθεια για την επίτευξη των μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών στόχων του Προγράμματος και τη δραστική μείωση του ελλείμματος έως το 2014. Η μείωση αυτή του ελλείμματος τα επόμενα χρόνια θα γίνει με ισορροπημένο και δίκαιο τρόπο και σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα. Δεν θα γίνει με περαιτέρω περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, ούτε με αυξήσεις φόρων πέρα από αυτές στις οποίες έχουμε ήδη δεσμευτεί. Θα γίνει κυρίως από τον εξορθολογισμό στις δαπάνες του κράτους, ώστε τα χρήματα του φορολογούμενου να πιάνουν τόπο»!

-Την ίδια μέρα (15 Νοεμβρίου 2010, επομένη δεύτερου γύρου αυτοδιοικητικών εκλογών και ανήμερα της ανακοίνωσης του ελλείμματος) φθάνει στην Αθήνα και η τρόικα.

-Στις 17 Νοεμβρίου 2010, ο κ. Παπακωνσταντίνου συναντήθηκε με τους εκπροσώπους της τρόικας και ελήφθησαν οι τελικές αποφάσεις για τον νέο προϋπολογισμό. Όπως γίνεται γνωστό από «ανώτατο παράγοντα του ΥΠΟΙΚ», «η επιπλέον δημοσιονομική προσαρμογή, μετά την αναθεώρηση από τη Eurostat των στοιχείων για το έλλειμμα, θα γίνει εξ ολοκλήρου το 2011 και το έλλειμμα πρέπει να μειωθεί από τα 22 δις ευρώ στα 17 δις ευρώ. Δεδομένου ότι, το μνημόνιο προβλέπει ήδη μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος ύψους 9,15 δις ευρώ, στον νέο προϋπολογισμό αναμένεται να υπάρξουν πρόσθετα μέτρα ύψους 3,5- 4 δις ευρώ».

-Στις 18 Νοεμβρίου 2010 (αφού δηλαδή ολοκληρώθηκαν οι αυτοδιοικητικές εκλογές και ανακοινώθηκε το θηριώδες έλλειμμα) κατατέθηκε ο προϋπολογισμός για το 2011.

-Την ίδια μέρα, στην ομιλία του στο υπουργικό συμβούλιο, ο κ. Παπανδρέου αναφέρει πως με την πρόσφατη και οριστική αποτίμηση των ελλειμμάτων του 2009, «άλλαξε η αφετηρία», καθώς «το 2009, το έλλειμμα δεν ήταν 32 δισεκατομμύρια ευρώ, όπως πιστεύαμε, αλλά 36,2 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή, ήταν το έλλειμμα 15,4% του ΑΕΠ, αντί 13,6%». Και επομένως, όπως λέει, «η προσπάθεια φέτος πρέπει να είναι μεγαλύτερη από την προβλεπόμενη». (Επομένως, είναι σαφές πως αναζητούσε τη νομιμοποιητική βάση για την εφαρμογή επιπλέον μέτρων).

-Σημειώστε πως μέχρι τότε, μπορεί να είχαμε μπει στον μηχανισμό στήριξης, αλλά δεν είχε ληφθεί κανένα μέτρο. Ο κ. Παπανδρέου είχε κάνει τις γνωστές ανακοινώσεις από το Καστελόριζο στις 23 Απριλίου 2010 και το μνημόνιο είχε υπογραφεί τον Μάιο του 2010, πλην όμως οι Έλληνες δεν είχαν ακόμη καταλάβει τίποτε. Επομένως, έπρεπε να δημιουργηθεί η νομιμοποιητική βάση για το πρώτο Μεσοπρόθεσμο με τα πρώτα σκληρά μέτρα, που ήλθε στη Βουλή τον Δεκέμβριο του 2010. Ο κ. Παπανδρέου μπορούσε πια να πει «δεν φταίμε εμείς, αλλά οι άλλοι».

-Στις 19 Νοεμβρίου 2010 – και ενώ είχαν δοθεί τα στοιχεία και είχε ανακοινωθεί το έλλειμμα – η κυβέρνηση ανέθεσε σε εταιρία ορκωτών λογιστών την μελέτη των στοιχείων των ΔΕΚΟ, υπό τον γενικό τίτλο «Συγκέντρωση, κωδικοποίηση και ανάλυση χρηματοοικονομικών στοιχείων επιλεγμένων ΔΕΚΟ». Γεγονός που αποδεικνύει πως κάτι τέτοιο δεν υπήρχε όταν τα ελλείμματά τους εντάχθηκαν στο έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης.

-Παράλληλα, τον Δεκέμβριο του 2010, ο κ. Παπακωνσταντίνου ενέταξε στο πολυνομοσχέδιο για την αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, το οποίο συζητήθηκε στην Βουλή με την διαδικασία του κατεπείγοντος, το άρθρο 11, που προέβλεπε μεταφορά όλων των αρμοδιοτήτων στο επικεφαλής της στατιστικής υπηρεσίας και πλήρη υπαγωγή των πάντων στον Πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ! Δηλαδή, μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο, άλλαξε το νόμο για την ΕΛΣΤΑΤ που ο ίδιος είχε φέρει προς ψήφιση τον Μάρτιο του 2010. Η δε μεταφορά όλων των αρμοδιοτήτων στον κ. Γεωργίου ήταν καθαρά «ελληνική» απόφαση, καθώς σε σχετικό ερώτημα-non paper που είχε αποστείλει στη Eurostat ο επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, ρωτώντας αν είναι σκόπιμη η ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του, η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία είχε απαντήσει πως αυτό «είναι θέμα της Ελλάδας και δεν υπεισέρχεται σε θέματα εθνικής κυριαρχίας».

-Στις 27 Σεπτεμβρίου του 2011, είχαμε την καρατόμηση των έξι μελών του Δ.Σ. της ΕΛΣΤΑΤ (όλων πλην του Προέδρου) μέσω νομοθετικής ρύθμισης. Νωρίτερα, στις 19 Σεπτεμβρίου, είχαμε τις γνωστές αποκαλύψεις των μελών του Δ.Σ. της Αρχής περί τεχνητής διόγκωσης του ελλείμματος και για το γεγονός ότι στην ΕΛΣΤΑΤ ισχύει η ενός ανδρός αρχή. 

Την ίδια μέρα, ο οικονομικός εισαγγελέας κ. Πεπόνης είχε διατάξει προκαταρκτική εξέταση προκειμένου να διαπιστωθεί η βασιμότητα των ισχυρισμών τους, την οποία είχε αναλάβει εισαγγελέας πρωτοδικών κ. Πόπη Παπανδρέου. 

Το σοκ υπήρξε τόσο μεγάλο, που ο κ. Παπανδρέου ακύρωσε το ταξίδι του στις ΗΠΑ. 

Αποκαλύφθηκε τότε ότι τα μέλη του Δ.Σ., τα οποία είχαν εγκριθεί από τα 4/5 της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής, είχαν ουσιαστικά καταργηθεί, δεν συνεδρίαζαν, δεν συμφωνούσαν, δεν έλαβαν μέρος στον προσδιορισμό του ελλείμματος.

-Τότε έγινε γνωστό ότι τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2010, σημειώθηκαν θυελλώδεις συνεδριάσεις του Δ.Σ. της ΕΛ.ΣΤΑΤ, στη διάρκεια των οποίων ο πρόεδρος Α. Γεωργίου αρνείτο πεισματικά να εντάξει στην ημερήσια διάταξη των συνεδριάσεων αυτών το σοβαρό θέμα του ελλείμματος.

 Τελικά, στις 8 Οκτωβρίου 2010, το θέμα που κυριάρχησε ήταν το αναθεωρημένο έλλειμμα (15,4% τελικά), οπότε και ο πρόεδρος ενημέρωσε πως στον υπολογισμό του ελλείμματος θα εντάσσονταν στοιχεία από τις ΔΕΚΟ και άλλους φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, χωρίς να παράσχει οποιαδήποτε εξήγηση – πράγμα το οποίο και έκανε χωρίς απόφαση της Αρχής, λόγω των έντονων διαφωνιών των μελών του Δ.Σ.

-Τον Οκτώβριο του 2011, η ΕΛΣΤΑΤ μείωσε το ΑΕΠ του 2010 κατά 2,9 δις ευρώ, με αποτέλεσμα να αυξηθεί το χρέος κατά 4 δις ευρώ και το έλλειμμα κατά 300 εκ ευρώ.

-Στις 22 Νοεμβρίου του 2011, η Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής δέχθηκε σε ακρόαση τον επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ κ. Γεωργίου και απέρριψε το αίτημά του για αλλαγή του Κανονισμού της Αρχής, απαιτώντας να προηγηθεί η τοποθέτηση μελών του Δ.Σ. Δηλαδή, δύο μήνες μετά την απομάκρυνση των προηγουμένων, η ΕΛΣΤΑΤ πορευόταν χωρίς Δ.Σ. και ο επικεφαλής της έκανε ό,τι ήθελε.

-Τον Δεκέμβριο του 2011, μετά από μηνυτήρια αναφορά του Δικηγορικού Συλλόγου, την υπόθεση ανέλαβε ο τότε οικονομικός εισαγγελέας κ. Πεπόνης, ο οποίος στις 23 Ιανουαρίου έστειλε τον φάκελο στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου, και από εκεί έφθασε στη Βουλή την 1^η Φεβρουαρίου 2012. Το γεγονός προκάλεσε μεγάλη αναταραχή και η τότε κυβέρνηση (λόγω των καταγγελιών των οικονομικών εισαγγελέων Πεπόνη και Μουζακίτη για παρεμβάσεις στο έργο τους) έθεσε στο στόχαστρο τους συγκεκριμένους εισαγγελείς.

 Το ερώτημα περί αντικατάστασης ή μη των οικονομικών εισαγγελέων, τον Ιανουάριο του 2012 από τον τότε υπουργό Δικαιοσύνης, «συνέπεσε» με την διαβίβαση του φακέλου για την ΕΛΣΤΑΤ στη Βουλή.

-Στις 9 Φεβρουαρίου 2012, σύσσωμη η Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ κατέθεσε αίτημα για εξεταστική επιτροπή (προφανώς με σκοπό να φορτωθούν όλα τα δεινά στην προηγούμενη κυβέρνηση, όπως άλλωστε και τελικώς συνέβη).

-Την ίδια μέρα, το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο απέρριψε το ερώτημα του υπουργού Δικαιοσύνης για αντικατάσταση των οικονομικών εισαγγελέων με ψήφους 7 έναντι 4 και αυτοί παρέμειναν στις θέσεις τους.

-Στις 22 Φεβρουαρίου 2012, διεξήχθη στη Βουλή η περίφημη συζήτηση για την σύσταση εξεταστικής επιτροπής (μετά από την γνωστή παραπλανητική πρόταση 111 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ) για τα στατιστικά στοιχεία.

-Στις 28 Φεβρουαρίου 2012 – και ενώ ο κ. Γεωργίου είχε καταθέσει στον οικονομικό εισαγγελέα με την ιδιότητα του υπόπτου – άλλαξε και πάλι ο νόμος για την ΕΛΣΤΑΤ, ως αποτέλεσμα των πιέσεων από την Κομισιόν και τη Eurostat. Βάσει της νέας διάταξης, ο πρωθυπουργός δεσμεύεται να καταστήσει τον πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ υπόλογο στο ελληνικό κοινοβούλιο, αλλά δεσμεύεται επίσης «να άρει την ανάγκη να διαβουλεύεται με το κοινοβούλιο σχετικά με τον Κανονισμό Λειτουργίας και Διαχείρισης της ΕΛΣΤΑΤ»!

-Η εξεταστική επιτροπή – οπερέτα, πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2012 στο άψε-σβήσε και το πόρισμά της υπήρξε η επιτομή της μονομέρειας:

 Καμιά αναφορά στην ταμπακιέρα και καμιά σχέση με τη δικογραφία που διαβιβάστηκε στη Βουλή. Βγήκαν όλοι λάδι και η επιτροπή επέρριψε όλες τις ευθύνες στην κυβέρνηση Καραμανλή. Οι μαρτυρικές καταθέσεις σχετικά με τη δράση της ΕΛΣΤΑΤ απλά δεν ελήφθησαν υπόψη. Στην Επιτροπή δεν έλαβαν μέρος η Νέα Δημοκρατία και το ΚΚΕ, ενώ στη συνέχεια αποχώρησαν και άλλοι βουλευτές.

-Στις 22 Ιανουαρίου 2013, η δικογραφία διαβιβάζεται στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών από το Γραφείο του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος. Την ίδια ημέρα ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά τριών προσώπων και κατά παντός υπευθύνου για ψευδή βεβαίωση κατά συναυτουργία εις βάρος του Δημοσίου, υπό την ιδιαζόντως επιβαρυντική περίσταση της ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας του αντικειμένου του εγκλήματος και για παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση. Η δικογραφία διαβιβάστηκε στον ανακριτή του 5ου Ειδικού Τμήματος Αθηνών με παραγγελία διενέργειας κύριας ανάκρισης. 

Μετά το πέρας αυτής, η δικογραφία επεστράφη στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών την 22.7.2013 και αφού έλαβε ειδικό αριθμό, την 24.7.2013 υποβλήθηκε στην Εισαγγελία Εφετών Αθηνών.

-Ωστόσο ο κ. Γεωργίου συνέχισε το «έργο» του και τον Ιούνιο του 2013 ζήτησε από τα στελέχη της υπηρεσίας να υπογράψουν έγγραφο εμπιστευτικότητας, η οποία κατά τη γνώμη του μπορούσε να επεκτείνεται και ενώπιον δικαστικών αρχών, παρά το γεγονός (ή μήπως ακριβώς γι’ αυτό;) είχε υποβληθεί το εισαγγελικό αίτημα δίωξής του.

-Στις 26 Μαΐου 2015, ο εισαγγελέας Εφετών πρότεινε στο Συμβούλιο Εφετών να τεθεί στο αρχείο η δικογραφία σχετικά με την καταγγελία περί τεχνητής διόγκωσης του δημοσίου ελλείμματος από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) το 2009, αναφέροντας πως δεν προκύπτουν ενδείξεις για την διάπραξη αξιόποινων πράξεων, σε βάρος του επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέα Γεωργίου και των στελεχών της κατά την επίμαχη περίοδο. 

Αντίστοιχη εισαγγελική πρόταση είχε διατυπωθεί προς το Συμβούλιο Εφετών και έναν περίπου χρόνο νωρίτερα, αλλά δεν είχε γίνει δεκτή από τους εφέτες, οι οποίοι αποφάνθηκαν πως απαιτείται περαιτέρω ανακριτική έρευνα. Έτσι, η δικογραφία για την ΕΛΣΤΑΤ είχε επιστρέψει στην 5η ειδική ανακρίτρια, που την χειρίστηκε με εντολή του Συμβουλίου να προβεί σε συγκεκριμένες ανακριτικές πράξεις. Σημειώνεται ότι η δικαστική λειτουργός που χειρίστηκε την έρευνα, έχει διωχθεί πειθαρχικά για χειρισμούς της στην υπόθεση, μετά από καταγγελίες του πρώην μέλους του Δ.Σ. της ΕΛΣΤΑΤ κ. Ζωής Γεωργαντά.

-Τον Ιούνιο του 2015, είχαμε νέα εξεταστική επιτροπή στη Βουλή που «διερεύνησε» τις συνθήκες υπαγωγής της χώρας στα μνημόνια, οπότε το θέμα της ΕΛΣΤΑΤ επανήλθε με νέες καταθέσεις.

-Στις 2 Ιουνίου 2015, με υπογραφή Βαρουφάκη, προκηρύσσεται η θέση του προέδρου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για 5ετή θητεία.

-Τον Ιούλιο του 2015, ο κ. Γεωργίου με βούλευμα παραπέμφθηκε να δικαστεί ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. 

Το εν λόγω αδίκημα για το οποίο παραπέμφθηκε ο κ. Γεωργίου, συνίστατο στο ότι δεν παραιτήθηκε από την προηγούμενη υπαλληλική του θέση που κατείχε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επί 21χρόνια και στην παράνομη διατήρησή της, παράλληλα μ' αυτή του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ, κάτι το οποίο παραβιάζει νομοθετικό πλαίσιο που προβλέπει την υποχρεωτική πλήρη και αποκλειστική απασχόληση του επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ. Με το ίδιο βούλευμα ο κ. Γεωργίου, καθώς και δύο ακόμα στελέχη της ΕΛΣΤΑΤ, οι Κωνσταντίνος Μολφέτας και Αθανασία Ξενάκη, δεν παραπέμφθηκαν για το κακουργηματικού χαρακτήρα αδίκημα της ψευδούς βεβαίωσης που αφορούσε την τεχνητή διόγκωση του χρέους του 2009. 

Ακόμη, με το ίδιο βούλευμα αποβλήθηκαν από πολιτικώς ενάγοντες ο πρώην αντιπρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ Νίκος Λογοθέτης και το πρώην μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΛΣΤΑΤ Ζωή Γεωργαντά, των οποίων οι καταγγελίες είχαν οδηγήσει στο ξέσπασμα του σκανδάλου.

-Στις 14 Σεπτεμβρίου 2015, η τότε αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου (σήμερα εισαγγελέας) Ξένη Δημητρίου άσκησε αναίρεση στο υπ’ αριθμ. 1149/2015 βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου, με το οποίο ο πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) Ανδρέας Γεωργίου παραπέμφθηκε να δικαστεί ενώπιον Τριμελούς Εφετείου Αθηνών για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος, ζητώντας να παραπεμφθεί ο κ. Γεωργίου και για το κακούργημα της ψευδούς βεβαίωσης.

-Την 1^η Αυγούστου 2016, το ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου, με την υπ΄ αριθμ. 1331/2016 απόφασή του, έκανε δεκτή εν μέρει την αναίρεση που είχε ασκήσει η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου όταν είχε το βαθμό της αντεισαγγελέως του ανώτατου δικαστηρίου κατά του υπ΄ αριθμ. 1149/2015 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών που αφορούσε τον πρώην πρόεδρο της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) Ανδρέα Γεωργίου, με αποτέλεσμα να παραπέμπεται και πάλι για νέα κρίση στο Συμβούλιο Εφετών και για το κακούργημα της ψευδούς βεβαίωσης, πλέον του πλημμεληματικού χαρακτήρα αδικήματος της παράβασης καθήκοντος για το οποίο ήδη έχει παραπεμφθεί. Η υπόθεση θα κριθεί και πάλι στο Συμβούλιο Εφετών.

Οι παραβιάσεις δια γυμνού οφθαλμού

-Παραβιάστηκε ο ιδρυτικός νόμος της ΕΛΣΤΑΤ, που προέβλεπε πως όλες οι αποφάσεις της πρέπει να είναι προϊόν συλλογικού οργάνου.

-Η έρευνα για τις εταιρίες ειδικού σκοπού έγιναν από μια ιδιωτική εταιρία, την KPMG και όχι από την ΕΛΣΤΑΤ, αλλά η έκθεση της εταιρίας αυτής συμπεριελήφθη αυτούσια στα στοιχεία που έστειλε η Στατιστική Υπηρεσία. Η ανάθεση νέας έρευνας σε εταιρία ορκωτών λογιστών έγινε μετά την αναθεώρηση του ελλείμματος στο 15,4% και αφού είχαν συνυπολογιστεί τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ.

-Παραβιάστηκε (το πιο σημαντικό, όπου στηρίζεται και η κατηγορία της ψευδούς βεβαίωσης) ο ευρωπαϊκός κανόνας του 50% για τις ΔΕΚΟ. Σύμφωνα με αυτόν, το έλλειμμα μιας ΔΕΚΟ μπαίνει στο έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης εφόσον τα έσοδά της από πωλήσεις του αγαθού ή της υπηρεσίας που προσφέρει, δεν καλύπτουν τουλάχιστον το 50% των λειτουργικών της δαπανών. Ωστόσο, τέτοια στοιχεία δεν υπήρχαν και παρ’ όλα αυτά τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ συμπεριελήφθησαν (με τα γνωστά αποτελέσματα της διόγκωσης του ελλείμματος).

Όλα αυτά οδήγησαν σε τουλάχιστον δύο ολέθριες, μοιραίες και παράνομες αποφάσεις:

Την αναθεώρηση προς τα πάνω του ελλείμματος και του χρέους και την αναθεώρηση προς τα κάτω του ΑΕΠ.

Και η υπόθεση συνεχίζεται…

http://www.elzoni.gr/html/ent/359/ent.65359.asp

Σέβας στα πρώην στελέχη της ΕΛΣΤΑΤ που κατάφεραν με τον αγώνα τους να ελπίζει ο ελληνικός λαός στη δικαίωση της αλήθειας

Ο Γιώργος Παπανδρέου σε κάθε δήλωσή του για το θέμα των παραποιημένων στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ, αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι να κάνει την παραμικρή αναφορά στους καταγγέλλοντες από τον Οκτώβριο του 2010 το εθνικό αυτό έγκλημα!

Τα πρώην στελέχη της ΕΛΣΤΑΤ, Ζωή Γεωργαντά, Ν.Λογοθέτης και Ν. Στρόμπλος τεχνηέντως απαξιώνονται, καθώς στο " κατηγορητήριο" του Παπανδρέου και των συνεργατών του δε συμπεριλαμβάνονται τα ονόματά τους και ο εθνικός ολετήρας επικεντρώνεται στην επιχειρηματολογία με την οποία μας οδήγησε στο μηχανισμό στήριξης, στοχοποιώντας την κυβερνητική περίοδο 2004-2009.

Η τακτική αυτή έχει ως στόχο :

Να περίορίσει την έκταση του θέματος, υποβιβάζοντας τη σημασία του, αποσιωπώντας ότι οι κύριοι κατήγοροί του είναι άνθρωποι οι οποία τοποθετήθηκαν από τον Παπακωνσταντίνου, επειδή νόμιζαν ότι θα υπάκουαν στις εντολές του Γεωργίου σαν άβουλα όντα! Και βεβαίως να περάσει στη συνείδηση των πολιτών ότι στην περίοδο Καραμανλή εκτινάχθηκαν τα ελλείμματα και το χρέος.

Η ίδια η κυρία Γεωργαντά έχει κατά καιρούς αποκαλύψει τη σχέση της με τον Αντρίκο Παπανδρέου , αλλά σα γνήσια Ελληνίδα, μόλις αντιλήφθηκε την ολέθρια μεθόδευση του Παπανδρέου, βγήκε και την κατάγγειλλε δημόσια!

Αυτά τα " ξεχνάει " ο Νέρωνας της Ελλάδας, Γεώργιος Παπανδρέου! Όπως τα ξεχνάνε όλοι πλέον!

Δυστυχώς για τον Παπανδρέου, τους αυτόκλητους υπερασπιστές του Γεωργίου σαν τον κ. Κρέμερ, που δήλωσε μέσα στο άγχος του για την αποκάλυψη της αλήθεας ψευδώς ότι η ελληνική Δικαιοσύνη τον καταδίκασε για το θέμα της παραποίησης των στατιστικών στοιχείων του 2009 ( Μεγάλη πρεμούρα έχουν. Φανταστείτε τι θα κάνουν, όταν γίνει η δίκη) αλλά και για όλους όσοι υπονομεύουν με πολλούς τρόπους το θέμα Γεωργίου και ΕΛΣΤΑΤ, όλα τα προηγούμενα χρόνια, ο ελληνικός λαός είδε ποιοι έδωσαν μάχες για να αναδείξουν τη μεγάλη ατή εθνική προδοσία!

Τα πρόσωπά τους είναι γνωστά και πεντακάθαρα, τίμια και παρόλο τον πόλεμο που δέχθηκαν δεν έκαναν ούτε μια στιγμή πίσω!

Το πρόσωπο της κυρίας Γεωργαντά θα στοιχειώνει τον ύπνο και τον ξύπνιο του επαρμένων, πολιτικών καθαρμάτων, που σίγουροι για τη διάσωσή τους, απαξιώνουν αυτούς που έδωσαν μάχη για την Ελλάδα και μόνο και που ο λαός μας με υπερηφάνεια τους αποκαλεί ΕΛΛΗΝΕΣ!

Σέβας από όλους μας στην Ελληνίδα, Ζωή Γεωργαντά!

Σέβας και στους κ.κ. Λογοθέτη και Στρόμπλο!

Χωρίς τον άοκνο και άδολο αγώνα τους, σήμερα δε θα μπορούσαμε να ελπίζουμε ότι θα τιμωρηθούν όλοι όσοι πρόδωσαν την Πατρίδα μας